Segir ómögulegt að gefa ómerkta tannbursta

„Þetta hófst í fyrra þegar við sendum fræðsluerindi til fræðsluskrifstofa hingað og þangað og allir tóku bara vel í það, að tannlæknar myndu lífga upp á tannverndarvikuna með því að heimsækja 10. bekkinga og vera með fræðslu, ekki bara um tannhirðu heldur bara holla lifnaðarhætti,“ segir Kristín Heimisdóttir, formaður Tannlæknafélagsins, sem ræddi „stóra tannburstamálið“ í Bítinu á Bylgjunni í morgun.

Öll börn í tíunda bekk, utan höfuðborgarsvæðisins, munu í næsta mánuði fá gjöf í tilefni hinnar árlegu tannverndarviku sem hefst föstudaginn 6. febrúar.

Sjá einnig: Vilja ekki að börnin séu sett í erfiðar aðstæður

Börn í Reykjavík eru þarna undanskilin þar sem reglur Reykjavíkurborgar kveða á um að ekki megi afhenda grunnskólabörnum gjafir á skólatíma, séu á gjöfunum merkingar. Um var að ræða tannbursta, tannkrem og tannþráð frá fimm mismunandi framleiðendum.

Sjá einnig: Börn í Reykjavík mega ekki fá tannbursta 

„Þetta gekk allt saman vel þar til á síðasta ári og í ár þegar einhver skólastjóri lætur vita af óánægju sinni varðandi þessar gjafir frá innflytjendum,“ segir Kristín.

„Þetta er í annað skiptið sem við gerum þetta og við tölum við alla innflytjendur tannhirðuvara og það er misjafnt hvað við fáum. Þetta er ekki bara einn framleiðandi eða eitt merki sem við erum að „prómótera“, alls ekki. Ef vörunar eru í lagi, þá er okkur alveg sama hvert merkið er.“

Tannlæknafélag Íslands hefur ásamt tannlæknadeild Háskóla Íslands og landlæknisembættinu staðið fyrir átakinu sem er til þess fallið að vekja athygli á almennri tannhirðu og heilbrigðum lífsstíl. Skólastjórnendur í grunnskólum landsins fengu því á síðasta ári bréf með boði um heimsókn í skólana, þeim að kostnaðarlausu. Að sögn Kristínar Heimisdóttur, formanns Tannlæknafélags Íslands, mæltist það vel fyrir, en skömmu síðar barst henni tölvupóstur frá Reykjavíkurborg.

„Ég skil þessa reglu og ég hef sagt það áður að það er gott að hafa þennan ramma og mér finnst persónulega að það eigi að veita skólastjórnendum meira frelsi því þeir stýra skólanum og eru fullfærir um að ákveða hvað er gott og hvað er minna gott,“ segir Kristín. Reglunar segja til um að það að skólastjórnendur geta leyft fræðslu af þessu tagi, utan skólatíma.

„Það fær enginn greitt fyrir þetta og við höfum engra hagsmuna að gæta. Eina sem þessar vörur gera er að þær gera kennsluna hnitmiðaðri, markvissari og við erum bara að vanda okkur.“

Vörurnar sem verið er að gefa eru ekkert öðruvísi merktar en þær sem almenningur getur keypt út í búð að sögn Kristínar. Enda sé ekki hægt að finna ómerkta tannbursta.

Sjá einnig: Grunnskólabörn í Reykjavík mega ekki fá hjálma merkta Eimskipafélaginu

„Það er algjör ómöguleiki að afhenda tannbursta sem eru ekki merktir, ekki nema þá að ríkið ætli að fara framleiða einhverja sérstaka ómerkta tannbursta fyrir íslensk ungmenni. Það er ekki séns að gefa tannbursta án þess að þeir séu merktir, alveg eins og það er ekki séns að gefa smokka nema þeir séu merktir.“

Kristín segir að tannlæknar muni að sjálfsögðu mæta í alla skóla og kynna erindi sitt.

„Ég myndi samt segja að þessar vörur séu punkturinn yfir I-ið. Við munum fara í skóla á landsbyggðinni og utan Reykjavíkur með tannbursta og tannkrem því það hefur ekki nokkur einasti maður sett út á það. Þetta er bara Reykjavík sem lætur svona. Ég er ekki reglubrjótur í eðli mínu og mun því ekki brjóta þessar reglur. Það þýðir þá að reykvísk börn munu ekki fá tannbursta og tannkrem á meðan öll önnur börn fá slíkt.“

Sjá einnig: Borgarfulltrúi spyr hvort aðrar reglur gildi um iPad og smokka

Hún segir að Tannlæknasambandið hafi ekki reynt að fá undanþágu frá þessari reglu í grunnskólum í Reykjavík.

„Við höfum ekki beðið um það. Í fyrra var þetta leyft og þannig gengum við eiginlega út frá því núna. Við vinnum þetta í samvinnu við Landlæknisembættið og heilsugæsluna og okkur finnst þetta vera Lýðheilsumál. Það er algjör ómöguleiki fyrir okkur að mæta aftur utan skólatíma til að afhenda 10. bekkingum.“

Kristín segir að verkefnið sé gríðarlega vel skipulagt og allt í sjálfboðavinnu.

„Þegar maður mætir svona viðmóti, þá fer maður að hugsa hvort maður eigi ekki að fara gera eitthvað annað. Eigum við að nenna standa í þessu?“