Minningarstofa á Þjóðminjasafninu

Minningarstofa á Þjóðminjasafninu sem sérstaklega er ætluð eldri borgurum með minnisglöp hefur gefist vel, það er að segja stofu þar sem tímabilið 1955 til 1965 er allsráðandi.

Minningarstofa á Þjóðminjasafninu sem sérstaklega er ætluð eldri borgurum með minnisglöp hefur gefist vel.

Herbergið er einkum ætlað fólki sem fæddist í kringum 1930. Þar inni er eru hlutum safnað sem tengjast viðfangsefnum dagslegs lífs á tímabilinu 1955-1965, eða á þeim tíma þegar þessi aldurshópur var að byrja sín búskaparár.

Herbergið er öllum opið en safnkennararnir segja gleðilegustu heimsóknirnar séu þegar um það bil sex eldri borgarar setjast þarna inn í næði og rifja upp gamla tíð. Vinsælt er að starfmenn dvalarheimila panti þar tíma fyrir fram og misjöfn viðfangsefni séu tekin fyrir hverju sinni. Herbergið miði helst að fólki sem ólst upp á Reykjavíkursvæðinu en fólk af landsbyggðinni hafi einnig litið í heimsókn og þá hafi aðrir munir verið fundnir til.

„Það er misjafnt hvað við gerum. Stundum höfum við haft hér uppdekkað kaffihlaðborð og þá setjumst við niður og spjöllum saman. Hugmyndin er sú að fólki líði vel hérna inni og hér sé eitthvað sem veki upp minningar til dæmis frá þeim tíma sem þau voru að hefja sinn búskap. Hér leikum við líka tónlist, oft er sungið, við skoðum hluti og það má fletta blöðum og svo spjöllum við bara saman," segir Steinunn Guðmundardóttir, safnkennari. Hún segir símaskránna svo alltaf slá í gegn. „Það er gaman að fletta upp sínu nafni, nafni foreldra sinna, rifja upp símanúmer og heimilisföng."

Svo er skipst á uppskriftum, rætt um báta og slúðursögurnar af böllunum eru auðvitað rifjaðar upp.

„Þetta rifjar náttúrulega upp minningar og það vekur upp öryggistilfinningu en starfsfólk af dvalarheimilum sem hefur komið hingað með fólk nefnir svo að það sé mikilvægt að fólki líði vel annars staðar en heima fyrir. Það að rifja upp skemmtilega tíma, svo sem böllin, nú eða barnsfæðingar eða annað sem hafði mikil áhrif á fólk veki upp svo mikla gleði sem oft vari í marga daga á eftir," segir Helga Einarsdóttir, safnakennari.

Herberginu er þannig ætlað að bæta þjónustu við stækkandi þjóðfélagshóp en eftir nokkur ár mun þurfa að færa herbergið aðeins fram í tímann og er þegar farið að huga að munum sem mun vekja upp notalegar minningar hjá næstum kynslóðum.