Athugasemd frá forstjóra Húsasmiðjunnar Sigurður Arnar Sigurðsson skrifar 27. apríl 2012 06:00 Eigandi Múrbúðarinnar, Baldur Björnsson, skrifaði grein í Fréttablaðið 24. apríl síðastliðinn þar sem hann hefur flest sem lýtur að endurreisn Húsasmiðjunnar á hornum sér. Húsasmiðjan lenti, eins og fjölmörg önnur fyrirtæki, í fjárhagserfiðleikum í kjölfar efnahagshrunsins í lok árs 2008. Afleiðingar þess urðu meðal annars þær að þáverandi eigendur misstu eignarhald sitt á fyrirtækinu, töpuðu sínum fjármunum og hurfu frá rekstrinum. Í framhaldi réðust nýir eigendur í fjárhagslega endurskipulagningu félagsins til að tryggja störf, greiðslur til birgja og ekki síst til að viðhalda samkeppni á markaðnum. Við yfirtöku Vestia ehf., eignarhaldsfélags Landsbankans, á Húsasmiðjunni í lok árs 2009 var að öllu leyti farið eftir þeim ströngu skilyrðum sem þessari yfirtöku voru sett af yfirvöldum. Eitt helsta markmið fjárhagslegrar endurskipulagningar þeirra fyrirtækja sem til þess eru metin hæf, er að tryggja neytendum áframhaldandi samkeppni á þeim markaði sem fyrirtækin starfa á. Sérstaklega er lögð á það áhersla að fyrirtæki sem tekin eru yfir af bönkum eigi ekki að hætta að keppa eða fara sér hægar í samkeppni. Slíkt myndi valda viðskiptavinum og almenningi tjóni á þeim mörkuðum sem viðkomandi fyrirtæki starfar á. Fyrirtækin eru því ekki rekin í þrot, bútuð upp eða eignir seldar á brunaútsölu heldur er rekstur þeirra endurreistur. Ekkert er gert til að þjóna sérhagsmunum eigenda einstakra samkeppnisaðila sem vilja hafa samkeppni sem minnsta. Auðvitað hefði það verið hagstæðara fyrir eiganda Múrbúðarinnar ef Húsasmiðjan hefði horfið af markaðnum, en það væri verra fyrir neytendur. Það er því lýðskrum hjá eiganda Múrbúðarinnar að klæða sérhagsmuni sína í búning almannahagsmuna. Samhliða fjárhagslegri endurskipulagningu hefur Húsasmiðjan þurft að hagræða með margvíslegum hætti í sínum rekstri og meðal annars neyðst til að fækka starfólki um 50% frá 2008. Húsasmiðjan hefur notið eðlilegrar rekstrarfjármögnunar hjá sínum viðskiptabanka eins og önnur fyrirtæki og engir fjármunir runnu inn í félagið þegar eignarhald þess breyttist með aðkomu Framtakssjóðs Íslands. Að halda öðru fram er einfaldlega rangt. Í lok árs 2011 var Húsasmiðjan síðan seld til danska fyrirtækisins Bygma A/S fyrir 3,3 milljarða króna og var sú sala til marks um þann árangur sem starfsfólk Húsasmiðjunnar hafði þegar náð í endurreisn félagsins. Stjórnendur Húsasmiðjunnar vita mætavel út á hvað skoðun Samkeppnisyfirvalda á félaginu gengur enda hafa þeir unnið með yfirvöldum við að upplýsa um starfsemi félagsins auk þess sem verkferlum starfsmanna við verðkannanir í verslunum hefur verið breytt og starfsmenn menntaðir sérstaklega til að mæta öllum kröfum samkeppnislaga. Húsasmiðjan hefur nú fengið nýtt upphaf með nýjum eigendum og kappkostar að veita viðskiptavinum sínum um land allt framúrskarandi þjónustu og breitt vöruúrval. Húsasmiðjan er vinnustaður tæplega 400 starfsmanna sem nú hafa komist heilir í höfn eftir langt erfiðleikatímabil. Allt vel hugsandi fólk samgleðst með þessum 400 starfsmönnum og fjölskyldum þeirra við þessi tímamót. Það virðist vera ein helsta aðferð eiganda Múrbúðarinnar að vekja athygli á sjálfum sér og fyrirtæki sínu með því að viðhafa málflutning sem einkennist af dylgjum og rangfærslum í garð samkeppnisaðila sinna. Þar velur hann greinilega aðferð sem þjónar lund hans best. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Mikilvægir áfangar í orkumálum Vestfjarða Arna Lára Jónsdóttir skrifar Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar Skoðun Gervigreind í ráðningum - stuðningur eða staðgengill? Helga Jóhanna Oddsdóttir skrifar Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Sjá meira
Eigandi Múrbúðarinnar, Baldur Björnsson, skrifaði grein í Fréttablaðið 24. apríl síðastliðinn þar sem hann hefur flest sem lýtur að endurreisn Húsasmiðjunnar á hornum sér. Húsasmiðjan lenti, eins og fjölmörg önnur fyrirtæki, í fjárhagserfiðleikum í kjölfar efnahagshrunsins í lok árs 2008. Afleiðingar þess urðu meðal annars þær að þáverandi eigendur misstu eignarhald sitt á fyrirtækinu, töpuðu sínum fjármunum og hurfu frá rekstrinum. Í framhaldi réðust nýir eigendur í fjárhagslega endurskipulagningu félagsins til að tryggja störf, greiðslur til birgja og ekki síst til að viðhalda samkeppni á markaðnum. Við yfirtöku Vestia ehf., eignarhaldsfélags Landsbankans, á Húsasmiðjunni í lok árs 2009 var að öllu leyti farið eftir þeim ströngu skilyrðum sem þessari yfirtöku voru sett af yfirvöldum. Eitt helsta markmið fjárhagslegrar endurskipulagningar þeirra fyrirtækja sem til þess eru metin hæf, er að tryggja neytendum áframhaldandi samkeppni á þeim markaði sem fyrirtækin starfa á. Sérstaklega er lögð á það áhersla að fyrirtæki sem tekin eru yfir af bönkum eigi ekki að hætta að keppa eða fara sér hægar í samkeppni. Slíkt myndi valda viðskiptavinum og almenningi tjóni á þeim mörkuðum sem viðkomandi fyrirtæki starfar á. Fyrirtækin eru því ekki rekin í þrot, bútuð upp eða eignir seldar á brunaútsölu heldur er rekstur þeirra endurreistur. Ekkert er gert til að þjóna sérhagsmunum eigenda einstakra samkeppnisaðila sem vilja hafa samkeppni sem minnsta. Auðvitað hefði það verið hagstæðara fyrir eiganda Múrbúðarinnar ef Húsasmiðjan hefði horfið af markaðnum, en það væri verra fyrir neytendur. Það er því lýðskrum hjá eiganda Múrbúðarinnar að klæða sérhagsmuni sína í búning almannahagsmuna. Samhliða fjárhagslegri endurskipulagningu hefur Húsasmiðjan þurft að hagræða með margvíslegum hætti í sínum rekstri og meðal annars neyðst til að fækka starfólki um 50% frá 2008. Húsasmiðjan hefur notið eðlilegrar rekstrarfjármögnunar hjá sínum viðskiptabanka eins og önnur fyrirtæki og engir fjármunir runnu inn í félagið þegar eignarhald þess breyttist með aðkomu Framtakssjóðs Íslands. Að halda öðru fram er einfaldlega rangt. Í lok árs 2011 var Húsasmiðjan síðan seld til danska fyrirtækisins Bygma A/S fyrir 3,3 milljarða króna og var sú sala til marks um þann árangur sem starfsfólk Húsasmiðjunnar hafði þegar náð í endurreisn félagsins. Stjórnendur Húsasmiðjunnar vita mætavel út á hvað skoðun Samkeppnisyfirvalda á félaginu gengur enda hafa þeir unnið með yfirvöldum við að upplýsa um starfsemi félagsins auk þess sem verkferlum starfsmanna við verðkannanir í verslunum hefur verið breytt og starfsmenn menntaðir sérstaklega til að mæta öllum kröfum samkeppnislaga. Húsasmiðjan hefur nú fengið nýtt upphaf með nýjum eigendum og kappkostar að veita viðskiptavinum sínum um land allt framúrskarandi þjónustu og breitt vöruúrval. Húsasmiðjan er vinnustaður tæplega 400 starfsmanna sem nú hafa komist heilir í höfn eftir langt erfiðleikatímabil. Allt vel hugsandi fólk samgleðst með þessum 400 starfsmönnum og fjölskyldum þeirra við þessi tímamót. Það virðist vera ein helsta aðferð eiganda Múrbúðarinnar að vekja athygli á sjálfum sér og fyrirtæki sínu með því að viðhafa málflutning sem einkennist af dylgjum og rangfærslum í garð samkeppnisaðila sinna. Þar velur hann greinilega aðferð sem þjónar lund hans best.
Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar
Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar