Hömlur verði settar á erlendar fjárfestingar lífeyrissjóðanna

Seðlabankinn telur nauðsynlegt að settar verði varúðarreglur um erlenda fjárfestingu íslensku lífeyrissjóðanna. Þetta yrði gert í ljósi mikils mögulegs útflæðis af eignum lífeyrissjóðanna við afnám gjaldeyrishafta.

Í nýrri skýrslu Seðlabankans um varúðarráðstafanir eftir fjármagnshöft kemur fram að hlutfallslega séu eignir íslensku lífeyrissjóðanna með því hæsta sem gerist í löndunum sem við berum okkur helst saman við. Eignir þeirra eru um þessa mundir um 140% af vergri landsframleiðslu eða um 40% af skuldum einkageirans á Íslandi. Seðlabankinn segir að áhættudreifing á svo stóru eignasafni sé mikilvæg. Vegna stærðar sinnar fari hagsmunir lífeyrissjóðanna og hagkerfisins í heild saman. Fjárfestingastefna lífeyrissjóðanna megi ekki ógna fjármálastöðugleika.

Í ljósi mikils mögulegs útflæðis af eignum lífeyrissjóðanna við afnám fjármagnshafta telur Seðlabankinn nauðsynlegt að setja varúðarreglur um erlenda fjárfestingu þeirra fyrst um sinn, til að koma í veg fyrir mikinn þrýsting á gengi krónunnar af þeirra sökum.

Seðlabankinn segir að með tímabundnum takmörkum á hversu mikið erlendar eignir lífeyrissjóðanna geti aukist á gefnu tímabili í hlutfalli við heildareignir, yrði reynt að takmarka möguleg neikvæð áhrif af erlendri fjárfestingu sjóðanna. Hafa beri í huga þó að erlend fjárfesting er sjóðunum til lengri tíma litið nauðsynleg til að tryggja viðunandi áhættudreifingu í eignasöfnum sínum.

Seðlabankinn segir að þetta megi gera með þrennum hætti:

i. Setja þak á kaup lífeyrissjóðanna á erlendum eignum í hverjum

mánuði eða ársfjórðungi.

ii. Setja þak á hlutfall iðgjalda umfram útgreiðslur sem heimilt væri að

ráðstafa til fjárfestingar erlendis.

iii. Lágmarka tímabundið leyfilegt hlutfall erlendra eigna lífeyrissjóða.