Fegurð skeggsins Júlía Margrét Alexandersdóttir skrifar 17. október 2011 06:00 Bandarísk skeggkeppni fór fram í síðustu viku í Pensylvaníu en keppnin er árviss viðburður Vestanhafs þar sem karlmenn með mismunandi sortir yfirvara-, höku- og alskeggja keppa sín á milli í nokkrum flokkum. Um leið og karlmennirnir berjast um titlana leita um 30 milljónir bandarískra kvenna mismunanda leiða við að fjarlægja sín yfirvara- og geitaskegg, að jafnaði einu sinni í viku. Eitt best falda leyndarmál bandarískra sem og kvenna víða annars staðar í heiminum er skeggvöxtur þeirra sem er þó alls ekki fágætt fyrirbæri. Skeggvöxturinn er ekki bara manns eigin óheppni, að því er maður kann að halda. Ástæðan fyrir því að ég veit ekki af hinum konunum er sú að konan í næsta húsi, með hökuplokkara fyrir framan spegilinn í þessum töluðu orðum, heldur líka að þetta sé einstakt lánleysi í lífinu. Þöggun skeggbroddanna er ómeðvitað, sameiginlegt átak kvenna um allan heim. Ég hélt að svona vöxtur tengdist yfirleitt truflun í hormónabúskap, hafandi sjálf reynt slíkt fyrir tveimur árum, en svo er ekki samkvæmt þeim úttektum sem ég gluggaði í. Oftast er vöxturinn eðlilegur fylgifiskur þess að eldast. Salma Hayek skartar mjög töff yfirvaraskeggi sem því miður nýtur sín ekki vel á ljósmyndum, sem gæti stafað af því að eitthvað sé búið að laga þær til. Góð vinkona mín gat hins vegar sagt mér frá og lýst í smáatriðum dýrðlegu yfirvaraskeggi Hayek en hana hitti hún í eigin persónu á blaðamannafundi í Sviss fyrir örfáum árum. Skeggið var stór partur af kynþokka hennar og gerði hana einstaka og eftirminnilega. Við getum kannski ekki allar líkt eftir skeggmyndun Sölmu en það er von að hún geti greitt úr götu skeggsins og látið menn eins og einhvern Clement af Alexandríu, sem sagði skegg vera tákn um augljósa yfirburði karlmannsins, éta sinn hatt. Sjálf sér Salma ekki fegurðina í skegginu en hún jók vöxt þess með því að raka sig fyrir hlutverk Fridu Kahlo árið 2002 en rakstur er góð leið til að gera skeggrótina grófa. Öðru hverju burðast hún því við að vaxa andlitið og segist óttast að líta út eins og Bjarnabófi þegar hún verður eldri. Ég hef alltaf treyst tískuvitund Madonnu og hún hefur bannað dóttur sinni, Lourdes Mariu, að vaxa á sér andlitið en Lourdes er með fallegt yfirvaraskegg. Kannski er því von að það sé ekki langt í að heimurinn uppgötvi ágæti skeggsins. Og keppt verði í kvennaflokki á heimsmeistaramótinu sem fram fer í Austurríki. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Júlía Margrét Alexandersdóttir Mest lesið Nóg komið af lóðabraski og okri fjárfesta – Stofnum Byggingafélag Reykjavíkur Jón Ferdínand Estherarson Skoðun Brennum kerfið til grunna Unnar Þór Sæmundsson Skoðun Frá 50 þúsund í 110 þúsund! Stenst mæling á kjaragliðnun? Bogi Ragnarsson Skoðun Að „fara í ræturnar“, val Samfylkingarinnar í Reykjavík við skipan á framboðslista Margrét Sigrún Björnsdóttir Skoðun Bjór og bolti - uppsögn á íslenska forvarnarmódelinu Ellen Calmon,Sabine Leskopf Skoðun Hátt kólesteról er ekki óvinurinn Anna Lind Fells Skoðun Lausn við svifryki Auður Elva Kjartansdóttir Skoðun Aumingjar Jökull Leuschner Veigarsson Skoðun Ég brenn (út) fyrir menntakerfinu Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Það mun enginn bjarga Íslendingum í þriðju heimsstyrjöldinni Jón Frímann Jónsson Skoðun
Bandarísk skeggkeppni fór fram í síðustu viku í Pensylvaníu en keppnin er árviss viðburður Vestanhafs þar sem karlmenn með mismunandi sortir yfirvara-, höku- og alskeggja keppa sín á milli í nokkrum flokkum. Um leið og karlmennirnir berjast um titlana leita um 30 milljónir bandarískra kvenna mismunanda leiða við að fjarlægja sín yfirvara- og geitaskegg, að jafnaði einu sinni í viku. Eitt best falda leyndarmál bandarískra sem og kvenna víða annars staðar í heiminum er skeggvöxtur þeirra sem er þó alls ekki fágætt fyrirbæri. Skeggvöxturinn er ekki bara manns eigin óheppni, að því er maður kann að halda. Ástæðan fyrir því að ég veit ekki af hinum konunum er sú að konan í næsta húsi, með hökuplokkara fyrir framan spegilinn í þessum töluðu orðum, heldur líka að þetta sé einstakt lánleysi í lífinu. Þöggun skeggbroddanna er ómeðvitað, sameiginlegt átak kvenna um allan heim. Ég hélt að svona vöxtur tengdist yfirleitt truflun í hormónabúskap, hafandi sjálf reynt slíkt fyrir tveimur árum, en svo er ekki samkvæmt þeim úttektum sem ég gluggaði í. Oftast er vöxturinn eðlilegur fylgifiskur þess að eldast. Salma Hayek skartar mjög töff yfirvaraskeggi sem því miður nýtur sín ekki vel á ljósmyndum, sem gæti stafað af því að eitthvað sé búið að laga þær til. Góð vinkona mín gat hins vegar sagt mér frá og lýst í smáatriðum dýrðlegu yfirvaraskeggi Hayek en hana hitti hún í eigin persónu á blaðamannafundi í Sviss fyrir örfáum árum. Skeggið var stór partur af kynþokka hennar og gerði hana einstaka og eftirminnilega. Við getum kannski ekki allar líkt eftir skeggmyndun Sölmu en það er von að hún geti greitt úr götu skeggsins og látið menn eins og einhvern Clement af Alexandríu, sem sagði skegg vera tákn um augljósa yfirburði karlmannsins, éta sinn hatt. Sjálf sér Salma ekki fegurðina í skegginu en hún jók vöxt þess með því að raka sig fyrir hlutverk Fridu Kahlo árið 2002 en rakstur er góð leið til að gera skeggrótina grófa. Öðru hverju burðast hún því við að vaxa andlitið og segist óttast að líta út eins og Bjarnabófi þegar hún verður eldri. Ég hef alltaf treyst tískuvitund Madonnu og hún hefur bannað dóttur sinni, Lourdes Mariu, að vaxa á sér andlitið en Lourdes er með fallegt yfirvaraskegg. Kannski er því von að það sé ekki langt í að heimurinn uppgötvi ágæti skeggsins. Og keppt verði í kvennaflokki á heimsmeistaramótinu sem fram fer í Austurríki.
Nóg komið af lóðabraski og okri fjárfesta – Stofnum Byggingafélag Reykjavíkur Jón Ferdínand Estherarson Skoðun
Að „fara í ræturnar“, val Samfylkingarinnar í Reykjavík við skipan á framboðslista Margrét Sigrún Björnsdóttir Skoðun
Nóg komið af lóðabraski og okri fjárfesta – Stofnum Byggingafélag Reykjavíkur Jón Ferdínand Estherarson Skoðun
Að „fara í ræturnar“, val Samfylkingarinnar í Reykjavík við skipan á framboðslista Margrét Sigrún Björnsdóttir Skoðun