Högg á versta tíma Sigríður Dögg Guðmundsdóttir skrifar 18. júlí 2011 06:00 Frá því að jökulhlaupið eyðilagði brúna yfir Múlakvísl hefur tekist á ótrúlega stuttum tíma að gera nýja brú og þar með lágmarka tjón ferðaþjónustunnar á Suðausturlandi. Þetta er fagnaðarefni. Vegagerðin, lögregla, björgunarsveitir og aðrir sem hafa komið að verkinu hafa staðið sig með mikilli prýði en margir þeirra voru kallaðir heim úr fríum. Hálf milljón ferðamanna kom til Íslands 2010. Gjaldeyristekjur ferðaþjónustunnar eru fimmtungur af heildargjaldeyristekjum þjóðarbúsins og er ferðaþjónustan orðin ein af undirstöðuatvinnugreinum þjóðarinnar. Þarna á bak við eru þúsundir einstaklinga sem eiga raunverulegra hagsmuna að gæta. Vart hefur orðið í umræðunni við þau sjónarmið að ferðaþjónustan hafi gert of mikið úr tapi vegna rofs hringvegarins og gengið of hart fram í kröfum um aðgerðir til að tryggja samgöngur. Athuga verður að mikið var undir fyrir fyrirtæki á svæðinu enda sumarið háannatími í ferðaþjónustunni og júlí langstærsti mánuðurinn. Hver tapaður dagur hefur miklu meiri áhrif en ef slíkt gerðist um hávetur. Ferðaþjónustufyrirtæki vinna í haginn fyrir sumarið og er það mikið áfall ef sá tími nýtist ekki. Það var því ekki úr lausu lofti gripið að tjónið kynni að nema tugum eða hundruðum milljóna. Samkvæmt tölum frá Rannsóknarsetri Háskóla Íslands á Höfn í Hornafirði myndi 10% fækkun ferðamanna í júlí leiða til 100 milljóna tekjuskerðingar fyrir ferðaþjónustuaðila og önnur fyrirtæki í Hornafirði. Ferðaþjónustufyrirtæki eru flest smá í sniðum, oft einyrkjastarfsemi eða fyrirtæki með fáa starfsmenn. Rekstrartap vegna náttúruhamfara er allajafna ekki bætt, þar sem fyrirvarar eru gerðir við slíkt af hálfu tryggingarfélaga. Þarna er um að ræða raunverulegt fólk sem missir tekjur þegar það síst má við. Hvert umfang tapsins var á eftir að koma í ljós en við blasir að það var lífsspursmál fyrir fyrirtæki á svæðinu að brugðist yrði hratt við, eins og gert var. Hringvegurinn er lífæð ferðaþjónustu á landsbyggðinni og gríðarlegt hagsmunamál að hann sé opinn. Það er aldrei hægt að fyrirbyggja náttúruhamfarir á borð við þær sem hafa riðið í ár og í fyrra, en mikilvægt að í slíkum tilfellum séu viðbrögðin fumlaus, allir vinni samhent að því að lágmarka skaðann og samhugur ríki um þá miklu hagsmuni sem um er að tefla. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Sjá meira
Frá því að jökulhlaupið eyðilagði brúna yfir Múlakvísl hefur tekist á ótrúlega stuttum tíma að gera nýja brú og þar með lágmarka tjón ferðaþjónustunnar á Suðausturlandi. Þetta er fagnaðarefni. Vegagerðin, lögregla, björgunarsveitir og aðrir sem hafa komið að verkinu hafa staðið sig með mikilli prýði en margir þeirra voru kallaðir heim úr fríum. Hálf milljón ferðamanna kom til Íslands 2010. Gjaldeyristekjur ferðaþjónustunnar eru fimmtungur af heildargjaldeyristekjum þjóðarbúsins og er ferðaþjónustan orðin ein af undirstöðuatvinnugreinum þjóðarinnar. Þarna á bak við eru þúsundir einstaklinga sem eiga raunverulegra hagsmuna að gæta. Vart hefur orðið í umræðunni við þau sjónarmið að ferðaþjónustan hafi gert of mikið úr tapi vegna rofs hringvegarins og gengið of hart fram í kröfum um aðgerðir til að tryggja samgöngur. Athuga verður að mikið var undir fyrir fyrirtæki á svæðinu enda sumarið háannatími í ferðaþjónustunni og júlí langstærsti mánuðurinn. Hver tapaður dagur hefur miklu meiri áhrif en ef slíkt gerðist um hávetur. Ferðaþjónustufyrirtæki vinna í haginn fyrir sumarið og er það mikið áfall ef sá tími nýtist ekki. Það var því ekki úr lausu lofti gripið að tjónið kynni að nema tugum eða hundruðum milljóna. Samkvæmt tölum frá Rannsóknarsetri Háskóla Íslands á Höfn í Hornafirði myndi 10% fækkun ferðamanna í júlí leiða til 100 milljóna tekjuskerðingar fyrir ferðaþjónustuaðila og önnur fyrirtæki í Hornafirði. Ferðaþjónustufyrirtæki eru flest smá í sniðum, oft einyrkjastarfsemi eða fyrirtæki með fáa starfsmenn. Rekstrartap vegna náttúruhamfara er allajafna ekki bætt, þar sem fyrirvarar eru gerðir við slíkt af hálfu tryggingarfélaga. Þarna er um að ræða raunverulegt fólk sem missir tekjur þegar það síst má við. Hvert umfang tapsins var á eftir að koma í ljós en við blasir að það var lífsspursmál fyrir fyrirtæki á svæðinu að brugðist yrði hratt við, eins og gert var. Hringvegurinn er lífæð ferðaþjónustu á landsbyggðinni og gríðarlegt hagsmunamál að hann sé opinn. Það er aldrei hægt að fyrirbyggja náttúruhamfarir á borð við þær sem hafa riðið í ár og í fyrra, en mikilvægt að í slíkum tilfellum séu viðbrögðin fumlaus, allir vinni samhent að því að lágmarka skaðann og samhugur ríki um þá miklu hagsmuni sem um er að tefla.
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar