Fréttaskýring: Stefnuræðan var stund Steingríms

Það er óhætt að segja að stefnuræða Jóhönnu Sigurðardóttur á alþingi í kvöld hafi verið stund Steingríms J. Sigfússonar formanns VG. Hann einfaldlega brilleraði í ræðu sinni og maður hálf vorkenndi Framsóknarkappanum að koma fram á sviðið í framhaldinu.

Jóhanna Sigurðardóttir stóð sig svo sem ágætlega í landsföðurhlutverkinu á heimili þar sem allt er farið til fjandans. En hún missti sig aðeins í lokin í stöðluðu pólitísku bruhaha.

Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir varaformaður Sjálfstæðisflokksins var beinlínis pínleg í ræðu sinni. Er þá horft fremur til múnderingunnar sem hún mætti í frekar en málflutningsins.

Og þá var komið að Steingrími J. Sem hóf málflutning sem með klassísku pólitísku ippon á Þorgerði Katrínu. Og síðan hóf hann að tala til þjóðarinnar þannig að Jón og Gunna vestur í bæ, eða austur á Neskaupstað, skildu nákvæmlega hvað hann var að fara. Sérstaklega má benda á spurningu hans um hvað sé að því að vona að loðnuvertíðin komist í gang?

Birkir Jón Jónsson steig næst í pontu og flutti nokkur einföld skilaboð frá Framsókn. En hann komst ekki frammúr því í málflutningi sínum að flest vandræði þjóðarinnar stafa frá þeim tíma þar sem Framsókn stóð vaktina.

Guðjón Arnar Kristjánsson formaður Frjálslyndra notaði svo tækifærið til að útskýra kvóta- og sjávarútvegsstefnu flokksins eina ferðina enn