Létta, leiðin ljúfa

Létta, leiðin, ljúfa var ekki farin þegar Norðmenn sendu okkur nýlega óvænt 2-3 milljónir tonna af norsku síldinni og við erum byrjaðir að veiða hana austur af Íslandi.

Nú mætti skamma Norðmenn, sögðu menn, og heimta meiri kvóta af þessari síld, þar sem hún værir íslensk ekki síður en norsk, enda töluðu íslenskir ráðamenn þannig. Sendu Norðmönnum tóninn. Ekki var þetta „dipló“ eins og sagt er stundum. Var hrein móðgun við Norðmenn.

Við áttum að bjóða Norðmönnum hingað á síldar-þakkarhátíð fyrir að senda okkur hluta af sinni norsku síld. Okkur vantar ekki meiri kvóta í norsku síldinni. Það þarf aukna friðun á norsku sídinni svo hingað komi 10 milljón tonn af norskri síld á sumrin og myndi það gjörbreyta hér öllu lífríki í sjónum til góðs. Næg fæða fyrir þorskinn.

Við eigum að skála við Norðmenn þakkarskál fyrir að senda okkur óvænt 2-3 milljónir tonna af sinni norsku síld. Vera „dipló“. Læra það einu sinni.

Við getum farið með gestina að Reykholti, þar sem Ólafur krónprins afhjúpaði styttu af Snorra Sturlusyni fyrir meira en hálfri öld. Um leið og krónprinsinn stóð upp til að afhjúpa Snorra sagði hann ofur lágt við næsta mann: „Hvað heitir nú bölvaður karlinn aftur?“ Þetta sagði mér maður sem sat rétt hjá krónprinsinum og hlustaði sjálfur á þessi orð. Snorri stendur alveg undir þessari sögu en móðgi ég Norðmenn þá bið ég afsökunar fyrirfram.

Svo má fara með Norðmenn á Þingvöll, þar sem landnámsmenn frá Noregi héldu einn fyrsta þingfund í heimi nýkomnir frá Noregi. Annars eigum við að ganga í pólitískt og líka herbandalag við Noreg og láta norska stórabróður ráða ferðinni en fá örlítið meiri síldarfriðun á móti. Verða hálfir Norðmenn.

Svo bjóðum við norskum hershöfðingjum í síldarboð okkar á þakkargjörðardaginn út af því að nú hafa Norðmenn fært okkur 2-3 milljónir tonna af síld í bili.

Hæfileg friðun stækkar gönguna til Íslands. Hún getur orðið 10 milljón tonn af síld.

P.S.: „Létta, leiðin, ljúfa“ er bókartitill á lífshlaupi Péturs Eggerz, sendiherra í íslensku utanríkisþjónustunni. Leiðin þar var ljúf og létt.

Höfundur er hæstaréttarlögmaður.