Rányrkjubúskapur

Það eru alltaf að koma fram nýjar og ógnvekjandi upplýsingar um hvað við erum að gera landinu okkar næstum óbætanlegan skaða fyrir framtíðina og afkomendur okkar, með því að stunda rányrkjubúskap enn þá á stórskemmdu landinu.

Þröstur Eysteinsson skógfræðingur var að flytja erindi á Húsavík. Þar kom fram að þessar milljón kindur sem naga gróðurinn allt sumarið, éta þvílíka býsn að þær koma í veg fyrir gríðarlega upptöku kolefnis, sem gróið ósnortið land er vant að gera. Þetta kemur fram í rannsókn sem hann og Jón Guðmundsson eru að vinna á vegum Búnaðarháskólans. Það er þegar vitað að koltvísýringurinn sem streymir upp úr ræstum mýrum og illa grónu og skemmdu landi, er á við mengun frá öllum skipaflotanum okkar.

Er þetta ásættanlegt ástand, þegar við þurfum ekki allar þessar skepnur? Þúsund tonn voru offramleiðsla í haust og þetta er gróður blæðandi landsins okkar. Og hvað er gert af stjórnvöldum til að koma í veg fyrir áframhaldandi skaða fyrir landið og ríkissjóð? Landbúnaðarráðherra skaffar sauðfjárbændum úr ríkissjóði 16 milljarða til að auka framleiðsluna. Ég skrifaði grein sem hét: „Hvers vegna tárfellir Fjallkonan alltaf 17. júní?“ Hvað haldið þið?

Andrés Arnalds skrifar: „Fjórar til fimm milljónir ha. gróðurlendisins er horfin og um leið jarðvegurinn, gróðurmoldin, okkar dýrmætasta eign. Nú verðum við að greiða skuldina við landið, og ákveða hvernig, en ekki hvort við gerum það. Tíminn skiptir máli, við verðum að sigrast á eyðingunni hraðar en eyðingaröflin vinna. Ella höfum við ekki undan og vandinn verður óviðráðanlegur.“ Tilv.lýkur. Landgræðslan á 100 ára afmæli í ár. 1974 fékk hún svonefnda þjóðargjöf sem menn bundu miklar vonir við en hún er sögð hafa verið étin upp á nokkrum árum. Hvað fær Landgræðslan í 100 ára afmælisgjöf? Eina vitið er: skepnur í girðingar, í staðinn fyrir gróðurinn og fólkið. Það er botninn í tunnuna. Og þá fyrst er hægt að gera heildaráætlun um hvernig við ræktum upp landið.

Höfundur er leikkona og fyrrv. formaður Lífs og lands.