Um áhyggjur Samfylkingarinnar

Formannskjör Samfylkingar - Pétur Tryggvi Hjálmarsson, gull- og silfursmiður. Það er ástæða fyrir Samfylkinguna að hafa áhyggjur. Ekki samt af flokksfólki heldur þeim hópi óflokksbundinna kjósenda sem kusu jafnaðarmannaflokk í fyrsta skipti í síðustu kosningum. Kjósenda sem breyttu út af vananum með því að kjósa ekki núverandi stjórnarflokka. Deila má um það, eins og allt annað, hvort þeir kjósendur hefðu verið eins margir eða jafnvel aðeins fleiri ef Össur hefði ekki leyft vilja stuðningsfólks Ingibjargar Sólrúnar að njóta sín með því að tylla henni í forsætisráðherraefnissæti flokksins. Ef til vill voru það málamiðlunarmistök. Össuri Skarphéðinssyni hefur í spjallþáttum verið lýst sem "veikum" formanni. Þar er hann sagður ekki nógu harður, að hann setji ekki sjálfan sig í forgrunninn, að hann kunni ekki að auglýsa sig. Hvað hefur þessi mjúki stjórnmálamaður þá gert? Jú, hann hefur bara megnað að stilla saman lýðræðislega þenkjandi fólki úr ýmsum gömlum flokkum og flokkabrotum í stóran, öflugan og trúverðugan stjórnmálaflokk. Fljótlega verða atkvæðisbærir í formannskjöri Samfylkingarinnar að gera upp við sig hvort heilladrýgra sé: Sterkur formaður í veikum flokki eða "veikur" formaður í sterkum flokki. Fyrir meira en hálfu þriðja þúsundi ára ritaði Lao Tse um listina að stjórna farsællega. Mér sýnist að orð hans séu í fullu gildi enn í dag. Eigi raunar alveg sérstaklega við í því efni sem hér um ræðir. Ég bendi þess vegna þeim sem velja fólk til stjórnarstarfa, jafnt í Samfylkingunni og á hvaða vettvangi sem er, á Bókina um veginn. Sem stuðningsmaður Samfylkingarinnar og stuðningsmaður Össurar í leiðtogasæti enn um sinn vil ég einnig fara með litla hugleiðingu fyrir skoðanasystkini mín í pólitík, sem eru þó á annarri skoðun um formennskuna í flokknum. Hún er nefnd jafnvægislögmálið en höfundur er mér ókunnur: Ef aldrei henti vitran villa / myndi flóni farnast illa.