Stóð varla í lappirnar og fattaði að þau gætu ekki staðið í þessu lengur

Um tveimur árum eftir fyrsta stefnumótið og einu ári eftir að þau keyptu uppáhaldsísbúðina hennar við Laugalæk eiga Rut og Gísli Kristinsson von á sínu fyrsta barni. 

„Það er að koma ísbúðarbarn,“ segir Rut í samtali við fréttamann og hlær. Hún er nú komin sjö mánuði á leið og þegar þungunin var farin að hafa áhrif á starfsgetuna sáu þau fram á að þurfa að velja á milli ísbarnanna sinna.

„Þar sem það er að fjölga í famelíunni þá er tíminn sem við höfum fyrir litlu [Ísbúðina] Laugalæk orðinn takmarkaður. Því viljum við koma henni í hendurnar á áhugasömum einstaklingum sem vilja reka rótgróna ísbúð í góðu hverfi,“ skrifuðu Gísli og Rut í Facebook-færslu á tíunda tímanum í morgun.

„Við vorum í ísvélaþrifum þegar við settum þetta inn og sögðum: „Já, eigum við að láta slag standa?“ Af því að ég stóð svona varla í lappirnar í morgun,“ segir Rut. „Ég sagði bara: „Veistu, við getum ekki staðið í þessu lengur“,“ skýtur Gísli inn í. Fyrir á hann fjögur börn og verður því sjö manna fjölskylda á heimilinu innan tíðar.

Áhuginn á rekstrinum hefur ekki látið á sér standa og síminn varla stoppað í dag.

„Við ætluðum ekki að ná að klára að þrífa ísvélarnar.“ Gísla telst til að allavega fimmtán manns hafi haft samband við þau frá því að færslan fór í loftið.

„Það er eiginlega bara brjálaður áhugi, eiginlega miklu meiri en ég bjóst við,“ segir hann.

Átti að vera gæluverkefni

Þau gangast við því að það fylgi því mikil vinna að reka þetta fyrirtæki eins og hvert annað ef þau eiga að blómstra. Þau tóku við ísbúðinni fyrir tæpu ári, í október 2025.

„Þó að við séum með stelpur á vaktinni þá er bara ýmislegt sem þarf að sinna í daglegum rekstri, eins og vörukaup og pantanir og annað, þannig að við tókum þessa ákvörðun,“ segir Rut sem hefur haft veg og vanda af ísbúðinni. Þau reka einnig fyrirtækið Bílaforritun og eru með það þriðja á teikniborðinu.

„Af því hún verður ekki í vinnu í einhvern tíma út af barninu, þá ákváðum við að leyfa einhverjum öðrum að taka við keflinu sem hefur áhuga á ísbúð,“ segir Gísli en Rut er vön ýmsum verslunarrekstri.

„Þetta átti að vera eitthvað svona lítið gæluverkefni til hliðar en svo kom laumufarþegi,“ segir Rut létt í bragði.

Veðrið harður húsbóndi en hverfisstemning hjálpi

„Þetta er bara eins og með allar ísbúðir. Þetta er gull á sumrin og vinna á veturna,“ segir Gísli um reksturinn. Salan sé að miklu leyti háð veðrinu sem geti verið hverfult líkt og landsmenn og úthúðaðir veðurfræðingar kannast við. 

Salan fylgi jú sólarstundum og það hafi raunar komið þeim á óvart hversu vel síðastliðið sumar hafi gengið við Laugalæk.

„Þetta var eiginlega bara mjög fínt miðað við hvað það voru fáir sólardagar.“

Þau segja góða stemningu í hverfinu og ísbúðin eigi sér stóran fastan kúnnahóp sem komi við reglulega. Þá keyri brottfluttir íbúar jafnvel langa leið til að sækja ísbúðina í sínu gamla hverfi.

Eins og að vera í litlum bæ

„Það er svo gaman að standa vaktina og spjalla við nágrannana. Maður heyrir alltaf sögur af fyrri eigendum og eldra fólk er að segja mér frá því þegar þau voru lítil að koma með skál í búðina að sækja ís af því að það voru engin box,“ segir Rut. Gísli bætir við að viðskiptavinir séu með minningar úr ísbúðinni allt frá sjöunda áratug síðustu aldar. Þau telja að ís hafi verið seldur í húsinu allt frá árinu 1958.

„Þetta er svo skemmtilegt samfélag. Kaffi Laugalækur, Pylsumeistarinn sem er yndislegur,“ segir Rut. „Þetta er svona smá smábæjarsamfélag þarna niðri í Laugardal, inni í borginni. Ég bjóst ekki við þessu. Ég sjálfur er frá Patreksfirði og hef búið í Kópavogi allt mitt líf eiginlega,“ skýtur Gísli inn í. 

„Það eru allir vinir þarna. Maður fer á kaffihús þarna við hliðina á Kaffi Laugalæk og það eru allir að heilsast, þetta er bara smá eins og að vera eiginlega úti á landi.“