Enn einn landsbyggðarskatturinn á íbúa Austurlands Dagmar Ýr Stefánsdóttir og Kristín Dröfn Halldórsdóttir skrifa 18. ágúst 2026 07:33 Áform ríkisstjórnarinnar um að hækka virðisaukaskatt á baðlón úr 11% í 24% munu koma sérstaklega illa niður á landsbyggðinni. Í Múlaþingi blasir við hvernig þessi skattahækkun mun veikja rekstrargrundvöll Vök Baths, vinna gegn uppbyggingu ferðaþjónustu á Austurlandi og skerða þjónustu sem heimafólk nýtir allt árið. Þessi hækkun er enn einn landsbyggðarskatturinn, því nánast öll baðlón landsins eru staðsett utan höfuðborgarsvæðisins. Þau skapa störf hvert á sínu svæði, auka dreifingu ferðamanna á svæði fjarri höfuðborginni og styðja við uppbyggingu gistingar, veitingastaða, verslunar og afþreyingar. Bæði baðlónin sjálf, og sú starfsemi sem þau styðja við, eru mikilvæg þjónusta sem auka lífsgæði íbúa samfélagsins hér á Austurlandi. Vök skiptir máli allt árið Vök Baths við Urriðavatn eru orðin mikilvægur hluti af samfélaginu í Múlaþingi. Þar hefur verið byggður upp öflugur ferðamannasegull sem hefur lagt áherslu á að þjóna einnig heimafólki. Um 40% gesta Vök eru Íslendingar, heimafólk og innlendir ferðamenn, og um 750 árskort eru seld á ári til íbúa á Austurlandi. Ríkisstjórnin virðist halda að hækkunin lendi bara á erlendum ferðamönnum, en virðisaukaskattur er neytendaskattur sem fer líka beint út í verðið á árskortum heimafólks. Þess vegna lendir hækkun virðisaukaskattsins ekki síst á heimilum á svæðinu. Stærra áhyggjuefnið eru þó neikvæðu áhrifin á rekstur Vök yfir veturinn. Árið 2025 var tap á starfsemi Vök í fimm mánuði ársins. Sú staðreynd segir meira um stöðu heilsársferðaþjónustu á Austurlandi en skattadálkarnir í töflureikni fjármálaráðuneytisins. Sumarið ber reksturinn uppi en veturinn ræður því hvort hægt er að halda fólki í vinnu allt árið, byggja upp þekkingu og skapa stöðug störf fyrir heimafólk. Hækkun á virðisaukaskatti úr 11% í 24% þrengir þetta svigrúm verulega og ef reksturinn yfir veikustu mánuðina stendur ekki undir sér þarf að bregðast við með því að stytta opnunartíma og draga saman í starfseminni. Í versta falli gæti skattahækkunin orðið til þess að loka verði Vök Baths í nokkra mánuði yfir vetrartímann. Það þýðir að afleiðingarnar af þessum landsbyggðarskatti ná langt út fyrir rekstrarreikning Vök. Starfsfólk missir vinnuna eða verður að minnka starfshlutfall. Íbúar missa þjónustu og lífsgæði á svæðinu minnka. Ferðamenn hafa færri ástæður til að dvelja á svæðinu utan háannar á svæði sem nú þegar glímir við miklu meiri árstíðasveiflu en svæði nær höfuðborginni. Og önnur fyrirtæki sem byggst hafa upp á svæðinu missa viðskipti. Allt eru þetta augljósar og fyrirsjáanlegar afleiðingar. En sú afleiðing sem er líklega alvarlegust fyrir landsvæði eins og Austurland er ekki alltaf svona augljós. Aukin skattheimta leiðir fyrst til þess að geta VÖK Baths, sem hefur burði til að verða burðarás í margvíslegri tengdri uppbyggingu á svæðinu, skerðist stórlega. Það felur í sér gríðarlega neikvæð samfélagsleg áhrif. VÖK Baths hefur þegar gert áætlanir um mikla uppbyggingu í sínu næsta nágrenni á næstu árum. Það er augljóst, að það fjármagn sem fer til greiðslu hærri skatta leiðir fyrst til þess að slíkar hugmyndir eru slegnar af borðinu, áður en farið er í uppsagnir og lokanir. Þannig verður skattabreyting í Reykjavík að alvarlegu höggi á alla virðiskeðju feðraþjónustunnar hér á Austurlandi og er þess vegna mjög raunverulegt byggðamál. Ferðaþjónustan hefur á undanförnum árum aukið fjölbreytni atvinnulífs í Múlaþingi og á Austurlandi í heild. Hún hefur skapað störf fyrir heimafólk, laðað nýja íbúa að og bætt þjónustu sem heimafólk nýtur. Heilsársstarfsemi lykilfyrirtækja eins og Vök Baths er grundvöllur að því að sú þróun haldi áfram. Hærra verð þýðir að færri gestir ferðast lengra út á land Baðlón eru sterkir ferðamannaseglar. Þau geta ráðið því hvort gestur velur að koma á svæðið, hversu lengi hann dvelur og hve mikla aðra þjónustu hann kaupir á meðan. Sá sem kemur í Vök þarf oft gistingu, borðar á veitingastað, verslar og nýtir aðra afþreyingu sem þýðir að áhrifin og verðmætin hríslast um allt nærsamfélagið. Austurland glímir þegar við augljóst samkeppnisforskot höfuðborgarsvæðisins og Suðurlands þegar kemur að fjarlægð frá stærstu komugátt landsins. Gesturinn þarf að ferðast lengra og verja meiri tíma og peningum í að komast hingað. Reynsla síðustu ára sýnir að þegar Íslandsferðin verður dýrari hefur það áhrif á hversu langt frá höfuðborgarsvæðinu ferðamenn fara, þeir stytta ferðina, fara síður lengra frá höfuðborginni og minna út af hringveginum. Það er öfug þróun við þá sem stjórnvöld hafa sagst vilja sjá. Við viljum að ferðamenn dreifist um landið. Við viljum lengja ferðamannatímabilið. Við viljum að sterk fyrirtæki geti byggst upp utan höfuðborgarsvæðisins til að fleiri geti fengið heilsársstörf í heimabyggð. Það er lykillinn að því að byggja upp fjölbreytt atvinnulíf hér á svæðinu. En ef þetta á að geta gerst þarf rekstrarumhverfi fyrirtækjanna að styðja við þá þróun. Austurland skapar miklar útflutningstekjur fyrir þjóðarbúið en hefur lengi kallað eftir meiri fjárfestingu í samgöngum, fjarskiptum og annarri grunnþjónustu. Því miður höfum við nýlega séð í samgönguáætlun að áhersla stjórnvalda er alls ekki með okkur í liði þar. Ofan á þá stöðu bætist nú tillaga um skattahækkun sem leggst sérstaklega þungt á starfsemi hér á Austurlandi. Það er röng forgangsröðun. Vök Baths og önnur ferðaþjónustufyrirtæki á Austurlandi þurfa stöðugt og fyrirsjáanlegt rekstrarumhverfi til að geta fjárfest, ráðið fólk og byggt upp heilsársstarfsemi. Sveitarfélagið þarf öflug fyrirtæki sem skapa störf og þjónustu, fyrirtækin þurfa stöðugt rekstrarumhverfi sem hvetur til uppbyggingar og fjárfestinga, og íbúarnir þurfa samfélag þar sem heilsársstörf og uppbygging fjölbreyttar þjónustu skapa þeim aukin lífsgæði. Hækkun virðisaukaskatts á baðlón vinnur gegn þessu öllu. Höfundar eru sveitarstjóri Múlaþings og framkvæmdastjóri Vök Baths. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Múlaþing Mest lesið Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Við vissum að þetta myndi gerast Íris E. Gísladóttir Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem Skoðun Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota? Karl Thoroddsen Skoðun Betri gögn, minni stjórnsýsla? Karl Steinar Óskarsson Skoðun Þrautseigja í framlínunni Sigríður Björk Þormar Skoðun Skoðun Skoðun Hreyfing skiptir sköpum – fyrir og eftir heilablóðfall Guðbjörg Þóra Andrésdóttir skrifar Skoðun Við vissum að þetta myndi gerast Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Betri gögn, minni stjórnsýsla? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Eru tómstundir allra? Margrét Júlía Rafnsdóttir skrifar Skoðun Öryggisnet í 90 ár! Unnur Sverrisdóttir skrifar Skoðun Þrautseigja í framlínunni Sigríður Björk Þormar skrifar Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir skrifar Skoðun Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Hver ertu þegar yfirmaðurinn fer út úr herberginu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem skrifar Skoðun Varnir frá 2019, ógnir frá 2026 Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hvað varð um það að vilja betri heim? Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Sjálfbærni í heimi glötunar Kristján Logason skrifar Skoðun Ert þú kannski frábær í ofbeldisforvörnum barna? Alfa Dröfn Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason skrifar Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Sjá meira
Áform ríkisstjórnarinnar um að hækka virðisaukaskatt á baðlón úr 11% í 24% munu koma sérstaklega illa niður á landsbyggðinni. Í Múlaþingi blasir við hvernig þessi skattahækkun mun veikja rekstrargrundvöll Vök Baths, vinna gegn uppbyggingu ferðaþjónustu á Austurlandi og skerða þjónustu sem heimafólk nýtir allt árið. Þessi hækkun er enn einn landsbyggðarskatturinn, því nánast öll baðlón landsins eru staðsett utan höfuðborgarsvæðisins. Þau skapa störf hvert á sínu svæði, auka dreifingu ferðamanna á svæði fjarri höfuðborginni og styðja við uppbyggingu gistingar, veitingastaða, verslunar og afþreyingar. Bæði baðlónin sjálf, og sú starfsemi sem þau styðja við, eru mikilvæg þjónusta sem auka lífsgæði íbúa samfélagsins hér á Austurlandi. Vök skiptir máli allt árið Vök Baths við Urriðavatn eru orðin mikilvægur hluti af samfélaginu í Múlaþingi. Þar hefur verið byggður upp öflugur ferðamannasegull sem hefur lagt áherslu á að þjóna einnig heimafólki. Um 40% gesta Vök eru Íslendingar, heimafólk og innlendir ferðamenn, og um 750 árskort eru seld á ári til íbúa á Austurlandi. Ríkisstjórnin virðist halda að hækkunin lendi bara á erlendum ferðamönnum, en virðisaukaskattur er neytendaskattur sem fer líka beint út í verðið á árskortum heimafólks. Þess vegna lendir hækkun virðisaukaskattsins ekki síst á heimilum á svæðinu. Stærra áhyggjuefnið eru þó neikvæðu áhrifin á rekstur Vök yfir veturinn. Árið 2025 var tap á starfsemi Vök í fimm mánuði ársins. Sú staðreynd segir meira um stöðu heilsársferðaþjónustu á Austurlandi en skattadálkarnir í töflureikni fjármálaráðuneytisins. Sumarið ber reksturinn uppi en veturinn ræður því hvort hægt er að halda fólki í vinnu allt árið, byggja upp þekkingu og skapa stöðug störf fyrir heimafólk. Hækkun á virðisaukaskatti úr 11% í 24% þrengir þetta svigrúm verulega og ef reksturinn yfir veikustu mánuðina stendur ekki undir sér þarf að bregðast við með því að stytta opnunartíma og draga saman í starfseminni. Í versta falli gæti skattahækkunin orðið til þess að loka verði Vök Baths í nokkra mánuði yfir vetrartímann. Það þýðir að afleiðingarnar af þessum landsbyggðarskatti ná langt út fyrir rekstrarreikning Vök. Starfsfólk missir vinnuna eða verður að minnka starfshlutfall. Íbúar missa þjónustu og lífsgæði á svæðinu minnka. Ferðamenn hafa færri ástæður til að dvelja á svæðinu utan háannar á svæði sem nú þegar glímir við miklu meiri árstíðasveiflu en svæði nær höfuðborginni. Og önnur fyrirtæki sem byggst hafa upp á svæðinu missa viðskipti. Allt eru þetta augljósar og fyrirsjáanlegar afleiðingar. En sú afleiðing sem er líklega alvarlegust fyrir landsvæði eins og Austurland er ekki alltaf svona augljós. Aukin skattheimta leiðir fyrst til þess að geta VÖK Baths, sem hefur burði til að verða burðarás í margvíslegri tengdri uppbyggingu á svæðinu, skerðist stórlega. Það felur í sér gríðarlega neikvæð samfélagsleg áhrif. VÖK Baths hefur þegar gert áætlanir um mikla uppbyggingu í sínu næsta nágrenni á næstu árum. Það er augljóst, að það fjármagn sem fer til greiðslu hærri skatta leiðir fyrst til þess að slíkar hugmyndir eru slegnar af borðinu, áður en farið er í uppsagnir og lokanir. Þannig verður skattabreyting í Reykjavík að alvarlegu höggi á alla virðiskeðju feðraþjónustunnar hér á Austurlandi og er þess vegna mjög raunverulegt byggðamál. Ferðaþjónustan hefur á undanförnum árum aukið fjölbreytni atvinnulífs í Múlaþingi og á Austurlandi í heild. Hún hefur skapað störf fyrir heimafólk, laðað nýja íbúa að og bætt þjónustu sem heimafólk nýtur. Heilsársstarfsemi lykilfyrirtækja eins og Vök Baths er grundvöllur að því að sú þróun haldi áfram. Hærra verð þýðir að færri gestir ferðast lengra út á land Baðlón eru sterkir ferðamannaseglar. Þau geta ráðið því hvort gestur velur að koma á svæðið, hversu lengi hann dvelur og hve mikla aðra þjónustu hann kaupir á meðan. Sá sem kemur í Vök þarf oft gistingu, borðar á veitingastað, verslar og nýtir aðra afþreyingu sem þýðir að áhrifin og verðmætin hríslast um allt nærsamfélagið. Austurland glímir þegar við augljóst samkeppnisforskot höfuðborgarsvæðisins og Suðurlands þegar kemur að fjarlægð frá stærstu komugátt landsins. Gesturinn þarf að ferðast lengra og verja meiri tíma og peningum í að komast hingað. Reynsla síðustu ára sýnir að þegar Íslandsferðin verður dýrari hefur það áhrif á hversu langt frá höfuðborgarsvæðinu ferðamenn fara, þeir stytta ferðina, fara síður lengra frá höfuðborginni og minna út af hringveginum. Það er öfug þróun við þá sem stjórnvöld hafa sagst vilja sjá. Við viljum að ferðamenn dreifist um landið. Við viljum lengja ferðamannatímabilið. Við viljum að sterk fyrirtæki geti byggst upp utan höfuðborgarsvæðisins til að fleiri geti fengið heilsársstörf í heimabyggð. Það er lykillinn að því að byggja upp fjölbreytt atvinnulíf hér á svæðinu. En ef þetta á að geta gerst þarf rekstrarumhverfi fyrirtækjanna að styðja við þá þróun. Austurland skapar miklar útflutningstekjur fyrir þjóðarbúið en hefur lengi kallað eftir meiri fjárfestingu í samgöngum, fjarskiptum og annarri grunnþjónustu. Því miður höfum við nýlega séð í samgönguáætlun að áhersla stjórnvalda er alls ekki með okkur í liði þar. Ofan á þá stöðu bætist nú tillaga um skattahækkun sem leggst sérstaklega þungt á starfsemi hér á Austurlandi. Það er röng forgangsröðun. Vök Baths og önnur ferðaþjónustufyrirtæki á Austurlandi þurfa stöðugt og fyrirsjáanlegt rekstrarumhverfi til að geta fjárfest, ráðið fólk og byggt upp heilsársstarfsemi. Sveitarfélagið þarf öflug fyrirtæki sem skapa störf og þjónustu, fyrirtækin þurfa stöðugt rekstrarumhverfi sem hvetur til uppbyggingar og fjárfestinga, og íbúarnir þurfa samfélag þar sem heilsársstörf og uppbygging fjölbreyttar þjónustu skapa þeim aukin lífsgæði. Hækkun virðisaukaskatts á baðlón vinnur gegn þessu öllu. Höfundar eru sveitarstjóri Múlaþings og framkvæmdastjóri Vök Baths.
Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar