Messi opnar sig um föður­missinn: „Veit ekki hvernig ég á að halda á­fram“

„Pabbi, ég trúi því enn ekki að þú sért farinn. Það hefur ekki sokkið inn, eða öllu heldur, ég vil það ekki,“ byrjar færsla Messis um föður hans Jorge Messi sem lést 66 ára að aldri þann 7. ágúst síðastliðinn.

Hann hafði glímt við langvinn veikindi og andaðist á spítala í Rosario í Argentínu um helgina. Messi greinir frá því í færslunni að faðir hans hafi verið mikið veikur á meðan heimsmeistaramótinu stóð í sumar en þar fór Argentína alla leið í úrslit en tapaði fyrir Spáni eftir framlengdan leik.

„Þetta var í fyrsta skipti sem þú ætlaðir ekki að vera á móti, en mamma hélt áfram að segja mér að þér myndi batna og að þú yrðir nógu hraustur til að ferðast. Ég hélt áfram að segja þér að við myndum komast í úrslitaleikinn svo þú gætir farið,“ segir Messi í færslu sem hann birti á samfélagsmiðlum í dag og bætir við:

„Í hvert skipti sem leik lauk beið ég og fékk ekki frá þér skilaboð. Þá áttaði ég mig á því hversu hræðilegt ástandið var í raun og veru. Engu að síður hélt ég áfram að hugsa um að fara eins langt og mögulegt var, til að gefa þér tíma til að sjá leik. Við komumst í úrslitaleikinn, og þú gast ekki verið þar.“

Veit ekki hvernig hann getur haldið ferlinum áfram

Þeir feðgar voru nánir og lýsir Messi yngri því að hann viti hreinlega ekki hvernig ferillinn geti haldið áfram án föður hans.

„Ég veit ekki hvað ég ætla að gera án þín, ég veit ekki hvernig ég á að halda áfram. Ég spilaði bara fótbolta, og nú efast ég stórlega um að ég geti haldið því áfram mikið lengur. Þú varst við hlið mér frá upphafi, það var svo lítill tími eftir til enda. Af hverju gastu ekki haldið út aðeins lengur og við hefðum getað klárað saman?“

Messi er í dag leikmaður Inter Miami í Bandaríkjunum og hefur skorað 62 mörk í 68 leikjum fyrir félagið. Hann hefur þá skorað 125 mörk í 207 landsleikjum fyrir Argentínu.

Hann hlaut silfurskóinn sem næst markahæsti leikmaður á HM, silfurboltann sem næst besti leikmaður mótsins og silfur líkt og aðrir Argentínumenn sem næst besta lið mótsins eftir tapið í úrslitaleiknum.

Færsla Messi í heild:

Pabbi, ég trúi því enn ekki að þú sért farinn. Það hefur ekki sokkið inn, eða öllu heldur, ég vil það ekki. Það er svo erfitt að ímynda sér að ég muni ekki sjá þig lengur, að við tölum ekki saman lengur. Ég veit að þú varst að þjást og að þetta væri það besta, en þú fórst of snemma. Við höfðum samt svo margt eftir að njóta saman.

Þú varst alltaf að biðja mig um að spila á síðasta HM, og það var aðeins nokkrum dögum áður en það byrjaði að þú varst verst staddur. Þetta var í fyrsta skipti sem þú ætlaðir ekki að vera á móti, en mamma hélt áfram að segja mér að þér myndi batna og að þú yrðir nógu hraustur til að ferðast. Ég hélt áfram að segja þér að við myndum komast í úrslitaleikinn svo þú gætir farið.

Í hvert skipti sem leik lauk beið ég og fékk ekki frá þér skilaboð. Þá áttaði ég mig á því hversu hræðilegt ástandið var í raun og veru. Engu að síður hélt ég áfram að hugsa um að fara eins langt og mögulegt var, til að gefa þér tíma til að sjá leik. Við komumst í úrslitaleikinn, og þú gast ekki verið þar. Ég vildi vinna þetta svo ég gæti tekið medalíuna með mér heim og sýnt þér nýja. Ég gat það ekki, fæturnir á mér gáfu sig bara ekki. Að þessu sinni reyndi ég að þrýsta líkamanum til hins ítrasta, en ég gat það ekki. Mér leið aldrei vel.

Þegar ég kom, hélstu að við hefðum tapað úrslitaleiknum í vítaspyrnukeppni. Við gátum ekki talað um neitt sem gerðist. Þú gast alls ekki notið þess. Við vorum ekki meistarar, en þú hefur enga hugmynd um hversu mikið við nutum hvers einasta leiks. Enn og aftur hafðirðu rétt fyrir þér: Ég varð að vera þarna og spila.

Ég segi þér þetta vegna þess að þetta var það eina sem við gátum ekki talað um, því þú veist nú þegar allt annað. Við töluðum saman á hverjum degi og hittumst hvenær sem dagskráin mín leyfði.

Ég veit ekki hvað ég ætla að gera án þín, ég veit ekki hvernig ég á að halda áfram. Ég spilaði bara fótbolta, og nú efast ég stórlega um að ég geti haldið því áfram mikið lengur. Þú varst við hlið mér frá upphafi, það var svo lítill tími eftir til enda. Af hverju gastu ekki haldið út aðeins lengur og við hefðum getað klárað saman? Ég veit að hamingja þín kom frá því að sjá fjölskyldu þína, konu þína, börnin þín og umfram allt, án þess að nokkur annar vissi af því, að sjá mig spila… 😉 Það var alltaf þannig frá unga aldri. Þú fórst með mig á allar æfingar um leið og þú komst heim úr vinnunni. Mamma fór með mig á margar af þeim vegna þess að þú varst að vinna.

Auðvitað misstirðu aldrei af leik. Þú þjáðist til þess að horfa á mig spila og naust þess svo mikið, jafnvel þótt þú hafir aldrei hrósað mér.

Þú varst faðir, vinur og umboðsmaður. Þú varst alltaf sá sem þú þurftir að vera í öllum aðstæðum og þú hafðir aldrei rangt fyrir þér í neinu. Þrátt fyrir nokkra ágreininga eða rifrildi hafðir þú alltaf rétt fyrir þér. Að lokum gekk allt alltaf eins og þú sagðir.

Ég mun sakna þín svo mikið, en þú munt alltaf vera til staðar, sérstaklega í uppeldi barnanna minna, því ég kenni þeim og el þau upp eins og þú ólst mig upp.

Hvíl í friði og vaktu yfir okkur að ofan eins og þú gerðir hér. Þakka þér fyrir allt. Ég elska þig, pabbi. ❤️