Kári beislaður við Vaðöldu Sigurður Friðleifsson skrifar 2. júní 2026 16:00 Framkvæmdir eru nú hafnar við vindorkuver Landsvirkjunar á Vaðöldu. Þetta er stórframkvæmd í orkuöflun með umtalsverð áhrif. Framleiðslugeta vindorku er meira á veturna en á sumrin sem er einmitt öfugt við vatnsaflsvirkjanir. Kerfislega vinna því vatn og vindur vel saman. Á Vaðöldu er verið að reisa 28 vindmyllur sem er ætlað að framleiða raforku, en hvað þýðir það nákvæmlega? Raforka Raforka er nefnilega ekki áþreifanleg og erfitt að upplifa hana beint án þess hreinlega að snerta rafmagnsgirðingu sem ekki er hægt að mæla með. Raforka er svolítið vanmetin sem vara enda streymir hún bara til okkar í gegnum flókið net raflagna og er tiltölulega ódýr, allavega miðað við mikilvægi hennar. Raforka er mögnuð vara sem knýr nánast allt í okkar daglega lífi. Internet, tölvur, sjónvörp, ljós, farsímar, kælar, frystar, eldavélar, dælur, eftirlitskerfi, rafhjól og rafbílar, allt eru þetta einskis nýtir hlutir ef raforkuna skortir. Flest okkar myndu setja raforku á lista yfir þær vörur sem við gætum síst verið án og í nútímasamfélagi væri líklega fátt sem myndi toppa hana í mikilvægi fyrir utan matvöru. Samt sem áður er raforkukostnaður hverfandi hluti af heildarútgjöldum heimila. Samkvæmt rannsókn Hagstofunnar á útgjöldum heimilanna er hluti raforku að jafnaði innan við 3% af heildarútgjöldum heimila. Líklega myndu fáir gefa mikilvægi raforku á heimilum jafnlága einkunn og sem nemur hlutfalli hennar af heildarútgjöldum. Stærðir Eins og fram hefur komið er Vaðölduver 120 MW að stærð, en hvað þýðir þetta á mannamáli? Áætluð framleiðslugeta Vaðölduvers er 440 GWst eða 440 milljónir kWst. Þetta eru talsvert margar kWst, en hvað er hægt að gera við þessi verðmæti? Samkvæmt raforkuspá nota meðalheimili um 4.100 kWst á ári. Árleg framleiðslugeta Vaðölduvers samsvarar því raforkunotkun um 107 þúsund meðalheimila. Meðalrafbíll notar um þrjú þúsund kWst á ári. Árleg framleiðslugeta Vaðölduvers samsvarar því raforkunotkun um 145 þúsund rafbíla. Hafa ber í huga að þetta er umfang framleiðslunnar á ári og dugar ekki til að anna breytilegri aflþörf allra heimila eða rafbílana á hverjum tíma fyrir sig. Þessu má líkja við kleinuverksmiðju sem framleiðir gríðarlegt magn af kleinum á ári en getur ekki annað eftirspurn þegar þrjú þúsund fermingarveislur lenda á sömu helgi. Olía Gróflega notar meðal fólksbíll um þúsund lítra af eldsneyti á ári. Ef Vaðölduver væri olíulind, sem nýtt væri til að knýja fólksbíla, væri framleiðsla lindarinnar 145 milljónir lítra á ári eða um 400 þúsund lítrar á dag sem samsvarar um 2.500 olíutunnum á dag. Ef olíutunnurnar sem þessi ímyndaða olíulind myndi framleiða á hverju ári væru lagðar niður í röð eftir þjóðveginum þá myndu tunnurnar ná frá Reykjavík til Húsavíkur og aftur til baka. Þetta er áþreifanleg birtingarmynd á verðmætum en sorglegt að þurfa að breyta þessum tölum í jarðefnaeldsneyti til ná fram myndrænum magntölum. Losun gróðurhúsalofttegunda frá þessari ímynduðu olíu væri rúmlega 350 þúsund tonn CO2 en losun frá raforkuframleiðslunni er auðvitað lítil sem engin. Höfundur er sviðsstjóri sviðs orkuskipta og hringrásarhagkerfis hjá Umhverfis- og orkustofnun. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Orkumál Landsvirkjun Umhverfismál Sigurður Ingi Friðleifsson Vindorkuver við Vaðöldu Mest lesið Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Mikilvægir áfangar í orkumálum Vestfjarða Arna Lára Jónsdóttir skrifar Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar Skoðun Gervigreind í ráðningum - stuðningur eða staðgengill? Helga Jóhanna Oddsdóttir skrifar Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Sjá meira
Framkvæmdir eru nú hafnar við vindorkuver Landsvirkjunar á Vaðöldu. Þetta er stórframkvæmd í orkuöflun með umtalsverð áhrif. Framleiðslugeta vindorku er meira á veturna en á sumrin sem er einmitt öfugt við vatnsaflsvirkjanir. Kerfislega vinna því vatn og vindur vel saman. Á Vaðöldu er verið að reisa 28 vindmyllur sem er ætlað að framleiða raforku, en hvað þýðir það nákvæmlega? Raforka Raforka er nefnilega ekki áþreifanleg og erfitt að upplifa hana beint án þess hreinlega að snerta rafmagnsgirðingu sem ekki er hægt að mæla með. Raforka er svolítið vanmetin sem vara enda streymir hún bara til okkar í gegnum flókið net raflagna og er tiltölulega ódýr, allavega miðað við mikilvægi hennar. Raforka er mögnuð vara sem knýr nánast allt í okkar daglega lífi. Internet, tölvur, sjónvörp, ljós, farsímar, kælar, frystar, eldavélar, dælur, eftirlitskerfi, rafhjól og rafbílar, allt eru þetta einskis nýtir hlutir ef raforkuna skortir. Flest okkar myndu setja raforku á lista yfir þær vörur sem við gætum síst verið án og í nútímasamfélagi væri líklega fátt sem myndi toppa hana í mikilvægi fyrir utan matvöru. Samt sem áður er raforkukostnaður hverfandi hluti af heildarútgjöldum heimila. Samkvæmt rannsókn Hagstofunnar á útgjöldum heimilanna er hluti raforku að jafnaði innan við 3% af heildarútgjöldum heimila. Líklega myndu fáir gefa mikilvægi raforku á heimilum jafnlága einkunn og sem nemur hlutfalli hennar af heildarútgjöldum. Stærðir Eins og fram hefur komið er Vaðölduver 120 MW að stærð, en hvað þýðir þetta á mannamáli? Áætluð framleiðslugeta Vaðölduvers er 440 GWst eða 440 milljónir kWst. Þetta eru talsvert margar kWst, en hvað er hægt að gera við þessi verðmæti? Samkvæmt raforkuspá nota meðalheimili um 4.100 kWst á ári. Árleg framleiðslugeta Vaðölduvers samsvarar því raforkunotkun um 107 þúsund meðalheimila. Meðalrafbíll notar um þrjú þúsund kWst á ári. Árleg framleiðslugeta Vaðölduvers samsvarar því raforkunotkun um 145 þúsund rafbíla. Hafa ber í huga að þetta er umfang framleiðslunnar á ári og dugar ekki til að anna breytilegri aflþörf allra heimila eða rafbílana á hverjum tíma fyrir sig. Þessu má líkja við kleinuverksmiðju sem framleiðir gríðarlegt magn af kleinum á ári en getur ekki annað eftirspurn þegar þrjú þúsund fermingarveislur lenda á sömu helgi. Olía Gróflega notar meðal fólksbíll um þúsund lítra af eldsneyti á ári. Ef Vaðölduver væri olíulind, sem nýtt væri til að knýja fólksbíla, væri framleiðsla lindarinnar 145 milljónir lítra á ári eða um 400 þúsund lítrar á dag sem samsvarar um 2.500 olíutunnum á dag. Ef olíutunnurnar sem þessi ímyndaða olíulind myndi framleiða á hverju ári væru lagðar niður í röð eftir þjóðveginum þá myndu tunnurnar ná frá Reykjavík til Húsavíkur og aftur til baka. Þetta er áþreifanleg birtingarmynd á verðmætum en sorglegt að þurfa að breyta þessum tölum í jarðefnaeldsneyti til ná fram myndrænum magntölum. Losun gróðurhúsalofttegunda frá þessari ímynduðu olíu væri rúmlega 350 þúsund tonn CO2 en losun frá raforkuframleiðslunni er auðvitað lítil sem engin. Höfundur er sviðsstjóri sviðs orkuskipta og hringrásarhagkerfis hjá Umhverfis- og orkustofnun.
Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar
Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar