50+: Erfiða tengdamamman og sonurinn á milli

Málið er að umræðan um tengdó virðist oftar beinast að tengdamömmunni frekar en tengdapabbanum.

Fleiri brandarar um erfiða tengdamömmu.

Fleiri sögur um erfiða tengdamömmu.

Jafnvel sterkari mýtur. Til dæmis þessi um að tengdamömmur og tengdadætur eigi oft erfitt með að ná saman. Það þarf alls ekkert að vera. Þótt sögusagnir um slíkt séu reyndar nokkuð algengar.

Sumar rannsóknir benda reyndar til þess að tengdamömmur og tengdadætur eigi oftar í flóknu sambandi í samanburði við tengdamömmur og tengdasyni. Tengdamömmurnar og tengdadæturnar eru einfaldlega taldar líklegri til að upplifa spennu.

Ein skýringin á þessu er að konur bera oft meiri ábyrgð á fjölskyldusamskiptum, hátíðum, barnauppeldi og tilfinningalegum tengslum innan stórfjölskyldunnar.

Þetta þýðir að „samskiptasvæðin“ hjá tengdamömmunni og tengdadótturinni geta rekist á.

En margir þekkja líka sögur eða aðstæður þar sem svo virðist sem sonurinn lendi á milli. Sé stundum eins og á milli steins og sleggju: Þarf að taka afstöðu með eiginkonunni eða mömmunni.

Það getur nú verið ansi flókin staða.

Sálfræðingar hafa í þessu samhengi bent á að þegar sonur stofnar sitt eigið heimili færist aðaltryggð hans eðlilega yfir til maka og barna. Þessi tryggð sem mamman hefur oft átt nokkuð óskert lengi vel.

Fyrir sumar mæður getur þetta kallað fram sorg, óöryggi eða tilfinningu um að hafa misst mikilvægt hlutverk, jafnvel þótt þær geri sér ekki alltaf grein fyrir því sjálfar.

En hvers vegna allar þessar sögur um erfiðu tengdamömmuna?

Um þetta efni má finna ýmsar upplýsingar. Sem flestar virðast benda til þess að algeng umkvörtunarefni um tengdamömmuna séu helst til dæmis:

Óumbeðin ráð

Gagnrýni á uppeldi barna

Athugasemdir um heimilishald

Samanburður við aðra.

Í grein á vefsíðunni Brides segir að margar tengdadætur upplifi tengdamömmuna sína ekki virða mörk nýju fjölskyldunnar.

Setningar eru sagðar algengar eins og:

„Við gerðum þetta aldrei svona.“

„Þú ættir að prófa þetta.“

„Barnið er of lítið klætt.“

„Á mínum tíma...“

Allt atriði sem tengdamamman myndi skýra út sem umhyggju. En tengdadóttirin upplifir sem gagnrýni.

Þá er nokkuð um það rætt hvernig sumar tengdamæður séu einfaldlega ekki að finna sig í nýju hlutverki. Eða átta sig á því til hvers er ætlast til af þeim. Líðanin sem tengdamæðurnar séu þá að upplifa sé til dæmis:

Þeim finnist þær útilokaðar

Að þær þurfi að passa sig á hverju orði

Að þær fái að sjá minna af barnabörnunum en þær vonuðust til

Að þær viti ekki beint hvert þeirra hlutverk sé.

Góðu fréttirnar eru þó þær að samkvæmt rannsóknum eru sum sambönd tengdamæðra og tengdadætra mjög góð. Í rannsókn sem birt var í fræðiritinu Journal of Family Issues lýstu margar konur sambandi sínu sem tengdamóðir og tengdadóttir sem mjög nánu og hlýju sambandi og í raun sambandi sem líkja mætti við samband móður og dóttur.

Vandinn er hins vegar sagður sá að sögur af átökum og brandarar séu almennt ríkjandi og það sem fólk tekur mest eftir. Þar á meðal í umfjöllun fjölmiðla.

Sem dæmi um þetta má benda á fyrirsögnina sem valin var með þessari grein. Hún hefði auðveldlega getað verið mild og jákvæð í eðli sínu. En værir þú þá að lesa eða þarf meira til að ná athygli fólks?