Takk leik­skóla­kennarar og starfs­fólk

Takk fyrir að hafa hjálpað barninu mínu með hluti sem ég vissi ekki að það þurfti hjálp með.

Takk fyrir að hafa setið með okkur foreldrunum á fundum og velt upp nýjum leiðum til málörvunar, sésniðnar að okkar barni.

Takk fyrir að vera með framburðarfrávik á hreinu og hughreysta okkur að þetta tiltekna frávik væri ekkert til að hafa áhyggjur af.

Takk fyrir að hjálpa ofur feimna, ljúfa bangsanum okkar að finna röddina sína og þora aðeins meira á hverjum degi.

Takk fyrir að hjálpa barninu mínu að byggja upp þol, seiglu og skráp utan um þetta stóra hjarta – án þess þó að kæfa það.

Takk fyrir að taka eftir því sem við höfðum ekki þekkingu til að sjá – hvort sem það var í fínhreyfingum, grófhreyfingum eða einhverju sem við kunnum ekki einu sinni nafnið á.

Takk fyrir að standa með barninu okkar.

Takk fyrir skimanirnar, útskýringarnar og þolinmæðina – og fyrir að vísa okkur áfram þegar þess þurfti.

Takk fyrir að hjálpa barninu mínu að blómstra,

Takk fyrir að vera með barninu mínu í liði.

Takk fyrir að sjá styrkleikana, jafnvel þegar þeir passa ekki inn í kassann.

Takk fyrir að sjá að hæfni barnsins í tilteknu fagi er ólík, en engu síðri, en hæfni annara barna, í sama námsefni.

Takk fyrir að finna aðrar leiðir þegar fyrsta leiðin virkar ekki. Og þriðja. Og sú fimmta.

Takk fyrir að búa til áskoranir sem ýta undir þroska, en brjóta ekki niður.

Takk fyrir að kenna barninu mínu svo miklu meira en að kubba og klæða sig, skeina sér og snýta sér – þó það skipti líka máli.

Takk fyrir að vera sérfræðingar í börnum.

Og takk fyrir allt hitt.

Allt sem við sjáum ekki.

Allt sem við spyrjum ekki um.

Allt sem þið gerið samt, á hverjum einasta degi.

Takk fyrir að kenna.

Höfundur er þakklátt foreldri leikskólabarns, stjórnarkona í foreldrafélagi leikskóla, meistaranemi í heimspeki og með takmarkað þol fyrir illa ígrunduðum athugasemdum í garð leikskólakennara og starfsfólks.