Ætti Sundabraut að koma við í Viðey? Ólafur William Hand skrifar 25. nóvember 2025 12:03 Tími til kominn að gefa þessari perlu Reykjavíkur nýtt líf Viðey er ein af fallegustu náttúruperlum Reykjavíkur og um leið ein sú vannýttasta.Þangað fer lítið af fólki nema kanski einu sinni á ári þegar friðarsúlan er tendruð. Þá fyllist Viðeyjarferjan og eyjan iðar af lífi í nokkrar klukkustundir, en svo dettur hún aftur í kyrrð og einsemd. Aðrir gestir koma þangað yfir sumartímann, en ferjusiglingar eru háðar veðri og árstíðum og gera reglulega heimsókn að áskorun. Það er í raun sorglegt að sjá hve lítið Viðey er nýtt miðað við hvað hún hefur upp á að bjóða.Þessi staður, sem er aðeins nokkrar mínútur frá miðbænum, gæti verið eitt besta útivistarsvæði landsins (Central Park okkar Reykvíkinga) ef aðgengi væri tryggt allt árið um kring. Viðey verður aldrei byggingarland en hún getur orðið lífandi útivistasvæði Enginn vill sjá Viðey byggða. Saga eyjunnar, náttúran og andrúmsloftið eru hluti af Reykjavík. Hún þarf ekki að liggja ónotuð.Ef Sundabraut yrði lögð með viðkomu í Viðey gæti það breytt öllu. Með slíku mannvirki yrði eyjan loksins aðgengileg allan ársins hring, án þess að náttúrunni væri fórnað. Golf í Viðey samfélagsleg og vistvæn framtíðarsýn Golf er íþrótt sem sameinar hreyfingu, náttúru og samveru.Á Íslandi eru nú tugir þúsunda skráðra kylfingar og mikill fjöldi óskráðra, og fjöldinn eykst ár frá ári. Þúsundir borgarbúa eru á biðlistum eftir aðild að golfklúbbum. Það segir sitt um eftirspurnina eftir útivist og íþrótt sem höfðar til fólks á öllum aldri. Viðey býður upp á fullkomnar aðstæður til að skapa golfvöll sem væri einstakur í heiminum þar sem landslag, náttúra og saga myndu mætast í friðsamlegri sátt.Viðeyjarstofa gæti fengið nýtt hlutverk sem golfskáli og menningarhús í senn. Þar mætti bjóða upp á veitingar, sýningar og viðburði fyrir gesti, hvort sem þeir spila golf eða ekki. Golfvellir hafa sýnt að þeir geta lifað í sátt við náttúruna. Á Nesvelli á Seltjarnarnesi verpir krían og annað fuglalíf þrífst í nágrenni kylfinga um allt land. Þar hafa fuglar fundið sér skjólsælan stað í nærveru fólks.Þetta er góð áminning um að golf og náttúra geta farið hönd í hönd ef rétt er staðið að skipulagi. Hjólreiðar, gönguleiðir og fjölþætt útivist Golfið væri aðeins hluti af stærri framtíðarsýn.Viðey gæti orðið miðstöð gönguferða, hjólreiða og útivitarstaður þar sem borgarbúar og ferðamenn gætu notið kyrrðar, hreyfingar og náttúru, allt í hjarta borgarinnar. Tækifæri sem má ekki glata Ef stjórnvöld í Reykjavík sýndu framsýni gæti Viðey orðið ein helsta stolt borgarinnar og dæmi um hvernig náttúra, íþróttir, saga og nútímahugmyndir geta sameinast.Sundabraut með viðkomu í Viðey væri fyrsta skrefið að því að gefa þessari perlu nýtt líf, án þess að spilla því sem gerir hana einstaka. Viðey á skilið annað hlutskipti en að vera gleymd eyja sem sést aðeins úr fjarlægð.Tími er kominn til að tengja hana við líf borgarinnar í orðsins fyllstu merkingu. Höfundur er framkvæmdarstjóri Lionfish og áhugamaður um golf. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Golfvellir Reykjavík Sundabraut Skipulag Viðey Mest lesið Saklaus uns Diljá ákveður annað Íris Erlingsdóttir Skoðun Hvar eru gögnin að baki ákvörðuninni? Gréta María Grétarsdóttir Skoðun Heimskuleg leigubremsa eða heimskulegir hagfræðingar? Stefán Ólafsson Skoðun SÁÁ í uppnámi – Mín sýn sem aðstandandi Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Er einkavæðingin hættulegri en gervigreindin? Kristján Logason Skoðun Hver fær reikninginn? Ingibjörg Isaksen Skoðun Styrkleikar barna og ungmenna – grunnur að betri líðan og námsárangri Steinn Jóhannsson Skoðun Þegar kjarabarátta kennara bitnar á börnunum Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun „Samningsfrelsi“ braskara eða leigubremsa? Jón Ferdínand Estherarson Skoðun Til varnar tjáningarfrelsi Hallmundur Albertsson Skoðun Skoðun Skoðun Seðlabankastjóri kominn í bakkgírinn Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Heimskuleg leigubremsa eða heimskulegir hagfræðingar? Stefán Ólafsson skrifar Skoðun Gervigreindin sparar tíma og peninga Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Við segjum STOPP - verjum Seyðisfjörð og náttúru Íslands Benedikta Guðrún Svavarsdóttir skrifar Skoðun Landsvirkjun ætti að fjárfesta í íslensku reikniafli Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hvar lendir sleggjan næst? Þorgrímur Sigmundsson skrifar Skoðun Gaur! Vertu töffari! Sveinn Waage skrifar Skoðun Mjög góður árangur fyrirbyggjandi ónæmisaðgerða gegn RSV hjá ungum börnum Valtýr Stefánsson Thors skrifar Skoðun Hver fær reikninginn? Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Styrkleikar barna og ungmenna – grunnur að betri líðan og námsárangri Steinn Jóhannsson skrifar Skoðun Hvar eru gögnin að baki ákvörðuninni? Gréta María Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er einkavæðingin hættulegri en gervigreindin? Kristján Logason skrifar Skoðun Saklaus uns Diljá ákveður annað Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Sameining lögregluumdæma – Tækifæri fyrir Búðardal Guðbrandur Tumi Gíslason skrifar Skoðun „Samningsfrelsi“ braskara eða leigubremsa? Jón Ferdínand Estherarson skrifar Skoðun Einkunnakerfi í öngstræti Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Ekki einu sinni Margrét Einarsdóttir getur fullyrt það Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Ég gerði tilraun til lýðræðislegrar uppreisnar í VG Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Til varnar tjáningarfrelsi Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur þú áhuga á námsárangri og líðan barna í Garðabæ? Almar Guðmundsson,Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Við getum í rauninni ekki tapað Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun SÁÁ í uppnámi – Mín sýn sem aðstandandi Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Skaðaminnkun í sautján ár – og þörfin enn mikil Sóley Kristín Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Verður Grensásvegur hjarta tónlistar í Reykjavík? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Þegar kerfið verður hluti af vandanum Arna Hrönn Aradóttir ,Sigríður Arndís Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Aðför að ferðaþjónustunni Helgi Kjartansson skrifar Skoðun Farsæld barna verður ekki tryggð án fjármagns Jóhanna Erla Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Endurhæfum Reykjalund - Þakkir frá stjórn Hollvina Reykjalundar Júlíus Þór Jónsson,Bárður H. Tryggvason,Erna Arnardóttir,Kolbrún Þorsteinsdóttir,Örn Kjærnested skrifar Skoðun Af hverju er efnahagur Íslands veikur? – Hvað getum við lært af Dönum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar kjarabarátta kennara bitnar á börnunum Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Sjá meira
Tími til kominn að gefa þessari perlu Reykjavíkur nýtt líf Viðey er ein af fallegustu náttúruperlum Reykjavíkur og um leið ein sú vannýttasta.Þangað fer lítið af fólki nema kanski einu sinni á ári þegar friðarsúlan er tendruð. Þá fyllist Viðeyjarferjan og eyjan iðar af lífi í nokkrar klukkustundir, en svo dettur hún aftur í kyrrð og einsemd. Aðrir gestir koma þangað yfir sumartímann, en ferjusiglingar eru háðar veðri og árstíðum og gera reglulega heimsókn að áskorun. Það er í raun sorglegt að sjá hve lítið Viðey er nýtt miðað við hvað hún hefur upp á að bjóða.Þessi staður, sem er aðeins nokkrar mínútur frá miðbænum, gæti verið eitt besta útivistarsvæði landsins (Central Park okkar Reykvíkinga) ef aðgengi væri tryggt allt árið um kring. Viðey verður aldrei byggingarland en hún getur orðið lífandi útivistasvæði Enginn vill sjá Viðey byggða. Saga eyjunnar, náttúran og andrúmsloftið eru hluti af Reykjavík. Hún þarf ekki að liggja ónotuð.Ef Sundabraut yrði lögð með viðkomu í Viðey gæti það breytt öllu. Með slíku mannvirki yrði eyjan loksins aðgengileg allan ársins hring, án þess að náttúrunni væri fórnað. Golf í Viðey samfélagsleg og vistvæn framtíðarsýn Golf er íþrótt sem sameinar hreyfingu, náttúru og samveru.Á Íslandi eru nú tugir þúsunda skráðra kylfingar og mikill fjöldi óskráðra, og fjöldinn eykst ár frá ári. Þúsundir borgarbúa eru á biðlistum eftir aðild að golfklúbbum. Það segir sitt um eftirspurnina eftir útivist og íþrótt sem höfðar til fólks á öllum aldri. Viðey býður upp á fullkomnar aðstæður til að skapa golfvöll sem væri einstakur í heiminum þar sem landslag, náttúra og saga myndu mætast í friðsamlegri sátt.Viðeyjarstofa gæti fengið nýtt hlutverk sem golfskáli og menningarhús í senn. Þar mætti bjóða upp á veitingar, sýningar og viðburði fyrir gesti, hvort sem þeir spila golf eða ekki. Golfvellir hafa sýnt að þeir geta lifað í sátt við náttúruna. Á Nesvelli á Seltjarnarnesi verpir krían og annað fuglalíf þrífst í nágrenni kylfinga um allt land. Þar hafa fuglar fundið sér skjólsælan stað í nærveru fólks.Þetta er góð áminning um að golf og náttúra geta farið hönd í hönd ef rétt er staðið að skipulagi. Hjólreiðar, gönguleiðir og fjölþætt útivist Golfið væri aðeins hluti af stærri framtíðarsýn.Viðey gæti orðið miðstöð gönguferða, hjólreiða og útivitarstaður þar sem borgarbúar og ferðamenn gætu notið kyrrðar, hreyfingar og náttúru, allt í hjarta borgarinnar. Tækifæri sem má ekki glata Ef stjórnvöld í Reykjavík sýndu framsýni gæti Viðey orðið ein helsta stolt borgarinnar og dæmi um hvernig náttúra, íþróttir, saga og nútímahugmyndir geta sameinast.Sundabraut með viðkomu í Viðey væri fyrsta skrefið að því að gefa þessari perlu nýtt líf, án þess að spilla því sem gerir hana einstaka. Viðey á skilið annað hlutskipti en að vera gleymd eyja sem sést aðeins úr fjarlægð.Tími er kominn til að tengja hana við líf borgarinnar í orðsins fyllstu merkingu. Höfundur er framkvæmdarstjóri Lionfish og áhugamaður um golf.
Skoðun Við segjum STOPP - verjum Seyðisfjörð og náttúru Íslands Benedikta Guðrún Svavarsdóttir skrifar
Skoðun Mjög góður árangur fyrirbyggjandi ónæmisaðgerða gegn RSV hjá ungum börnum Valtýr Stefánsson Thors skrifar
Skoðun Styrkleikar barna og ungmenna – grunnur að betri líðan og námsárangri Steinn Jóhannsson skrifar
Skoðun Hefur þú áhuga á námsárangri og líðan barna í Garðabæ? Almar Guðmundsson,Margrét Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Þegar kerfið verður hluti af vandanum Arna Hrönn Aradóttir ,Sigríður Arndís Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Endurhæfum Reykjalund - Þakkir frá stjórn Hollvina Reykjalundar Júlíus Þór Jónsson,Bárður H. Tryggvason,Erna Arnardóttir,Kolbrún Þorsteinsdóttir,Örn Kjærnested skrifar
Skoðun Af hverju er efnahagur Íslands veikur? – Hvað getum við lært af Dönum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar