Nvidia, Bitcoin og gamla varnarliðið: Hvað bíður Íslands? Sigvaldi Einarsson skrifar 19. nóvember 2025 17:02 Það er kaldur gustur sem leikur um fjármálamarkaði heimsins þessa dagana, og hann er ekki ættaður úr norðanáttinni á Íslandi. Hann kemur frá Wall Street, Washington og Peking. Atburðarás síðustu daga – þar sem við höfum séð hlutabréfavísitölur riða til falls og rafmyntir taka dýfur sem minna á frjálst fall – eru ekki bara venjulegar markaðssveiflur. Þær eru einkenni á nýjum veruleika þar sem tæknin, fjármagnið og geopólitíkin renna saman í eina hættulega blöndu. Fyrir Ísland, eyríki utan Evrópusambandsins með örmynt í vasanum, er þessi nýi veruleiki ekki bara fjarlægt fréttaefni. Hann er aðkallandi viðvörunarbjalla. Dómsdagur gervigreindarinnar: Allra augu á Nvidia Áður en við ræðum hrunið á rafmyntamarkaði verðum við að horfa til Wall Street. Þar ríkir nú „risk-off“ ástand sem hefur lækkað S&P 500 vísitaluna fjóra daga í röð. Ástæðan er einföld: Heimurinn heldur niðri í sér andanum vegna uppgjörs tæknirisans Nvidia sem væntanlegt er á morgun, 20. nóvember. Það er ekki ofsögum sagt að Nvidia sé orðið mikilvægasta hlutabréf í heimi og uppgjörið er orðið að eins konar þjóðaratkvæðagreiðslu um framtíð gervigreindarinnar. Greinendur spá því að tekjur fyrirtækisins muni slaga í 54 milljarða dollara, sem er gríðarlegur vöxtur, en spurningin er hvort það dugi. Fjárfestar eru farnir að spyrja óþægilegra spurninga: Eru milljarða fjárfestingar Microsoft, Google og Meta í gervigreindar-innviðum að skila arðsemi (ROI)? Ef Nvidia veldur vonbrigðum á morgun gætum við séð tæknibóluna springa með hvelli, sem myndi draga allan alþjóðlega markaðinn niður með sér. Ef þeir slá í gegn, gæti veislan haldið áfram. En óvissan ein og sér hefur verið nóg til að fæla fjármagn frá áhættu og yfir í öryggi. Hrun rafmynta og sigur gullsins Þessi flótti frá áhættu hefur bitnað harðast á rafmyntum. Á meðan íslenskir sparifjáreigendur hafa margir hverjir horft til Bitcoin sem leiðar út úr verðbólgu og gjaldeyrishöftum, hefur vikunni lokið með blóðbaði. Bitcoin hefur fallið undir krítísk stuðningsmörk og „altcoins“ hafa nánast þurrkast út. Af hverju? Vegna þess að þegar alvara lífsins tekur við leitar fjármagn ekki í „stafræna gullið“. Það leitar í alvöru gullið og ríkisskuldabréf. Gullið hefur hækkað um rúm 55% á árinu á meðan rafmyntir blæða. Skilaboðin eru skýr: Þegar harðnar á dalnum gildir það sem er fast í hendi. Fyrir íslensku krónuna eru þetta vondar fréttir. Í svona umhverfi er okkar litla mynt sjaldnast í uppáhaldi og við gætum staðið frammi fyrir frekari veikingu og verðbólguþrýstingi einmitt þegar við þurfum mest á stöðugleika að halda. Gervigreindin er nýja kjarnorkuvopnið En stóra breytingin er ekki á myntmarkaði, heldur í tækninni sjálfri sem drifkrafti stórveldaátaka. Bandaríkin og Kína eru nú í opinberu „köldu stríði“ um yfirráð yfir gervigreind. Þetta snýst ekki lengur um spjallmenni, heldur um hver stýrir efnahagkerfum og hernaðarmætti framtíðarinnar. Ísland situr, bókstaflega og myndrænt, á milli þessara stórvelda. Við eigum það sem þessi iðnaður þarf mest á að halda: Endurnýjanlega orku og örugga staðsetningu fyrir gagnaver. En erum við að spila úr þeim spilum rétt? Erum við að selja orkuna okkar ódýrt í gagnaver sem grafa Bitcoin (sem er á útleið) í stað þess að laða að okkur innviði gervigreindar sem skapa raunveruleg verðmæti og hafa þjóðaröryggislegt mikilvægi? Erum við ein á bátnum? Alvarlegasta spurningin snýr þó að varnarmálum. Með Donald Trump aftur í Hvíta húsinu (Trump 2.0) er ljóst að Bandaríkin horfa fyrst og fremst í eigin barm. Varnarsamningurinn frá 1951 er enn í gildi á pappírnum, en vilji Bandaríkjanna til að verja Ísland er nú háður viðskiptalegum hagsmunum frekar en gömlum vináttuböndum. Við sjáum rússneska kafbátaaukninu í Norður-Atlantshafi og vaxandi áhuga Kínverja á Norðurslóðum. Sæstrengirnir okkar – lífæðin okkar til umheimsins – eru berskjaldaðri en nokkru sinni fyrr. Ef átök brjótast út, eða ef „blandaðar aðgerðir“ (hybrid warfare) verða að veruleika hér við land, getum við treyst því að Bandaríkin komi til varnar? Eða munum við standa ein, utan ESB og NATO-samstarfs sem Evrópa er nú að reyna að styrkja án Bandaríkjanna? Aðgerða er þörf Við getum ekki leyft okkur að vera áhorfendur á meðan Nvidia og Kína slást um framtíðina. Íslensk stjórnvöld þurfa að vakna. Við þurfum: Hernaðarlega sjálfstæðari hugsun: Við þurfum að skilgreina okkar eigin „rauðu línur“ í netöryggi og vörnum neðansjávarinnviða, án þess að treysta blindandi á Washington. Orkustefnu fyrir 21. öldina: Orkan okkar er tæki til utanríkisstefnu. Við eigum að forgangsraða gervigreindarinnviðum sem styrkja Vesturlönd, en á okkar forsendum og verðlagi. Efnahagslegt raunsæi: Með örmynt í heimi sem er að skiptast í blokkir (Dollar vs. Yuan/Gull) erum við viðkvæm. Við þurfum að tryggja gjaldeyrisforðann og minnka áhættu á spákaupmennsku. Heimurinn breyttist í vikunni. Bólan er að leka og alvaran tekur við. Ísland þarf að hætta að haga sér eins og smáríki í skjóli stóra bróður, og byrja að haga sér eins og strategískt lykilríki í nýju köldu stríði. Höfundur er áhugamaður um alþjóðastjórnmál og tækniþróun. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sigvaldi Einarsson Mest lesið Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson Skoðun Trump lítið annað en hvíslari í leikritinu Gunnar Salvarsson Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir Skoðun Hátt kólesteról er ekki óvinurinn Anna Lind Fells Skoðun Skoðun Skoðun Trump lítið annað en hvíslari í leikritinu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson skrifar Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega skrifar Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson skrifar Skoðun Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Stjórnum okkur sjálf og höfum áhrif í Evrópu Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Hvers virði er velvild Trump? Paal Frisvold skrifar Skoðun Lýðræðisveislan 2026 Birgir Björn Sigurjónsson skrifar Skoðun Ungum Íslendingum er betur borgið utan ESB Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Veistu hvaða sírenur syngja til þín? Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Það er sitthvað bogið við banana Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun Já fyrir íslenskuna! Logi Einarsson skrifar Skoðun Segðu ekki nei, segðu kannski, kannski, kannski Hólmar Örn Finnsson skrifar Skoðun Hverjum treystir þú? María Rut Kristinsdóttir skrifar Skoðun Spænskir strandveiðisjómenn til Íslands Bergþór Ólason skrifar Skoðun Ryksugan hans Halldórs Svanhvít Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar Sjá meira
Það er kaldur gustur sem leikur um fjármálamarkaði heimsins þessa dagana, og hann er ekki ættaður úr norðanáttinni á Íslandi. Hann kemur frá Wall Street, Washington og Peking. Atburðarás síðustu daga – þar sem við höfum séð hlutabréfavísitölur riða til falls og rafmyntir taka dýfur sem minna á frjálst fall – eru ekki bara venjulegar markaðssveiflur. Þær eru einkenni á nýjum veruleika þar sem tæknin, fjármagnið og geopólitíkin renna saman í eina hættulega blöndu. Fyrir Ísland, eyríki utan Evrópusambandsins með örmynt í vasanum, er þessi nýi veruleiki ekki bara fjarlægt fréttaefni. Hann er aðkallandi viðvörunarbjalla. Dómsdagur gervigreindarinnar: Allra augu á Nvidia Áður en við ræðum hrunið á rafmyntamarkaði verðum við að horfa til Wall Street. Þar ríkir nú „risk-off“ ástand sem hefur lækkað S&P 500 vísitaluna fjóra daga í röð. Ástæðan er einföld: Heimurinn heldur niðri í sér andanum vegna uppgjörs tæknirisans Nvidia sem væntanlegt er á morgun, 20. nóvember. Það er ekki ofsögum sagt að Nvidia sé orðið mikilvægasta hlutabréf í heimi og uppgjörið er orðið að eins konar þjóðaratkvæðagreiðslu um framtíð gervigreindarinnar. Greinendur spá því að tekjur fyrirtækisins muni slaga í 54 milljarða dollara, sem er gríðarlegur vöxtur, en spurningin er hvort það dugi. Fjárfestar eru farnir að spyrja óþægilegra spurninga: Eru milljarða fjárfestingar Microsoft, Google og Meta í gervigreindar-innviðum að skila arðsemi (ROI)? Ef Nvidia veldur vonbrigðum á morgun gætum við séð tæknibóluna springa með hvelli, sem myndi draga allan alþjóðlega markaðinn niður með sér. Ef þeir slá í gegn, gæti veislan haldið áfram. En óvissan ein og sér hefur verið nóg til að fæla fjármagn frá áhættu og yfir í öryggi. Hrun rafmynta og sigur gullsins Þessi flótti frá áhættu hefur bitnað harðast á rafmyntum. Á meðan íslenskir sparifjáreigendur hafa margir hverjir horft til Bitcoin sem leiðar út úr verðbólgu og gjaldeyrishöftum, hefur vikunni lokið með blóðbaði. Bitcoin hefur fallið undir krítísk stuðningsmörk og „altcoins“ hafa nánast þurrkast út. Af hverju? Vegna þess að þegar alvara lífsins tekur við leitar fjármagn ekki í „stafræna gullið“. Það leitar í alvöru gullið og ríkisskuldabréf. Gullið hefur hækkað um rúm 55% á árinu á meðan rafmyntir blæða. Skilaboðin eru skýr: Þegar harðnar á dalnum gildir það sem er fast í hendi. Fyrir íslensku krónuna eru þetta vondar fréttir. Í svona umhverfi er okkar litla mynt sjaldnast í uppáhaldi og við gætum staðið frammi fyrir frekari veikingu og verðbólguþrýstingi einmitt þegar við þurfum mest á stöðugleika að halda. Gervigreindin er nýja kjarnorkuvopnið En stóra breytingin er ekki á myntmarkaði, heldur í tækninni sjálfri sem drifkrafti stórveldaátaka. Bandaríkin og Kína eru nú í opinberu „köldu stríði“ um yfirráð yfir gervigreind. Þetta snýst ekki lengur um spjallmenni, heldur um hver stýrir efnahagkerfum og hernaðarmætti framtíðarinnar. Ísland situr, bókstaflega og myndrænt, á milli þessara stórvelda. Við eigum það sem þessi iðnaður þarf mest á að halda: Endurnýjanlega orku og örugga staðsetningu fyrir gagnaver. En erum við að spila úr þeim spilum rétt? Erum við að selja orkuna okkar ódýrt í gagnaver sem grafa Bitcoin (sem er á útleið) í stað þess að laða að okkur innviði gervigreindar sem skapa raunveruleg verðmæti og hafa þjóðaröryggislegt mikilvægi? Erum við ein á bátnum? Alvarlegasta spurningin snýr þó að varnarmálum. Með Donald Trump aftur í Hvíta húsinu (Trump 2.0) er ljóst að Bandaríkin horfa fyrst og fremst í eigin barm. Varnarsamningurinn frá 1951 er enn í gildi á pappírnum, en vilji Bandaríkjanna til að verja Ísland er nú háður viðskiptalegum hagsmunum frekar en gömlum vináttuböndum. Við sjáum rússneska kafbátaaukninu í Norður-Atlantshafi og vaxandi áhuga Kínverja á Norðurslóðum. Sæstrengirnir okkar – lífæðin okkar til umheimsins – eru berskjaldaðri en nokkru sinni fyrr. Ef átök brjótast út, eða ef „blandaðar aðgerðir“ (hybrid warfare) verða að veruleika hér við land, getum við treyst því að Bandaríkin komi til varnar? Eða munum við standa ein, utan ESB og NATO-samstarfs sem Evrópa er nú að reyna að styrkja án Bandaríkjanna? Aðgerða er þörf Við getum ekki leyft okkur að vera áhorfendur á meðan Nvidia og Kína slást um framtíðina. Íslensk stjórnvöld þurfa að vakna. Við þurfum: Hernaðarlega sjálfstæðari hugsun: Við þurfum að skilgreina okkar eigin „rauðu línur“ í netöryggi og vörnum neðansjávarinnviða, án þess að treysta blindandi á Washington. Orkustefnu fyrir 21. öldina: Orkan okkar er tæki til utanríkisstefnu. Við eigum að forgangsraða gervigreindarinnviðum sem styrkja Vesturlönd, en á okkar forsendum og verðlagi. Efnahagslegt raunsæi: Með örmynt í heimi sem er að skiptast í blokkir (Dollar vs. Yuan/Gull) erum við viðkvæm. Við þurfum að tryggja gjaldeyrisforðann og minnka áhættu á spákaupmennsku. Heimurinn breyttist í vikunni. Bólan er að leka og alvaran tekur við. Ísland þarf að hætta að haga sér eins og smáríki í skjóli stóra bróður, og byrja að haga sér eins og strategískt lykilríki í nýju köldu stríði. Höfundur er áhugamaður um alþjóðastjórnmál og tækniþróun.
Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir Skoðun
Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar
Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar
Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir Skoðun