Gefast upp á mið­bænum: „Það er hringur eftir hring, engin bíla­stæði“

Vísi barst í morgun ábending um að til stæði að loka Gylllta kettinum, sem hefur um árabil verið vinsæl faraverslun í miðborg Reykjavíkur, og ákvað því að slá á þráðinn til Hafdísar Þorleifsdóttur, sem á Gyllta köttinn ásamt eiginmanni sínum, Hauki Inga Jónssyni.

„Nei, það er ekki alveg þannig. Það er búið að eyðileggja miðbæinn fyrir okkur, við erum náttúrulega búin að vera þarna í tuttugu ár. Sú stóra ákvörðun sem við þurftum að taka var að segja upp leigusamningnum á húsnæðinu, hjá Reitum, og við ætlum að færa okkur út á Fiskislóð. Þannig að Gyllti er ekki að hætta en forsendur fyrir því að vera þarna niðri í bæ eru brotnar. Dagur eyðilagði þetta, það er bara þannig,“ segir hún.

Hún vonist til þess að geta skilað lyklunum að húsnæðinu í Austurstræti í lok ágúst en það gæti verið að hún losni ekki undan leigusamningi fyrr en í lok nóvember.

Kúnnar nenni ekki niður í bæ

Þar vísar Hafdís til Dags B. Eggertssonar, alþingismanns og fyrrverandi borgarstjóra, og ákvarðana sem teknar voru í borgarstjóratíð hans. Hún segir stjórn bílastæðamála í raun hafa kippt fótunum undan rekstri verslunarinnar.

„Mikið af mínum föstu kúnnum segjast ekki nenna lengur niður í bæ, það er hringur eftir hring, engin bílastæði. Svo hækka þeir bílastæðin þannig að ef þú leggur í bílakjallaranum undir H&M, kemur til mín og færð þér svo einn kaffibolla, þá kostar það tvöþúsund kall.“

Þá hafi stækkun á gjaldsvæðum í miðborginni komið illa við starfsfólk verslunarinnar, sem hafi fram að því getað lagt í gjaldfrjáls stæði ekki svo fjarri vinnustað sínum.

Svaf ekki í þrjá daga

Hafdís segir að það hafi ekki verið auðveld ákvörðun að skella í lás í Austurstrætinu, enda hefði Gyllti kötturinn fagnað tuttugu ára afmæli þar í nóvember næstkomandi. 

„Þetta var mjög erfið ákvörðun, ég svaf ekki í þrjá daga. Mér hefur liðið mjög vel í miðbænum. Þetta hefðu orðið tuttugu ár núna í nóvember, ég veit ekki hversu mörg þúsund stæði við erum búin að missa síðan við byrjuðum. Fyrir utan það þá segir fólk að það sé ekkert orðið að sækja lengur niður í miðbæ. Það er svo mikið af búðum farnar, þetta eru náttúrulega bara lundabúð eftir lundabúð. Það eru engar litlar sætar búðir lengur. Meira að segja túristinn segir, þegar hann kemur til mín, vá, loksins eitthvað annað en lundi.“

Lagersala sló í gegn

Hún segist ekki ætla að leita langt yfir skammt að nýju húsnæði undir Gyllta köttinn heldur færa verslunina í lagarhúsnæði sem þau hjónin hafa þegar til umráða úti á Fiskislóð á Granda í Reykjavík. Þau hafi ákveðið að blása til lagersölu fyrir tveimur mánuðum og aðsóknin hafi verið miklum mun meiri en búist var við.

„Ég hélt að enginn myndi koma, ég ætlaði bara að prófa þetta. Það var brjálað að gera, nóg af fríum bílastæðum út um allt. Þá komu gömlu kúnnarnir mínir.“

Hún hafi spurt gömlu kúnnanna hverju sætti að hún hefði ekki séð þá í háa herrans tíð. „Já, sögðu þeir, við nennum orðið ekki niður í bæ. Það er bölvað bras.“

Þetta hafi hjálpað þeim hjónum að taka ákvörðun um að flytja Gyllta köttinn alfarið út á Granda. Þau muni taka minnka lagerinn um helming og innrétta húsnæðið í anda Gyllta kattarins. Hún hafi þegar viðrað áformin við sína helstu kúnna og þeir hafi allir tekið vel í þau.

Vonar að Baktus sé til í að flytja

Loks segir Hafdís að hún vonist til þess að kötturinn Baktus, sem hefur einkennt Gyllta köttinn og fleiri verslanir í grenndinni síðustur fimmtán ár, sé reiðubúinn að flytja úr miðbænum út á Granda.

„Þetta er stór ákvörðun og ekki léttvæg. Fyrir utan Baktus, við vitum ekki hvort hann sé tilbúinn að flytja. Hann verður náttúrulega að flytja með okkur af því að ég á hann. Hann er búinn að búa í búðinni í fimmtán ár. Það er spurning hvernig honum líður með þetta, það er annað áhyggjuefni.