Grát­biðja deilu­aðila að finna lausn

Síðast var fundað í kjaradeilu kennara og sveitarfélaganna um helgina og hefur enn ekki verið boðað til næsta formlega fundar hjá ríkissáttasemjara eftir því sem fréttastofa kemst næst. Hins vegar eru óformleg samtöl í gangi þar sem reynt er að leysa úr stöðunni samkvæmt upplýsingum frá sáttasemjara.

Mæðgurnar Jóhanna og Hrafnkatla eru meðal þeirra sem voru heima í dag því leikskóli Hrafnkötlu, Drafnarsteinn í Reykjavík, er lokaður vegna verkfalls. „Þetta er afar slæmt, sérstaklega fyrir börnin og sérstaklega upp á þessa óvissu af því þetta er ótímabundið. Við vitum ekkert hvort við séum að tala um að vera heima í viku, eða mánuði eða fram að áramótum eða jafnvel lengur. Þannig þetta er afar slæmt,“ segir Jóhanna.

Það sé mikið púsluspil að láta dæmið ganga upp þar sem báðir foreldrar og amma og afi að hjálpast að. „En ég sé fram á það að þurfa að taka mér frí í vinnu einn og einn dag í hverri einustu viku þangað til þetta klárast. Og það er náttúrlega bara launalaust leyfi eins og gefur að skilja þannig að þetta er náttúrlega ekki gott.“

Sjálf gæti Jóhanna verið á leið í verkfall. Hún er læknir, en atkvæðagreiðsla stendur yfir um mögulega verkfallsboðun lækna.

„Mig langar eiginlega að hvetja og grátbiðja deiluaðila um að reyna að finna lausn á þessu. Og kannski leggja áherslu á að þetta snýst ekki um kjarabaráttu kennara eða kröfur þeirra, af því við styðjum þau heilshugar, heldur kannski framkvæmd verkfallsaðgerðanna sem hafa ótrúlega mikil áhrif á fáar fjölskyldur. Og mig langar líka bara að hvetja stjórnmálafólk og forseta Íslands og fleiri sem ég er búin að senda erindi á að grípa í taumana, vera fólk orða sinna og standa á bak við börnin okkar, “ segir Jóhanna.

Bitni á fáum fjölskyldum með ósanngjörnum hætti

Foreldrar sem mættu í Ráðhúsið við upphaf borgarstjórnarfundar í dag taka í svipaðan streng. Þeim þykir skjóta skökku við að verkfallsaðgerðirnar beinist aðeins að örfáum leikskólum, börnin þeirra geti ekki mætt á leikskólann á meðan sama á ekki við um langflest önnur börn á landinu.

„Ég styð launabaráttu kennara og verkfallsréttinn en í rauninni ekki aðferðafræðina, hvernig þetta bitnar á afskaplega fáum foreldrum og börnum,“ sagði Ingibjörg Finnbogadóttir í samtali við fréttastofu í Ráðhúsinu í dag. „Ég til dæmis er einstætt foreldri þannig að ég á barnið mitt ein þannig þetta kemur afskaplega illa út fyrir mig. Þannig ég mun taka þetta út örugglega bara á yfirdrætti og æðruleysi,“ segir Ingibjörg.

Grímur Hákonarson var einnig mættur í Ráðhúsið í dag ásamt dóttur sinni. „Ég styð launakröfur kennara og er algjörlega á því að kennarar þurfi að fá hærri laun. En það er kannski þessi aðferðafræði sem að mér finnst ekki vera alveg nógu góð,“ segir Grímur. „Það er dálítið skrítið að það séu ekki fleiri skólar að taka þátt til þess að skapa meiri slagkraft og þrýsting á stjórnvöld og líður dálítið eins og það séu bara nokkrar fjölskyldur í Vesturbæ Reykjavíkur sem eru að taka hitann og þungan af þessu,“ segir Grímur.

Og fleiri tóku í svipaðan streng. „Mig langar að vekja athygli á ósanngirninni sem er að það eru bara nokkrar fáar fjölskyldur sem bera allar afleiðingar verkfallsins,“ segir móðirin Beeke Stegmann sem ekki lét sig heldur vanta í Ráðhúsið í dag.