Brexit og ný aðför þjóðernissinna og hægri öfgamanna að velferð og öryggi landsins Ole Anton Bieltvedt skrifar 9. ágúst 2024 11:00 Ég hygg, að allir þeir, sem eitthvað kunna og skilja, allir sannir sagnfræðingar og fræðimenn, séu sammála um, að Brexit hafi orðið bresku þjóðinni verulegt efnhagslegt áfall. Hagur Breta og afkoma, velferð, væri meiri, ef ekki hefði til Brexit, útgöngu úr ESB, komið. Það er undarlegt og óskemmtilegt að hlusta á hjáróma rödd, hér uppi á Íslandi, sem segist vera hámenntaður sérfræðingur, en heldur því svo fram, að Brexit hafi verið Bretum til góðs; þar sé allt á réttri leið. Sá hinn sami barðist fyrir Brexit með hægri ósanninda- og öfgaöflum þar, og lofsyngur svo Brexit nú. Skv. Bank of England, skortir um 2% upp á þann hagvöxt, sem væri í Bretlandi, ef landið hefði verið áfram í ESB. Hver fjölskylda væri a.m.k. 900,00 Pundum ríkari. Hagvöxtur í 2. ársfjórðuni 2024 var í Bretlandi mínus 0,4%, í ESB plús 0,7%. Í nýlegri skoðanakönnun Statista í Bretlandi reyndust tveir þriðju þeirra, sem afstöðu tóku, harma Brexit. Hefðu viljað vera áfram í ESB. Eins og allir líka vita, sem eitthvað vilja vita, leiddu óheilinda- og ósannindamenn, eins og Boris Johnson og Nigel Farge, þjóðina inn í Brexit með blekkingum og lygum. Ein þeirra var sú, að breska heilbrigðiskerfið, NHS, gæti fengið aukalegt fjárframlag upp á 350 milljónir Punda á viku, eftir að Bretlandi væri gengið úr ESB, og, að breska heilbrigðiskerfið yrði þannig gert það bezta í heimi. Þetta loforð var málað á almenningsfarartæki, sem keyrðu um landið, fyrir kosninguna um Brexit, þannig, að allir sæu og vissu af þessu stórkostlega máli. Þetta var auðvitað bara tilbúningur, uppblásin lygasaga, sem enginn fótur var fyrir, og telja flestir, að breska heilbrigðiskerfið sé nú, fjórum og hálfu ári eftir Brexit, lakar sett en í marga áratugi. Önnur stórlygi Brexitmanna var, að Tyrkland, með sína múhameðstrú og 85 milljónir íbúa, væru við það að komast inn, ganga í ESB. Var bent á, að með þessu - og auðvitað fjórfrelsinu innan ESB, sem leyfir frjálsa för, nám, búsetu, þátttöku í atvinnulífi og svo atvinnurekstur þegna allra aðildarlanda, til/hjá öllum hinum aðildarríkjunum - myndu Tyrkir í stórum stíl, jafnvel í milljónatali, dembast eins og holskefla yfir breskt þjóðfélag og setja þar allt úr skorðum. Ekki bara atvinnu- og húsnæðismál, heldur líka skóla- og menntakerfi, heilbrigðiskerfið o.s.frv. Framandi trúarbrögðum og -siðum, klæðaburði og lífsstíl, var líka velt upp. Líka þetta var þó haugalýgi; ESB var búið að stöðva allar aðildarviðræður við Tyrki, þar sem þeir fullnægðu ekki á nokkurn hátt grundvallarkröfum ESB um lýðræði, frelsi til orðs og æðis, jafnrétti, persónuvernd og marréttindi, sem ESB gefur aldrei neinn afslátt á, en Erdogan og hans tyrkneska stjórnkerfi var víðsfjarri því að uppfylla kröfurnar, sem réttarríkið setur, og kom ESB-aðild landsins aldrei til greina. Boris Johnson og Farage voru góðvinir Donald Trump, enda svipaðar pótintátar. Fóru fram með svipuðum hætti. Þann hátt má skýra vel með dæmi, þótt nýlegt sé, kappræðum Trump og Joe Biden, sem fram fóru á CNN sjónvarpsstöðinni, en að þeim loknum kom greinendum saman um, að Trump hefði farið með a.m.k 20 ósannindi og lygar, sum stórfelld, í þessum einu kappræðum. Flott kompaní það. Von, að íslenzki þjóðernissinninn og Brexitaðdáandinn finni fyrir samkennd og hrifningu. Aftur eru hægri öfgamenn í Bretlandi komnir af stað. Líka með blekkingum og lygum. Þegar ungur kolgeðveikur piltur, 17 ára, með dökkan litarhátt, en breskur, fæddur þar og uppalinn, veittist í geðveikiskasti að litlum stúlkum á dansæfingu, og myrti þrjár, særði margar aðrar, á vofveiflegan og skelfilegan hátt, breiddu hægri öfgamenn út þeim ósannindum, falsfréttum, að þessi morðingjaaumingi væri íslamskur flóttamaður, Ermasunds-bátsmaður, hælisleitandi í Bretlandi. Með þessu var lýðurinn æstur upp gegn ekki bara flóttamönnum og hælisleitendum, heldur öðru fólki, oftast með annan litarhátt, en góðum og gegnum breskum þegnum, sem höfðu flutzt til landins og orðið breskir borgarar á síðustu áratugum og öldum, m.a. vegna réttinda sinna sem fyrirverandi þegnar nýlendna Breta, bresku krúnunnar. Auðvitað blandast það svo inn í þessar óeirðir og miskunnarlausu árásir á saklaust fólk, að breskur almenningur er svekktur og óhress með þau versnandi lífskjör, vaxandi fátækt, sem úrganga landsins úr ESB hefur valdið, líka þá sviptingu frelsis til ferða, náms, vinnu, starfa og annarra athafna í 30 öðrum löndum, sem fjórfrelsi ESB veitti þeim, en þeir höfðu verið sviptir með úrgöngunni úr ESB. Eru sumir eða margir því, að grípa tækifærið nú til að fá útrás fyrir sína miklu frústrasjón, vonbrigði og reiði, hefndarþorsta, með því að veitast að, lemja og misþyrma mest saklausum fólki, reyndar líka lögreglunni, fulltrúum valdsins, og brenna og brjóta eignir manna og innviði. Vonandi eru nú breskir þjóðernissinnar og hægri öfgamenn ánægðir. Verður fróðlegt að sjá, hvernig íslenzkum vini þeirra og aðdáana, sem segist nota sinn frítíma, nánast daglega, til að skrifa óhróður um ESB og Evrópu og lofsyngja Brexit, lízt á. Höfundur er samfélagsrýnir og dýraverndarsinni Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ole Anton Bieltvedt Evrópusambandið Bretland Brexit Mest lesið Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir Skoðun Hollenska húsnæðislánið Arnór Ingi Finnbjörnsson Skoðun Óvissan í alþjóðamálum - Hvað ef Norðmenn verða á undan? Dagur B. Eggertsson Skoðun Sex ýkjur nei-sinna og já-sinna Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson Skoðun Komið gott Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns Skoðun Evran lækkar ekki vextina Magnús B. Jóhannesson Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Þögnin rofin um þjóðartekjurnar Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Falleinkunn heima, en hugurinn í Brussel Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Tökum slaginn fyrir börnin Tótla I. Sæmundsdóttir,Þorbjörg Helga Þorgilsdóttir skrifar Skoðun Óvissan í alþjóðamálum - Hvað ef Norðmenn verða á undan? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hollenska húsnæðislánið Arnór Ingi Finnbjörnsson skrifar Skoðun Borgin þarf ekki kjötexi — hún þarf mælikerfi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Stríð ESB gegn jöfnuði og velferð Andri Sigurðsson skrifar Skoðun Já núna – til að geta sagt nei síðar Friðrik Björgvinsson skrifar Skoðun Þegar efinn verður þýðingarmeiri en sannleikurinn Guðjón Heiðar Pálsson skrifar Skoðun Sex ýkjur nei-sinna og já-sinna Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Komið gott Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns skrifar Skoðun Sjálfstæð þjóð tekur sér sæti við borðið Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ræður Evrópusambandið hvort dánaraðstoð verði leyfð á Íslandi? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun 4.677 nýir vegfarendur á leið í skólann Lára Hrafnsdóttir,Gunnar Geir Gunnarsson skrifar Skoðun Evran lækkar ekki vextina Magnús B. Jóhannesson skrifar Skoðun Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir skrifar Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir skrifar Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir skrifar Skoðun Gamli sáttmálinn og sá nýi Aðalsteinn Már Þorsteinsson skrifar Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Útgerðarauðvaldið vill í ESB - ég segi nei Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Gervigreind, gagnaver og tækifæri Íslands Eymundur Sigurðsson skrifar Skoðun Sveitirnar þagna Walter Fannar Kristjánsson skrifar Skoðun Áður en lengra er haldið Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Erum við of fljót að kenna samfélagsmiðlum um? Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Börn læra ekki fyrir framtíð sem þau skynja ekki Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Danir, ESB og staða Íslands Finnur Torfi Magnússon skrifar Sjá meira
Ég hygg, að allir þeir, sem eitthvað kunna og skilja, allir sannir sagnfræðingar og fræðimenn, séu sammála um, að Brexit hafi orðið bresku þjóðinni verulegt efnhagslegt áfall. Hagur Breta og afkoma, velferð, væri meiri, ef ekki hefði til Brexit, útgöngu úr ESB, komið. Það er undarlegt og óskemmtilegt að hlusta á hjáróma rödd, hér uppi á Íslandi, sem segist vera hámenntaður sérfræðingur, en heldur því svo fram, að Brexit hafi verið Bretum til góðs; þar sé allt á réttri leið. Sá hinn sami barðist fyrir Brexit með hægri ósanninda- og öfgaöflum þar, og lofsyngur svo Brexit nú. Skv. Bank of England, skortir um 2% upp á þann hagvöxt, sem væri í Bretlandi, ef landið hefði verið áfram í ESB. Hver fjölskylda væri a.m.k. 900,00 Pundum ríkari. Hagvöxtur í 2. ársfjórðuni 2024 var í Bretlandi mínus 0,4%, í ESB plús 0,7%. Í nýlegri skoðanakönnun Statista í Bretlandi reyndust tveir þriðju þeirra, sem afstöðu tóku, harma Brexit. Hefðu viljað vera áfram í ESB. Eins og allir líka vita, sem eitthvað vilja vita, leiddu óheilinda- og ósannindamenn, eins og Boris Johnson og Nigel Farge, þjóðina inn í Brexit með blekkingum og lygum. Ein þeirra var sú, að breska heilbrigðiskerfið, NHS, gæti fengið aukalegt fjárframlag upp á 350 milljónir Punda á viku, eftir að Bretlandi væri gengið úr ESB, og, að breska heilbrigðiskerfið yrði þannig gert það bezta í heimi. Þetta loforð var málað á almenningsfarartæki, sem keyrðu um landið, fyrir kosninguna um Brexit, þannig, að allir sæu og vissu af þessu stórkostlega máli. Þetta var auðvitað bara tilbúningur, uppblásin lygasaga, sem enginn fótur var fyrir, og telja flestir, að breska heilbrigðiskerfið sé nú, fjórum og hálfu ári eftir Brexit, lakar sett en í marga áratugi. Önnur stórlygi Brexitmanna var, að Tyrkland, með sína múhameðstrú og 85 milljónir íbúa, væru við það að komast inn, ganga í ESB. Var bent á, að með þessu - og auðvitað fjórfrelsinu innan ESB, sem leyfir frjálsa för, nám, búsetu, þátttöku í atvinnulífi og svo atvinnurekstur þegna allra aðildarlanda, til/hjá öllum hinum aðildarríkjunum - myndu Tyrkir í stórum stíl, jafnvel í milljónatali, dembast eins og holskefla yfir breskt þjóðfélag og setja þar allt úr skorðum. Ekki bara atvinnu- og húsnæðismál, heldur líka skóla- og menntakerfi, heilbrigðiskerfið o.s.frv. Framandi trúarbrögðum og -siðum, klæðaburði og lífsstíl, var líka velt upp. Líka þetta var þó haugalýgi; ESB var búið að stöðva allar aðildarviðræður við Tyrki, þar sem þeir fullnægðu ekki á nokkurn hátt grundvallarkröfum ESB um lýðræði, frelsi til orðs og æðis, jafnrétti, persónuvernd og marréttindi, sem ESB gefur aldrei neinn afslátt á, en Erdogan og hans tyrkneska stjórnkerfi var víðsfjarri því að uppfylla kröfurnar, sem réttarríkið setur, og kom ESB-aðild landsins aldrei til greina. Boris Johnson og Farage voru góðvinir Donald Trump, enda svipaðar pótintátar. Fóru fram með svipuðum hætti. Þann hátt má skýra vel með dæmi, þótt nýlegt sé, kappræðum Trump og Joe Biden, sem fram fóru á CNN sjónvarpsstöðinni, en að þeim loknum kom greinendum saman um, að Trump hefði farið með a.m.k 20 ósannindi og lygar, sum stórfelld, í þessum einu kappræðum. Flott kompaní það. Von, að íslenzki þjóðernissinninn og Brexitaðdáandinn finni fyrir samkennd og hrifningu. Aftur eru hægri öfgamenn í Bretlandi komnir af stað. Líka með blekkingum og lygum. Þegar ungur kolgeðveikur piltur, 17 ára, með dökkan litarhátt, en breskur, fæddur þar og uppalinn, veittist í geðveikiskasti að litlum stúlkum á dansæfingu, og myrti þrjár, særði margar aðrar, á vofveiflegan og skelfilegan hátt, breiddu hægri öfgamenn út þeim ósannindum, falsfréttum, að þessi morðingjaaumingi væri íslamskur flóttamaður, Ermasunds-bátsmaður, hælisleitandi í Bretlandi. Með þessu var lýðurinn æstur upp gegn ekki bara flóttamönnum og hælisleitendum, heldur öðru fólki, oftast með annan litarhátt, en góðum og gegnum breskum þegnum, sem höfðu flutzt til landins og orðið breskir borgarar á síðustu áratugum og öldum, m.a. vegna réttinda sinna sem fyrirverandi þegnar nýlendna Breta, bresku krúnunnar. Auðvitað blandast það svo inn í þessar óeirðir og miskunnarlausu árásir á saklaust fólk, að breskur almenningur er svekktur og óhress með þau versnandi lífskjör, vaxandi fátækt, sem úrganga landsins úr ESB hefur valdið, líka þá sviptingu frelsis til ferða, náms, vinnu, starfa og annarra athafna í 30 öðrum löndum, sem fjórfrelsi ESB veitti þeim, en þeir höfðu verið sviptir með úrgöngunni úr ESB. Eru sumir eða margir því, að grípa tækifærið nú til að fá útrás fyrir sína miklu frústrasjón, vonbrigði og reiði, hefndarþorsta, með því að veitast að, lemja og misþyrma mest saklausum fólki, reyndar líka lögreglunni, fulltrúum valdsins, og brenna og brjóta eignir manna og innviði. Vonandi eru nú breskir þjóðernissinnar og hægri öfgamenn ánægðir. Verður fróðlegt að sjá, hvernig íslenzkum vini þeirra og aðdáana, sem segist nota sinn frítíma, nánast daglega, til að skrifa óhróður um ESB og Evrópu og lofsyngja Brexit, lízt á. Höfundur er samfélagsrýnir og dýraverndarsinni