Ekki bara fylgihlutir Sæþór Benjamín Randalsson, Melissa Williams, Innocentia Fiati, Reynaldo Curato Renegado og Hjörtur Birgir Jóhönnuson skrifa 5. janúar 2023 08:30 Kannski hefur þú séð okkur í fréttunum, svartir nælon jakkar, þrjátíu eða fleiri. Kannski hefurðu séð okkur ganga um Borgartúnið, bera borðana okkar og hlæja. Við erum samninganefnd Eflingar; hópur sem samanstendur af ástríðufullum einstaklingum frá öllum stigum félagsins. Sem meðlimir jakkafataklæddra göngumanna viljum við segja ykkur að við erum ekki bara fylgihlutir forystu Eflingar, heldur innri hluti af nýju ferli samningaviðræðna. Sögulega séð hefur samningaferlið verið algjörlega ólýðræðislegt í eðli sínu. Bæði hérlendis og erlendis er þetta ferli venjulega framkvæmt af örsmáum hópi fólks. Oftast, fyrir hönd stéttarfélaga, samanstendur þessi hópur af formanni félagsins, lögfræðingi og hagfræðingi; enginn þeirra mun nokkurn tíma vinna samkvæmt samningnum sem þau eru að semja um. Þar að auki munu verkamenn sem verða bundnir þessum samningi ekki sjá eða hafa áhrif á hann fyrr en í lokaatkvæðagreiðslu um fullgildingu. Þó að verkalýðsfélögin okkar hér kjósi um formennina okkar, og þó að þessir formenn séu venjulega frá þessum verkalýðsfélögum og hafa starfsbakgrunn, eru þeir kannski ekki meðvitaðir um vandamálin sem allir starfandi meðlimir félagsins standa frammi fyrir. Þessi skortur á gagnsæi og lýðræði er undirrót vandamála gömlu leiðarinnar og hvers vegna við gerum það öðruvísi. Þar sem meðlimir taka ekki þátt á gamla mátanum fyrr en í lokin er erfitt að túlka atkvæðagreiðsluna um að staðfesta eða ekki. Hvað þýðir það fyrir einhvern sem var haldið í myrkrinu þar til yfir lauk að kjósa „nei“? Hvað gerist þá? Fá þeir betri samning síðar eða verri? Þegar kosningaþátttaka er svona lítil, undir 20%, eru þessi atkvæði merki um ánægju með samninginn, eða lítill hópur tryggra félagsmanna að kjósa eins og leiðtogi þeirra biður þá um? Til að leysa þessi vandamál erum við að gera hlutina allt öðruvísi, byggt á reynslu og velgengni verkafólks um allan heim. Við komum með stóran hóp af raunverulegum meðlimum sem munu vinna undir endanlegum samningi, þessir aðilar búa til kröfurnar, taka þátt í samningaferlinu, og eru hluti af því að samþykkja bráðabirgðasamninginn eða ekki áður en hann fer til alls félagsins til atkvæðagreiðslu. Við sem nefnd verðum að skilja sögu íslenskra verkalýðsfélaga og kjarabaráttu. Við þurfum að skilja verðbólgu, kaupmátt, afkomu fyrirtækja og hvernig samtök eins og Samtök Atvinnulífsins og ASÍ og SGS starfa. Við horfum á kynningar, spyrjum spurninga, myndum litla hópa og kjósum um mikilvæg mál. Við höfum unnið óteljandi sinnum við að búa til kröfur, betrumbæta, semja og skera. Fyrir hvern opinberan fund með Samtökum Atvinnulífsins hefur nefndin haldið þrjá undirbúningsfundi. Á opinberu fundunum biðjum við oft um einkahlé svo við getum rætt fundinn og ef á þarf að halda, kosið um mál á staðnum áður en lengra er haldið. Við tökum þetta ferli mjög alvarlega, vegna þess hversu mikilvægt það er fyrir okkar eigið líf - það hefur áhrif á lífsviðurværi okkar! Ég hef sérstaklega gaman af flókinni tölfræði sem svo oft eru gerðar að glansandi og blekkjandi kynningum frá höfuðborgastéttinni til að útskýra hversu vel allt gengur, útskýrðar og settar fram af traustum heimildum á þann hátt sem snertir líf okkar. Við finnum líka fyrir áhrifum nærveru okkar á þessar samningaviðræður; Að hafa svona marga í herberginu frá stéttarfélaginu okkar hefur áþreifanleg áhrif á andrúmsloftið. Án nokkurra meðlima í herberginu væri auðvelt fyrir hraða eða málamiðlanir eða „hegðun herramanna“ að hafa áhrif á tölurnar og hugtökin; með okkar eigin meðlimum í herberginu missa þessir klóku leikir bit sitt. Við verkafólk þekkjum líka raunveruleikann í daglegu lífi okkar og allar lygar eða uppspuni til að mótmæla kröfum okkar falla dauðar niður. Í stuttu máli, nærvera okkar gerir okkur kleift að halda forystu ábyrga og gefur forystu okkar orku til að standa fast. Þegar við sjáum þá fullyrðingu að við séum bara aukahlutir eða að við skiljum ekki smáatriðin í því sem verið er að ræða, finnst okkur máttur verkalýðsfólks vera vanmetinn. Við höfum getu til að framkvæma þær breytingar sem við viljum og nú höfum við vettvanginn. Höfundar eiga sæti í samninganefnd Eflingar. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Kjaraviðræður 2022-23 Mest lesið Ósanngjarn skattur Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir Skoðun Handboltaangistin Fastir pennar Íslands fullorðnu synir Hannes Pétursson Skoðun Að finna upp hjólið! Sigfús Aðaslsteinsson,Baldur Borgþórsson Skoðun VG á tímamótum Fastir pennar Þú borðar lygi Ingólfur Ásgeirsson Skoðun Þegar Píratar vöruðu okkur við Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Vinnufriður Eyþór Arnalds Skoðun Njótum hátíðanna Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir Skoðun Hugmyndafræðin skynseminni yfirsterkari Skoðun Skoðun Skoðun Skóli án aðgreiningar: martraðarkenndur draumur Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Trump „verður að fá“ Grænland fyrir Elon Musk, ekki vegna þjóðaröryggis Bandaríkjanna Page Wilson skrifar Skoðun Þegar Píratar vöruðu okkur við Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Farsismi Trumps Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Að finna upp hjólið! Sigfús Aðaslsteinsson,Baldur Borgþórsson skrifar Skoðun Sjókvíaeldið: Höfuðstól náttúrunnar fórnað fyrir skammtímagróða Stefán Jón Hafstein skrifar Skoðun Um uppbyggingu og starfsemi Arctic Adventures við Skaftafell Ásgeir Baldurs skrifar Skoðun Orkuskipti í orði – ekki á borði Hildur Hauksdóttir skrifar Skoðun Fiskeldi til framtíðar Gylfi Ólafsson skrifar Skoðun Dómarar í vitnastúku Hilmar Garðars Þorsteinsson skrifar Skoðun Uppbygging á Blikastöðum Anna Sigríður Guðnadóttir skrifar Skoðun Traust fjarskipti eru þjóðaröryggismál Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Að vilja ekki borga fyrir félagslega þjónustu Birgir Örn Guðjónsson skrifar Skoðun Stóru málin: Börn í leikskólum, ekki á biðlistum Aðalsteinn Leifsson skrifar Skoðun Ísland einn jaðar á einum stað? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Ný rannsókn með stórfrétt? Björn Ólafsson skrifar Skoðun Eru kórallar á leið í sögubækurnar? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Formannsslagur FF – breytingar, samfella og spurningin um forgangsröðun Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Frjálshyggja með fyrirvara Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Apar í fæðingarorlofi Haukur Þorgeirsson skrifar Skoðun Hvaða eðli? Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Við þurfum Dóru Björt í borgarstjórn Íris Stefanía Skúladóttir skrifar Skoðun Samfylking til framtíðar Bjarnveig Birta Bjarnadóttir,Stein Olav Romslo skrifar Skoðun Steinunni í borgarstjórn Sigríður Ingibjörg Ingadóttir skrifar Skoðun Drengirnir á matseðlinum Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ó borg, mín borg Eva Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Villtur lax má ekki vera fórnarkostnaður Dagur Fannar Ólafsson skrifar Skoðun Ísland á krossgötum: Raunsæi eða tálsýn? Davíð Bergmann skrifar Skoðun Gervigreindin er risi á brauðfótum: Hve tæpt stöndum við í raun? Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun Fjárfesting í vatni er fjárfesting í framtíðinni Jón Pétur Wilke Gunnarsson skrifar Sjá meira
Kannski hefur þú séð okkur í fréttunum, svartir nælon jakkar, þrjátíu eða fleiri. Kannski hefurðu séð okkur ganga um Borgartúnið, bera borðana okkar og hlæja. Við erum samninganefnd Eflingar; hópur sem samanstendur af ástríðufullum einstaklingum frá öllum stigum félagsins. Sem meðlimir jakkafataklæddra göngumanna viljum við segja ykkur að við erum ekki bara fylgihlutir forystu Eflingar, heldur innri hluti af nýju ferli samningaviðræðna. Sögulega séð hefur samningaferlið verið algjörlega ólýðræðislegt í eðli sínu. Bæði hérlendis og erlendis er þetta ferli venjulega framkvæmt af örsmáum hópi fólks. Oftast, fyrir hönd stéttarfélaga, samanstendur þessi hópur af formanni félagsins, lögfræðingi og hagfræðingi; enginn þeirra mun nokkurn tíma vinna samkvæmt samningnum sem þau eru að semja um. Þar að auki munu verkamenn sem verða bundnir þessum samningi ekki sjá eða hafa áhrif á hann fyrr en í lokaatkvæðagreiðslu um fullgildingu. Þó að verkalýðsfélögin okkar hér kjósi um formennina okkar, og þó að þessir formenn séu venjulega frá þessum verkalýðsfélögum og hafa starfsbakgrunn, eru þeir kannski ekki meðvitaðir um vandamálin sem allir starfandi meðlimir félagsins standa frammi fyrir. Þessi skortur á gagnsæi og lýðræði er undirrót vandamála gömlu leiðarinnar og hvers vegna við gerum það öðruvísi. Þar sem meðlimir taka ekki þátt á gamla mátanum fyrr en í lokin er erfitt að túlka atkvæðagreiðsluna um að staðfesta eða ekki. Hvað þýðir það fyrir einhvern sem var haldið í myrkrinu þar til yfir lauk að kjósa „nei“? Hvað gerist þá? Fá þeir betri samning síðar eða verri? Þegar kosningaþátttaka er svona lítil, undir 20%, eru þessi atkvæði merki um ánægju með samninginn, eða lítill hópur tryggra félagsmanna að kjósa eins og leiðtogi þeirra biður þá um? Til að leysa þessi vandamál erum við að gera hlutina allt öðruvísi, byggt á reynslu og velgengni verkafólks um allan heim. Við komum með stóran hóp af raunverulegum meðlimum sem munu vinna undir endanlegum samningi, þessir aðilar búa til kröfurnar, taka þátt í samningaferlinu, og eru hluti af því að samþykkja bráðabirgðasamninginn eða ekki áður en hann fer til alls félagsins til atkvæðagreiðslu. Við sem nefnd verðum að skilja sögu íslenskra verkalýðsfélaga og kjarabaráttu. Við þurfum að skilja verðbólgu, kaupmátt, afkomu fyrirtækja og hvernig samtök eins og Samtök Atvinnulífsins og ASÍ og SGS starfa. Við horfum á kynningar, spyrjum spurninga, myndum litla hópa og kjósum um mikilvæg mál. Við höfum unnið óteljandi sinnum við að búa til kröfur, betrumbæta, semja og skera. Fyrir hvern opinberan fund með Samtökum Atvinnulífsins hefur nefndin haldið þrjá undirbúningsfundi. Á opinberu fundunum biðjum við oft um einkahlé svo við getum rætt fundinn og ef á þarf að halda, kosið um mál á staðnum áður en lengra er haldið. Við tökum þetta ferli mjög alvarlega, vegna þess hversu mikilvægt það er fyrir okkar eigið líf - það hefur áhrif á lífsviðurværi okkar! Ég hef sérstaklega gaman af flókinni tölfræði sem svo oft eru gerðar að glansandi og blekkjandi kynningum frá höfuðborgastéttinni til að útskýra hversu vel allt gengur, útskýrðar og settar fram af traustum heimildum á þann hátt sem snertir líf okkar. Við finnum líka fyrir áhrifum nærveru okkar á þessar samningaviðræður; Að hafa svona marga í herberginu frá stéttarfélaginu okkar hefur áþreifanleg áhrif á andrúmsloftið. Án nokkurra meðlima í herberginu væri auðvelt fyrir hraða eða málamiðlanir eða „hegðun herramanna“ að hafa áhrif á tölurnar og hugtökin; með okkar eigin meðlimum í herberginu missa þessir klóku leikir bit sitt. Við verkafólk þekkjum líka raunveruleikann í daglegu lífi okkar og allar lygar eða uppspuni til að mótmæla kröfum okkar falla dauðar niður. Í stuttu máli, nærvera okkar gerir okkur kleift að halda forystu ábyrga og gefur forystu okkar orku til að standa fast. Þegar við sjáum þá fullyrðingu að við séum bara aukahlutir eða að við skiljum ekki smáatriðin í því sem verið er að ræða, finnst okkur máttur verkalýðsfólks vera vanmetinn. Við höfum getu til að framkvæma þær breytingar sem við viljum og nú höfum við vettvanginn. Höfundar eiga sæti í samninganefnd Eflingar.
Skoðun Trump „verður að fá“ Grænland fyrir Elon Musk, ekki vegna þjóðaröryggis Bandaríkjanna Page Wilson skrifar
Skoðun Sjókvíaeldið: Höfuðstól náttúrunnar fórnað fyrir skammtímagróða Stefán Jón Hafstein skrifar
Skoðun Formannsslagur FF – breytingar, samfella og spurningin um forgangsröðun Bogi Ragnarsson skrifar
Skoðun Gervigreindin er risi á brauðfótum: Hve tæpt stöndum við í raun? Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar