Veiði

Mikill subbuskapur við sum vötnin

Karl Lúðvíksson skrifar
Girnisflækjur, dósir og sígarettustubbar er meðal þess sem sumir skilja eftir við vötn og ár landsins.
Girnisflækjur, dósir og sígarettustubbar er meðal þess sem sumir skilja eftir við vötn og ár landsins. Þóra Sigrun

Eitt af því sem telst til lífgæða á Íslandi er að geta notið góðra stunda og veitt í vötnum og ám landsins í friðsælli og fallegri náttúru.

Það er þess vegna alveg hrikalegt að sjá umgengnina við sum vötnin hér á landi og má þar helst nefna Elliðavatn, Þingvallavatn og Kleifarvatn. Við Elliðavatn og Kleifarvatn er drasli troðið í bakkann á sumum stöðum og sígarettustubbar skildir eftir. Nýtt fyrirbæi sem er síst skárra eru munntóbakspúðar en á sumum veiðistöðum liggja þeir um allt og er það síst skárra en sígarettustubbar.

Girnisflækjur, önglar og beituafgangar, bjór og gosdósir, plastplöskur og svona mætti lengi telja. Það er algjörlega óviðunandi að til sé fólk sem gengur svona um veiðistaði og náttúru landsins og þrátt fyrir nokkuð umtal á hverju ári um að ástandið sé að versna og taka þurfi til hendinni þá virðist lítið breytast.

Það er ekki að skilja það þannig að þetta sé meirihlutinn, þvert á móti, þetta eru fáir veiðimenn sem ganga svona um. Ég vill hvetja alla sem ætla að standa við bakkann næstu daga að taka með sér einn poka til að týna upp rusl við veiðistaðina sína, já þó svo að það sé eftir aðra. Vonum svo að þeir sem koma að fallegum og hreinum veiðistöðum skija framvegis við þá án þess að henda rusli.




Fleiri fréttir

Sjá meira


Velkomin á Vísi. Þessi vefur notar vafrakökur. Sjá nánar.