Morðingi er morðingi

2. september 2017. Það er morgunn. Tíu ungir menn krjúpa í döggvotu grasi. Hendur þeirra eru bundnar aftan við bak. Í augum þeirra leiftrar ótti. Mennirnir eru Róhingjar, múslimar búsettir í þorpinu Inn Din í Rakhine-héraði í Mjanmar. Ljósmynd sýnir síðustu andartök þeirra þar sem þeir horfa á fangara sína og nágranna grafa þeim gröf. Stuttu eftir að myndin er tekin eru þeir myrtir á hrottafullan hátt; sumir eru brytjaðir niður af búddatrúar þorpsbúum, aðrir skotnir af hermönnum hers Mjanmar.

Það vakti reiði víða um heim þegar fréttir bárust af því í síðustu viku að yfirvöld í Mjanmar hefðu sleppt úr haldi sjö hermönnum sem dæmdir höfðu verið í 10 ára fangelsi fyrir morðin í Inn Din. Mannréttindasamtökin Human Rights Watch sögðu ákvörðunina undirstrika að líf Róhingja væri lítils virði í Mjanmar en síðustu ár hefur þjóðarbrot Róhingja sætt þar ofsóknum sem eftirlitsmenn á vegum Sameinuðu þjóðanna hafa kallað „tilraun til þjóðarmorðs“.

Siðferðisbrestur annarra

En hingað heim: Svokölluð „Báramótabrenna“ fór fram á skemmtistaðnum Gauknum í vikunni. Þar eyddi Bára Halldórsdóttir með viðhöfn hljóðupptökum sem hún náði af sex reifum þingmönnum á barnum Klaustri eins og frægt er orðið. Í síðasta mánuði komst Persónuvernd að þeirri niðurstöðu að upptakan hefði verið brot á persónuverndarlögum og var Báru gert að eyða upptökunni.

Bára Halldórsdóttir er ekki eina konan sem nýlega hefur verið úrskurðuð brotlegi aðilinn í siðferðisbresti annarra. Siðanefnd Alþingis kvað í áliti að Þórhildur Sunna Ævarsdóttir, þingmaður Pírata, hefði brotið siðareglur þingsins með ummælum um Ásmund Friðriksson, þingmann Sjálfstæðisflokksins. Þórhildur Sunna hafði gagnrýnt endurgreiðslur til Ásmundar vegna aksturskostnaðar í sjónvarpsþættinum Silfur Egils og sagði að grunur væri um fjársvik af hans hálfu. Hafði Ásmundur fengið 4,6 milljónir króna endurgreiddar 2017 og hafði þá ekið á einu ári 48.000 kílómetra; 130 kílómetra á dag að meðaltali sem kostuðu skattgreiðendur 335 þúsund krónur á mánuði.

Æra manna

Hermennirnir sex í Mjanmar sem myrtu af vægðarleysi 10 óbreytta borgara í Inn Din afplánuðu innan við ár af 10 ára fangelsisdómum sínum. Það var þó ekki eina tölulega staðreyndin sem vakti óhug heimsbyggðarinnar við málið. Talnaglöggir ráku augun í að morðingjarnir höfðu setið inni í skemmri tíma en tveir fréttamenn Reuters-fréttastofunnar sem komu upp um ódæðisverkin og voru í kjölfarið handteknir og dæmdir fyrir að greina frá morðunum.

Sá sem vekur máls á óeðlilegum akstursgreiðslum er fundinn sekur um að „kasta rýrð á Alþingi“ en sá sem þiggur þær er laus allra mála. Sá sem tekur upp samtal sem kemur upp um vafasamt innræti kjörinna fulltrúa er sá sem er fundinn brotlegur í málinu. Þeim sem segja frá fjöldamorðum er refsað harðar en þeim sem fremja þau.

Nú þegar löglærður her Klaustursþingmanna gengur verklaus eftir að hafa lokið sér af með Báru Halldórsdóttur er rétt að ítreka eitt: Nei, undirrituð er ekki að líkja umræddum íslenskum þingmönnum við dæmda morðingja í Mjanmar. Kærugjarnir bolabítarnir geta því lagt niður rófuna. Eitt eiga þessir tveir hópar þó sameiginlegt.

Þeir eru það sem þeir eru því þeir gerðu það sem þeir gerðu. Æra manna verður ekki endurreist með áliti nefndar eða úrskurði stofnunar. Upprunalegu Klaustursupptökunum hefur verið eytt. En orðin verða ekki aftur tekin. Þau sveima áfram yfir steinhúsinu á Austurvelli eins og uppvakningar úr drullugustu holræsum mannssálarinnar. Þótt Ásmundur Friðriksson fengi öllu Alþingi vísað til siðanefndar breytti það því ekki að hann ók 48.000 kílómetra sem kostaði skattgreiðendur 4,6 milljónir króna.

Morðingi er morðingi hvort sem hann er á bak við lás og slá eða frjáls ferða sinna í boði hliðhollra stjórnvalda.