Frelsi einstaklingsins Helga Vala Helgadóttir skrifar 29. maí 2017 07:00 „Frelsi einstaklingsins er grunnurinn að sanngjörnu og umburðarlyndu samfélagi þar sem virðing er borin fyrir ólíkum lífsháttum.“ Svo segir í stefnuskrá Sjálfstæðisflokksins sem eins og margir aðrir frjálslyndir flokkar telja þetta með mikilvægustu grunngildum sínum. Í tíð síðustu ríkisstjórnar sat gegnheill sjálfstæðismaður í stól menntamálaráðherra. Kom hann því til leiðar að steypa alla framhaldsskóla landsins í sama mót. Með skyldustyttingu náms úr fjórum árum í þrjú framkvæmdi hann það að val einstaklings til náms er lítið sem ekkert. Menntaskólum fækkar, nemendur, sem áður gátu valið um að stytta framhaldsskóladvöl sína í þrjú ár, hafa ekkert val lengur. Menntaskólum, eins og MR, Versló og MA, sem miðuðu nám sitt við fjögur ár en ekki þrjú var bannað að halda því áfram því ráðherra hafði tekið ákvörðun um að allir skyldu vera eins. Allir framhaldsskólar landsins skyldu steyptir í sama mót, þrjú ár skyldi það taka að ljúka stúdentsprófi því hagfræðileg úttekt sagði það gott fyrir efnahagslífið. Þetta fór nánast án umræðu í gegnum þing og samfélag. Nú er þessu fyrsta ári lokið. Sjálf hef ég fylgst með því gríðarlega álagi sem hvílir á nemendum á fyrsta ári í MR og heyrði ég að fall á fyrsta ári í þessari elstu menntastofnun landsins hefði verið nærri fjörutíu prósent! Búið er að skerða menntun þeirra svo þau koma verr undirbúin inn í háskólana. Búið er að minnka gæði skólaáranna því félagsstarf og tómstundir komast lítt fyrir í sólarhringnum. Hvað liggur á? Við lifum lengur en áður var en höfum látið hagfræðirannsóknir segja okkur að verja styttri tíma í framhaldsskóla. Hvernig gat þetta gerst? Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Helga Vala Helgadóttir Mest lesið X-R slær Borgarlínu verkefnið út af borðinu Linda Jónsdóttir Skoðun Hvers vegna flutti ég á Akranes? Sigurður Vopni Skoðun Eigi veldur sá er varar! Stefán Pálsson Skoðun Skilaboð til heimsins: Við megum vera vond við börn Jón Kalman Stefánsson Skoðun Það er dýrt að liggja í polli eigin græðgi Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Við byrjum of seint: Um mæður, börn og ábyrgð okkar í umræðunni Elísabet Ósk Vigfúsdóttir Skoðun Hver ræður þegar á reynir? Hilmar Kristinsson Skoðun Vestmannaeyjar skila milljörðum - en fá hvað í staðinn? Jóhann Ingi Óskarsson Skoðun Hugleiðingar um leikskólamál í borginni Katrín Haukdal Magnúsdóttir Skoðun Týnd börn – við megum ekki líta undan Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun
„Frelsi einstaklingsins er grunnurinn að sanngjörnu og umburðarlyndu samfélagi þar sem virðing er borin fyrir ólíkum lífsháttum.“ Svo segir í stefnuskrá Sjálfstæðisflokksins sem eins og margir aðrir frjálslyndir flokkar telja þetta með mikilvægustu grunngildum sínum. Í tíð síðustu ríkisstjórnar sat gegnheill sjálfstæðismaður í stól menntamálaráðherra. Kom hann því til leiðar að steypa alla framhaldsskóla landsins í sama mót. Með skyldustyttingu náms úr fjórum árum í þrjú framkvæmdi hann það að val einstaklings til náms er lítið sem ekkert. Menntaskólum fækkar, nemendur, sem áður gátu valið um að stytta framhaldsskóladvöl sína í þrjú ár, hafa ekkert val lengur. Menntaskólum, eins og MR, Versló og MA, sem miðuðu nám sitt við fjögur ár en ekki þrjú var bannað að halda því áfram því ráðherra hafði tekið ákvörðun um að allir skyldu vera eins. Allir framhaldsskólar landsins skyldu steyptir í sama mót, þrjú ár skyldi það taka að ljúka stúdentsprófi því hagfræðileg úttekt sagði það gott fyrir efnahagslífið. Þetta fór nánast án umræðu í gegnum þing og samfélag. Nú er þessu fyrsta ári lokið. Sjálf hef ég fylgst með því gríðarlega álagi sem hvílir á nemendum á fyrsta ári í MR og heyrði ég að fall á fyrsta ári í þessari elstu menntastofnun landsins hefði verið nærri fjörutíu prósent! Búið er að skerða menntun þeirra svo þau koma verr undirbúin inn í háskólana. Búið er að minnka gæði skólaáranna því félagsstarf og tómstundir komast lítt fyrir í sólarhringnum. Hvað liggur á? Við lifum lengur en áður var en höfum látið hagfræðirannsóknir segja okkur að verja styttri tíma í framhaldsskóla. Hvernig gat þetta gerst?