Seðlabankinn greiddi 7,4 milljónir fyrir Má

Heildarkostnaður Seðlabanka Íslands vegna málaferla Más Guðmundssonar bankastjóra gegn bankanum nam rúmum 7,4 milljónum króna.

Málareksturinn fyrir héraðsdómi kostaði rúmar fjórar milljónir en fyrir Hæstarétti nam kostnaðurinn tæpum 3,4 milljónum króna, þetta kemur fram í svari frá bankanum.

Már höfðaði mál á hendur bankanum vegna þess að hann vildi fá úr því skorið hvort Kjararáði hefði verið heimilt að skerða laun hans og starfskjör eftir að hann var skipaður í embætti seðlabankastjóra.

Lára V. Júlíusdóttir, fyrrverandi formaður bankaráðs Seðlabanka Íslands (SÍ), segir að sér hafi verið falið af hálfu bankaráðs SÍ að sjá um samskipti vegna málaferla Más Guðmundssonar gegn bankanum. Það hafi hún gert. Hún kveðst hafa upplýst bankaráð um gang mála.

Ragnar Árnason sem sat í bankaráði segir þetta ekki rétt. Bankaráðið hafi aldrei fengið þær upplýsingar svo hann viti að formaðurinn ætlaði að láta bankann greiða málskostnað Más. Hann sagðist telja að formaður bankaráðs hafi ekki haft heimild til að ákveða slíka greiðslu.

„Ef hann hefði viljað hafa slíka heimild hefði hann þurft að óska sérstaklega eftir því við bankaráðið,“ segir Ragnar.

Lára segir á hinn bóginn að hún hafi verið í fullum rétti til að taka ákvörðun um að bankinn myndi greiða málskostnaðinn sem formaður bankaráðs.

Héraðsdómur Reykjavíkur dæmir í málinu í byrjun október 2013 og niðurstaðan er sú að Kjararáði hafi verið heimilt að lækka laun Más. Málinu er vísað til Hæstaréttar 20. nóvember sama ár. Már sagði í þættinum á Sprengisandi að eftir dóm Héraðsdóms Reykjavíkur hefði hann ákveðið að halda ekki áfram með málið nema hann fengi til þess atbeina frá bankanum.

Einhvern tímann á tímabilinu frá því í byrjun október og til 20. nóvember hefur því formaður bankaráðs ákveðið að málskostnaður Más yrði greiddur. Í samtali við blaðið sagði Lára:

„Ég er ekki með upplýsingar um það hvenær þessar ákvarðanir eru teknar. Ég man það ekki.“

Samkvæmt upplýsingum frá Seðlabankanum fengu bæði lögmaður Más og bankans greiðslur frá bankanum áður en dómur Hæstaréttar féll sem var 24. apríl 2013.

Um miðjan nóvember 2012 spyr þingmaðurinn Ásmundur Einar Daðason Katrínu Júlíusdóttur fjármálaráðherra um kostnað vegna málaferla Más gegn bankanum. Ráðherra svarar í lok janúar 2013 og byggir svar sitt alfarið á upplýsingum sem hún fékk hjá Seðlabankanum.

Í svari Katrínar til Ásmundar Einars kemur hvergi fram að bankinn muni greiða málskostnað Más sem þó virðist hafa legið fyrir ákvörðun um á þeim tíma.

„Ég átta mig ekki á tímasetningunni í málinu vegna þess svars sem við fáum beint frá Seðlabankanum í lok janúar,“ segir Katrín.

Hún segir að það sé greinilegt að það hafi ekki verið á margra vitorði innan bankans að hann ætlaði að greiða málskostnað Más.

„Svarið kemur frá rekstrar- og lögfræðisviði bankans. Mér þykir skrítið að ef ákvörðun um að bankinn greiði málskostnað Más liggur fyrir í nóvember að þeir viti ekki af því í lok janúar þegar bankinn svarar fjármálaráðuneytinu,“ segir Katrín og bætir við að það sé eitthvað í þessu sem gangi ekki upp.

„Það verður að skýra þetta ósamræmi,“ segir hún.

Lára segir að bankaráðið þurfi ekki að upplýsa ráðherra um mál af þessu tagi nema hann spyrji sérstaklega. „Ég sé ekki að það þurfi að upplýsa ráðherra með einhverjum öðrum hætti en birta reikninga bankans,“ segir hún.