Hvernig getur "Liberal Democrats" lagt grunn að siðbót fyrir íslenskt samfélag Guðmundur G. Kristinsson skrifar 21. febrúar 2012 15:39 Komið hefur fram áður að „Liberal Democrats" standi fyrir lýðfrelsi eða þáttökurétt almennings í samfélaginu til að hafa frelsi til ákvarðana, frelsi til tjáningar, frelsi til skoðana og sjálfstjórnar í eigin málum. Hugmyndafræðileg leið „Liberaral Democrats" eða lýðfrelsi getur lagt grunn að siðbót í íslensku samfélagi og lagt grunn að því að færa lýðræðislegar áherslur í samfélaginu frá þeim klíku- og hagsmunahópum sem hafa hertekið landið til almennings með auknu stjórnarfarslegu gegnsæi og lýðræðislegum áhrifum í gegnum breytt hugarfar og meiri heiðarleika. Siðbót í íslenskum stjórnmálum og stjórnsýslu snýst um að bæta viðskiptasiðferði og koma í veg fyrir að einstaklingar og fyrirtæki geti „keypt" sér alþingismenn og opinbera starfsmenn. Öllum má vera ljóst að „einkennilegir viðskiptahættir" hafa verið áberandi á Íslandi og þetta hefur því miður smitast inn í allt samfélagið. Til að ráðast að rót vandans verður á byrja á stjórnmálunum og stjórnsýslunni í þeirri von að siðbótin smitist síðan út í atvinnulífið og síðan áfram inn í allt samfélagið. Það þarf að skilgreina íslenska orðið „mútur" upp á nýtt". Líta verður svo á að þegar fyrirtæki og einstaklingar eru að kaupa sér velvild þá séu þau í raun að „múta" viðkomandi stjórnmálamanni eða opinbera starfsmanni. Upphæðin skiptir ekki máli og það þarf að stöðva að fyrirtæki og einstaklingar geti og eða reyni að kaupa sér velvild með gjöfum, greiðum eða hlunnindum. Opinberir aðilar þurfa að hætta viðskiptum við þau fyrirtæki sem með óeðlilegum hætti kaupa sér velvild hjá stofnunum og fyrirtækum ríkisins eða eru staðin að ólöglegum stuðningi við stjórnmálamenn. Einnig þarf að taka á því ef opinberir starfsmenn verða uppvísir að því að þiggja slíkar gjafir, boð, greiða eða hlunnindi og þeir missi sína stöðu. Þessi hugmyndafræði og þær siðferðirlegu reglur sem þarf að setja eru í gildi víða í Evrópu. Vinna þarf að því kerfisbundið að slíta tengsl atvinnulífsins við stjórnmálaflokka og stjórnmálamenn. Til að það gangi þarf að skylda stjórnmálaflokka til að opna sitt bókhald, setja ný lög um prófkjör og fjármögnun á kosningarbaráttu þeirra sem þar bjóða sig þar fram. Rannsakað þarf hverjir bera ábyrgð á hvernig þetta hefur verið framkvæmt og einstaklingar sem brotið hafa af sér þurfa að axla ábyrgð gjörða sinna. Þegar fyrirtæki eða einstaklingar bera persónulegar gjafir, á stjórnmálamenn eða opinbera starfsmenn, gera þeim greiða eða veita þeim sérstök hlunnindi þá er verið að kaupa velvild. Að kaupa velvild þarf að skilgreina sem mútur. Veiði- og utanlandsverðir, að hluta til eða að öllu leiti í boði fyrirtækja og einstaklinga eru mútur. Persónulegar gjafir til stjórnmálamanna og opinberra starfsmanna eru gjafir þar sem verið er að kaupa velvild. Að kaupa velvild þarf að skilgreina sem mútur. Með þessu væri ekki verið að koma í veg fyrir að fyrirtæki og einstaklingar geti þakkað ákveðnum einstaklingum vel unnin störf. Vilji fyrirtæki og einstaklingar gera slíkt þá á að afhenda slíkar gjafir á vinnutíma og afhenda slíkar gjafir með formlegum hætti til Alþingis eða til viðkomandi sveitastjórnar. Sé um opinberan starfsmann að ræða sem einhver vill þakka þá skal sú gjöf afhent í vinnutíma á vinnustað viðkomandi og er hún þá jafnframt til allar samstarfsmanna viðkomandi. Mikilvægt er að íslenskir stjórnmálamenn hætti að ganga erinda hverskyns sérhagsmunahópa og að útrýmt verði klíkuskap og vina- og ættdrægni í íslensku samfélagi. Leggja þarf grunn að því að allar ráðningar hjá ríki og sveitarfélögum verði á faglegum nótum og gera átak til að koma í veg fyrir skattsvik. Venjulegt fólk getur lagt grunn að lýðræðislegum breytingum og komið í veg fyrir áframhaldandi hagsmunagæslu þeirra hagsmunahópa sem hafa hertekið landið í áratugi. Besta leiðin til að breyta stjórnmálum á Íslandi snýst um að byggja upp nýtt lýðræðislegt borgaralegt stjórnmálafl venjulegs fólks undir formerkjum „Liberal Democrats" eða lýðfrelsi og leggja síðan grunn að alvöru siðbót í samfélaginu. Guðmundur G. Kristinsson Sölu- og markaðsstjóri Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Halldór 15.08.2026 Halldór Þegar fyrrverandi forseti stjórnlagadómstóls stærsta hagkerfis Evrópu varar við því að ríkið sé komið að vendipunkti er ástæða til að hlusta Erna Bjarnadóttir Skoðun „Voðalega er hún Anna orðin erfið“ Helena Jónsdóttir Skoðun Um skuldir – og þakkarskuldir Jón Baldvin Hannibalsson Skoðun Meira en bara reglur og byrðar Jóna Þórey Pétursdóttir Skoðun Norðmenn eru farnir að horfa á okkur Baldur Johnsen Skoðun Hver á hugmyndina um tvöfalda þjóðaratkvæðagreiðslu? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir Skoðun Dánaraðstoð án laga, en ekki án veruleika Ingrid Kuhlman Skoðun Erum við að fóðra glæpaheiminn og bótakerfin? Davíð Bergmann Skoðun Engar varnir gegn dýrasjúkdómum – Óafturkræft slys Halldór Runólfsson Skoðun Skoðun Skoðun Norðmenn eru farnir að horfa á okkur Baldur Johnsen skrifar Skoðun Dánaraðstoð án laga, en ekki án veruleika Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Meira en bara reglur og byrðar Jóna Þórey Pétursdóttir skrifar Skoðun Þegar fyrrverandi forseti stjórnlagadómstóls stærsta hagkerfis Evrópu varar við því að ríkið sé komið að vendipunkti er ástæða til að hlusta Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Eftir almyrkvann – þakklæti og stolt Gerður B. Sveinsdóttir skrifar Skoðun Erum við að fóðra glæpaheiminn og bótakerfin? Davíð Bergmann skrifar Skoðun „Voðalega er hún Anna orðin erfið“ Helena Jónsdóttir skrifar Skoðun Um skuldir – og þakkarskuldir Jón Baldvin Hannibalsson skrifar Skoðun Hver á hugmyndina um tvöfalda þjóðaratkvæðagreiðslu? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugsum og spyrjum saman – Hvað þjónar Íslandi best til framtíðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Árangur íslenskra stjórnmálamanna Steinn Kári Ragnarsson skrifar Skoðun Já, vegna allra Ragnar Thorarensen skrifar Skoðun Brandari dagsins Einar Helgason skrifar Skoðun Það sem aldrei hefur gerst getur hæglega gerst aftur! Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hver er raunveruleg hætta fyrir íslenskar veiðiheimildir við ESB-aðild? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Af hverju sjómenn mættu mögulega segja „já“ Kjartan Jónsson skrifar Skoðun Vélin verður sífellt klárari. En ekkert greindari. Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ég ætlaði bara að reyna skilja hvað ég væri að kjósa um Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Um fullveldi og framsal þess Axel Kristinsson skrifar Skoðun Ævilangt ástarsamband við bláber Björg Árnadóttir skrifar Skoðun Engar varnir gegn dýrasjúkdómum – Óafturkræft slys Halldór Runólfsson skrifar Skoðun Við eigum að þora að sjá hvað aðildarsamningur gæti falið í sér Halldóra Sigríður Sveinsdóttir skrifar Skoðun Veljum að vita meira Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Tækifæri sem kemur ekki aftur Árni Gunnarsson skrifar Skoðun Hættum að giska: Fáum svörin á borðið Stefán Pettersson skrifar Skoðun Það sem AGS tilgreindi en Dagur dregur ekki fram Sveinn Óskar Sigurðsson skrifar Skoðun Seðlabankinn uppfærði matið: Það nýja hentar ekki sögunni sem stjórnvöld vilja segja Jón Helgi Egilsson skrifar Skoðun Universities should not punish students for bureaucratic incompetence Colin Fisher skrifar Skoðun Samningsmarkmið Haukur Eggertsson skrifar Skoðun Hver er raunverulega ógnin við fullveldi Íslands? Vangaveltur um Evrópusambandið og framtíð okkar Már Másson skrifar Sjá meira
Komið hefur fram áður að „Liberal Democrats" standi fyrir lýðfrelsi eða þáttökurétt almennings í samfélaginu til að hafa frelsi til ákvarðana, frelsi til tjáningar, frelsi til skoðana og sjálfstjórnar í eigin málum. Hugmyndafræðileg leið „Liberaral Democrats" eða lýðfrelsi getur lagt grunn að siðbót í íslensku samfélagi og lagt grunn að því að færa lýðræðislegar áherslur í samfélaginu frá þeim klíku- og hagsmunahópum sem hafa hertekið landið til almennings með auknu stjórnarfarslegu gegnsæi og lýðræðislegum áhrifum í gegnum breytt hugarfar og meiri heiðarleika. Siðbót í íslenskum stjórnmálum og stjórnsýslu snýst um að bæta viðskiptasiðferði og koma í veg fyrir að einstaklingar og fyrirtæki geti „keypt" sér alþingismenn og opinbera starfsmenn. Öllum má vera ljóst að „einkennilegir viðskiptahættir" hafa verið áberandi á Íslandi og þetta hefur því miður smitast inn í allt samfélagið. Til að ráðast að rót vandans verður á byrja á stjórnmálunum og stjórnsýslunni í þeirri von að siðbótin smitist síðan út í atvinnulífið og síðan áfram inn í allt samfélagið. Það þarf að skilgreina íslenska orðið „mútur" upp á nýtt". Líta verður svo á að þegar fyrirtæki og einstaklingar eru að kaupa sér velvild þá séu þau í raun að „múta" viðkomandi stjórnmálamanni eða opinbera starfsmanni. Upphæðin skiptir ekki máli og það þarf að stöðva að fyrirtæki og einstaklingar geti og eða reyni að kaupa sér velvild með gjöfum, greiðum eða hlunnindum. Opinberir aðilar þurfa að hætta viðskiptum við þau fyrirtæki sem með óeðlilegum hætti kaupa sér velvild hjá stofnunum og fyrirtækum ríkisins eða eru staðin að ólöglegum stuðningi við stjórnmálamenn. Einnig þarf að taka á því ef opinberir starfsmenn verða uppvísir að því að þiggja slíkar gjafir, boð, greiða eða hlunnindi og þeir missi sína stöðu. Þessi hugmyndafræði og þær siðferðirlegu reglur sem þarf að setja eru í gildi víða í Evrópu. Vinna þarf að því kerfisbundið að slíta tengsl atvinnulífsins við stjórnmálaflokka og stjórnmálamenn. Til að það gangi þarf að skylda stjórnmálaflokka til að opna sitt bókhald, setja ný lög um prófkjör og fjármögnun á kosningarbaráttu þeirra sem þar bjóða sig þar fram. Rannsakað þarf hverjir bera ábyrgð á hvernig þetta hefur verið framkvæmt og einstaklingar sem brotið hafa af sér þurfa að axla ábyrgð gjörða sinna. Þegar fyrirtæki eða einstaklingar bera persónulegar gjafir, á stjórnmálamenn eða opinbera starfsmenn, gera þeim greiða eða veita þeim sérstök hlunnindi þá er verið að kaupa velvild. Að kaupa velvild þarf að skilgreina sem mútur. Veiði- og utanlandsverðir, að hluta til eða að öllu leiti í boði fyrirtækja og einstaklinga eru mútur. Persónulegar gjafir til stjórnmálamanna og opinberra starfsmanna eru gjafir þar sem verið er að kaupa velvild. Að kaupa velvild þarf að skilgreina sem mútur. Með þessu væri ekki verið að koma í veg fyrir að fyrirtæki og einstaklingar geti þakkað ákveðnum einstaklingum vel unnin störf. Vilji fyrirtæki og einstaklingar gera slíkt þá á að afhenda slíkar gjafir á vinnutíma og afhenda slíkar gjafir með formlegum hætti til Alþingis eða til viðkomandi sveitastjórnar. Sé um opinberan starfsmann að ræða sem einhver vill þakka þá skal sú gjöf afhent í vinnutíma á vinnustað viðkomandi og er hún þá jafnframt til allar samstarfsmanna viðkomandi. Mikilvægt er að íslenskir stjórnmálamenn hætti að ganga erinda hverskyns sérhagsmunahópa og að útrýmt verði klíkuskap og vina- og ættdrægni í íslensku samfélagi. Leggja þarf grunn að því að allar ráðningar hjá ríki og sveitarfélögum verði á faglegum nótum og gera átak til að koma í veg fyrir skattsvik. Venjulegt fólk getur lagt grunn að lýðræðislegum breytingum og komið í veg fyrir áframhaldandi hagsmunagæslu þeirra hagsmunahópa sem hafa hertekið landið í áratugi. Besta leiðin til að breyta stjórnmálum á Íslandi snýst um að byggja upp nýtt lýðræðislegt borgaralegt stjórnmálafl venjulegs fólks undir formerkjum „Liberal Democrats" eða lýðfrelsi og leggja síðan grunn að alvöru siðbót í samfélaginu. Guðmundur G. Kristinsson Sölu- og markaðsstjóri
Þegar fyrrverandi forseti stjórnlagadómstóls stærsta hagkerfis Evrópu varar við því að ríkið sé komið að vendipunkti er ástæða til að hlusta Erna Bjarnadóttir Skoðun
Skoðun Þegar fyrrverandi forseti stjórnlagadómstóls stærsta hagkerfis Evrópu varar við því að ríkið sé komið að vendipunkti er ástæða til að hlusta Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hver á hugmyndina um tvöfalda þjóðaratkvæðagreiðslu? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Hugsum og spyrjum saman – Hvað þjónar Íslandi best til framtíðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Hver er raunveruleg hætta fyrir íslenskar veiðiheimildir við ESB-aðild? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Við eigum að þora að sjá hvað aðildarsamningur gæti falið í sér Halldóra Sigríður Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Seðlabankinn uppfærði matið: Það nýja hentar ekki sögunni sem stjórnvöld vilja segja Jón Helgi Egilsson skrifar
Skoðun Hver er raunverulega ógnin við fullveldi Íslands? Vangaveltur um Evrópusambandið og framtíð okkar Már Másson skrifar
Þegar fyrrverandi forseti stjórnlagadómstóls stærsta hagkerfis Evrópu varar við því að ríkið sé komið að vendipunkti er ástæða til að hlusta Erna Bjarnadóttir Skoðun