Eigum við að borga það? Gréta Ingþórsdóttir skrifar 2. september 2026 06:02 Börn með krabbamein, styrktarfélag fagnar 35 ára afmæli í dag. Fyrstu tæpu 35 árin hét félagið Styrktarfélag krabbameinssjúkra barna en í byrjun afmælisársins var ákveðið að skipta um nafn og merki. Málstaður barna með krabbamein nýtur mikils velvilja og stuðnings í samfélaginu og er það vel. Mestar og tryggastar tekjur hefur félagið af styrktarmannasamfélagi sínu sem fjöldi einstaklinga leggur lið mánaðarlega. Þá skipta viðburðir eins og Reykjavíkurmaraþon einnig verulegu máli. Félagið er stöndugt og getur staðið vel við bakið á sínum félagsmönnum. Félagið grípur fjölskyldur barna sem greinast með krabbamein og styður við þær félagslega og fjárhagslega. Félagið greiðir t.d. fyrir heilsurækt og endurhæfingu, bæði andlega og líkamlega skv. almennum reglum um tímalengd og fjárhæðir. Svo gerist það stundum að umsóknir berast sem falla ekki innan rammans og þá hefur stjórn félagsins sem getur fer svigrúm til að meta aðstæður og bregðast við. Félagið hleypur undir bagga Nú stendur þannig á að á undanförnum mánuðum hafa börn greinst með mein þar sem batahorfur samkvæmt núgildandi meðferðum eru slæmar. Vonarglætan í þeirri stöðu er samt sú að á Norðurlöndunum er í gangi tilraunameðferð sem virðist skila betri árangri en gildandi meðferðir. Vilja fjölskyldurnar láta á það reyna? Jú, að sjálfsögðu. Það lætur enginn barnið sitt ganga í gegnum meðferð við lífsógnandi sjúkdómi sem vitað er að skilar ekki árangri. Krabbameinsteymið á Barnaspítala Hringsins gerir þær ráðstafanir sem þarf til að koma viðkomandi börnum að í tilraunameðferðina. En af því að meðferðin er tilraunameðferð þá greiða Sjúkratryggingar ekki fyrir ferðir og uppihald eins og þær gera annars þegar sækja þarf meðferðir erlendis. Fjölskyldurnar þurfa sjálfar að standa undir þeim kostnaði. Börn með krabbamein, styrktarfélag, hleypur hér undir bagga vegna þess að það getur það og vegna þess að stjórn þess, félagsmönnum og trúlega landsmönnum öllum finnst að öll börn eigi að hafa aðgang að bestu mögulegu meðferð og hafa a.m.k. von um bata eins lengi og hægt er. Ég minni á að meðferð skv. gildandi plani mun trúlega ekki skila árangri og tilraunameðferðin er gerð á viðurkenndum sjúkrastofnunum af færustu sérfræðingum. Til þess að framfarir verði þarf að prófa sig áfram og tilraunameðferðin mun trúlega taka við sem viðurkennt meðferðarplan. Treyjudagurinn á föstudag September er alþjóðlegur mánuður krabbameina í börnum. Í tilefni þess og afmælis félagsins verður treyjudagurinn haldinn í fyrsta sinn föstudaginn 4. september og vonandi fyrsta föstudag septembermánaðar um ókomin ár. Landsmenn eru allir hvattir til að taka þátt í deginum með því að mæta í vinnu, skóla eða annað í íþróttatreyju, taka mynd og setja á samfélagsmiðla með myllumerkinu #treyjudagurinn. Markmiðið er að vekja athygli á félaginu og á stöðu barna með krabbamein en 12-14 börn greinast með krabbamein á Íslandi á hverju ári. Börn með krabbamein, styrktarfélag vill geta staðið vel við bakið á þeim og fjölskyldum þeirra og borgað fyrir það sem þarf að borga þó að einhverjum finnist kannski að okkar ríka samfélag gæti staðið sig betur. Finnst okkur til of mikils mælst að börn á Íslandi njóti sömu möguleika á meðferð og börn á hinum Norðurlöndunum? Höfundur er framkvæmdastjóri Barna með krabbamein, styrktarfélags. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Börn og uppeldi Heilbrigðismál Mest lesið Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller Skoðun Líf með tilgang og gleði, þrátt fyrir heilabilun Elísa Arnars Ólafsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Sjá meira
Börn með krabbamein, styrktarfélag fagnar 35 ára afmæli í dag. Fyrstu tæpu 35 árin hét félagið Styrktarfélag krabbameinssjúkra barna en í byrjun afmælisársins var ákveðið að skipta um nafn og merki. Málstaður barna með krabbamein nýtur mikils velvilja og stuðnings í samfélaginu og er það vel. Mestar og tryggastar tekjur hefur félagið af styrktarmannasamfélagi sínu sem fjöldi einstaklinga leggur lið mánaðarlega. Þá skipta viðburðir eins og Reykjavíkurmaraþon einnig verulegu máli. Félagið er stöndugt og getur staðið vel við bakið á sínum félagsmönnum. Félagið grípur fjölskyldur barna sem greinast með krabbamein og styður við þær félagslega og fjárhagslega. Félagið greiðir t.d. fyrir heilsurækt og endurhæfingu, bæði andlega og líkamlega skv. almennum reglum um tímalengd og fjárhæðir. Svo gerist það stundum að umsóknir berast sem falla ekki innan rammans og þá hefur stjórn félagsins sem getur fer svigrúm til að meta aðstæður og bregðast við. Félagið hleypur undir bagga Nú stendur þannig á að á undanförnum mánuðum hafa börn greinst með mein þar sem batahorfur samkvæmt núgildandi meðferðum eru slæmar. Vonarglætan í þeirri stöðu er samt sú að á Norðurlöndunum er í gangi tilraunameðferð sem virðist skila betri árangri en gildandi meðferðir. Vilja fjölskyldurnar láta á það reyna? Jú, að sjálfsögðu. Það lætur enginn barnið sitt ganga í gegnum meðferð við lífsógnandi sjúkdómi sem vitað er að skilar ekki árangri. Krabbameinsteymið á Barnaspítala Hringsins gerir þær ráðstafanir sem þarf til að koma viðkomandi börnum að í tilraunameðferðina. En af því að meðferðin er tilraunameðferð þá greiða Sjúkratryggingar ekki fyrir ferðir og uppihald eins og þær gera annars þegar sækja þarf meðferðir erlendis. Fjölskyldurnar þurfa sjálfar að standa undir þeim kostnaði. Börn með krabbamein, styrktarfélag, hleypur hér undir bagga vegna þess að það getur það og vegna þess að stjórn þess, félagsmönnum og trúlega landsmönnum öllum finnst að öll börn eigi að hafa aðgang að bestu mögulegu meðferð og hafa a.m.k. von um bata eins lengi og hægt er. Ég minni á að meðferð skv. gildandi plani mun trúlega ekki skila árangri og tilraunameðferðin er gerð á viðurkenndum sjúkrastofnunum af færustu sérfræðingum. Til þess að framfarir verði þarf að prófa sig áfram og tilraunameðferðin mun trúlega taka við sem viðurkennt meðferðarplan. Treyjudagurinn á föstudag September er alþjóðlegur mánuður krabbameina í börnum. Í tilefni þess og afmælis félagsins verður treyjudagurinn haldinn í fyrsta sinn föstudaginn 4. september og vonandi fyrsta föstudag septembermánaðar um ókomin ár. Landsmenn eru allir hvattir til að taka þátt í deginum með því að mæta í vinnu, skóla eða annað í íþróttatreyju, taka mynd og setja á samfélagsmiðla með myllumerkinu #treyjudagurinn. Markmiðið er að vekja athygli á félaginu og á stöðu barna með krabbamein en 12-14 börn greinast með krabbamein á Íslandi á hverju ári. Börn með krabbamein, styrktarfélag vill geta staðið vel við bakið á þeim og fjölskyldum þeirra og borgað fyrir það sem þarf að borga þó að einhverjum finnist kannski að okkar ríka samfélag gæti staðið sig betur. Finnst okkur til of mikils mælst að börn á Íslandi njóti sömu möguleika á meðferð og börn á hinum Norðurlöndunum? Höfundur er framkvæmdastjóri Barna með krabbamein, styrktarfélags.
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun