Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar 29. júní 2026 08:30 Flestir tengja umræðuna um gervigreind við stór tæknifyrirtæki, alþjóðlegan markað eða framtíð skrifstofustarfa. Mun færri ræða hvað tæknin gæti þýtt fyrir íslensk sveitarfélög. Það er athyglisvert. Því áhrifin gætu orðið mjög mikil. Sveitarfélög standa frammi fyrir vaxandi þrýstingi. Kröfur íbúa aukast. Fjárhagslegt svigrúm er oft takmarkað. Erfitt getur verið að ráða sérfræðinga. Verkefnum fjölgar. Á sama tíma vill almenningur hraðari, einfaldari og persónulegri þjónustu. Margir upplifa nú þegar ákveðið ósamræmi. Fólk getur fengið nær tafarlaus svör frá stafrænum þjónustum í einkageiranum en þarf síðan að bíða eftir einföldum upplýsingum eða afgreiðslu hjá opinberum aðilum. Þessi væntingamunur mun aukast hratt á næstu árum. Þar liggur bæði hætta og tækifæri fyrir sveitarfélög. Gervigreind gæti hjálpað sveitarfélögum að bæta þjónustu án þess að stækka stjórnsýsluna í sama hlutfalli. Hún gæti einfaldað samskipti við íbúa, stytt biðtíma, hjálpað starfsfólki að vinna hraðar og gert sérfræðingum kleift að verja meiri tíma í flóknari mál. En það sem gerir þetta sérstaklega áhugavert fyrir Ísland er stærðin okkar. Lítil sveitarfélög hafa oft ekki bolmagn til að byggja upp stór upplýsingatækniteymi eða kaupa dýrar sérlausnir. Nú gætu þau fengið aðgang að getu sem áður var aðeins í boði fyrir stærstu stofnanir heims. Lítum á einfalt dæmi. Í stað þess að starfsfólk eyði stórum hluta dagsins í að svara endurteknum spurningum gæti gervigreind aðstoðað við grunnupplýsingar allan sólarhringinn. Í stað þess að sérfræðingar eyði tíma í að finna upplýsingar í löngum skjölum gætu þeir fengið hraðari samantektir og betri yfirsýn. Í stað þess að fundir dragist vegna skorts á undirbúningi gætu fyrstu greiningar og minnisblöð verið tilbúin á örfáum mínútum. Þetta hljómar einfalt. En áhrifin gætu orðið mikil. Sérstaklega þar sem mörg sveitarfélög glíma við manneklu og aukið álag. En tæknin ein og sér leysir ekki vandann. Stærsta hættan er að sveitarfélög reyni að bæta nýrri tækni ofan á gömul og þung kerfi án þess að endurhugsa vinnulagið sjálft. Þá skapast bara meiri flækja. Gervigreind neyðir stofnanir til að spyrja grundvallarspurninga. Af hverju er þetta ferli svona flókið? Af hverju þarf íbúi að fylla út sömu upplýsingar aftur og aftur? Af hverju tekur þessi ákvörðun svona langan tíma? Hvaða vinna skapar raunverulegt virði fyrir samfélagið? Þetta eru ekki tæknispurningar. Þetta eru leiðtogaspurningar. Sveitarfélög sem ná árangri verða líklega ekki þau sem kaupa flest kerfin heldur þau sem þora að einfalda starfsemi sína og byggja upp menningu sem lærir hratt. Það þarf líka að ræða mannlega þáttinn af hreinskilni.Margir starfsmenn óttast að gervigreind þýði niðurskurð eða minna virði fyrir þeirra störf. Ef stjórnendur ræða breytingarnar ekki opinskátt skapast auðveldlega tortryggni. Raunverulegt tækifæri sveitarfélaga liggur hins vegar líklega annars staðar. Að losa fólk undan endurteknum verkefnum svo það geti varið meiri tíma í mannleg samskipti, lausn flókinna mála og þjónustu sem raunverulega skiptir íbúa máli. Því þrátt fyrir allar tæknibreytingarnar vilja íbúar enn upplifa að einhver hlusti á þá. Að einhver skilji aðstæður þeirra. Að einhver beri ábyrgð. Þar mun mannlegi þátturinn halda áfram að skipta máli. Kannski er það stærsta tækifærið fyrir sveitarfélög á tímum gervigreindar. Ekki að verða tæknilegri. Heldur að nota tæknina til að verða mannlegri. Höfundur er ráðgjafi á sviði gervigreindar og höfundur bókarinnar The AI Fluent Leader. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gísli Rafn Ólafsson Mest lesið Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson Skoðun Stríð ESB gegn jöfnuði og velferð Andri Sigurðsson Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega Skoðun Halldór 29.08.26 Halldór The EU Referendum Dorrit Moussaieff Skoðun Mun ESB hjálpa við vegagerð á Íslandi? Jón Þorvaldur Heiðarsson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson skrifar Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega skrifar Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson skrifar Skoðun Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Stjórnum okkur sjálf og höfum áhrif í Evrópu Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Hvers virði er velvild Trump? Paal Frisvold skrifar Skoðun Lýðræðisveislan 2026 Birgir Björn Sigurjónsson skrifar Skoðun Ungum Íslendingum er betur borgið utan ESB Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Veistu hvaða sírenur syngja til þín? Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Það er sitthvað bogið við banana Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun Já fyrir íslenskuna! Logi Einarsson skrifar Skoðun Segðu ekki nei, segðu kannski, kannski, kannski Hólmar Örn Finnsson skrifar Skoðun Hverjum treystir þú? María Rut Kristinsdóttir skrifar Skoðun Spænskir strandveiðisjómenn til Íslands Bergþór Ólason skrifar Skoðun Ryksugan hans Halldórs Svanhvít Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Barist fyrir veröld sem var Elías Þórsson skrifar Skoðun Við höfum tekið margar góðar ákvarðanir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kjósum með opnum huga Kristín A. Árnadóttir skrifar Skoðun Um Kanada og Ísland Eliza Reid skrifar Skoðun Frístundamiðstöðvar lagðar niður, á hverjum bitnar það? Sigrún Ósk Arnardóttir skrifar Sjá meira
Flestir tengja umræðuna um gervigreind við stór tæknifyrirtæki, alþjóðlegan markað eða framtíð skrifstofustarfa. Mun færri ræða hvað tæknin gæti þýtt fyrir íslensk sveitarfélög. Það er athyglisvert. Því áhrifin gætu orðið mjög mikil. Sveitarfélög standa frammi fyrir vaxandi þrýstingi. Kröfur íbúa aukast. Fjárhagslegt svigrúm er oft takmarkað. Erfitt getur verið að ráða sérfræðinga. Verkefnum fjölgar. Á sama tíma vill almenningur hraðari, einfaldari og persónulegri þjónustu. Margir upplifa nú þegar ákveðið ósamræmi. Fólk getur fengið nær tafarlaus svör frá stafrænum þjónustum í einkageiranum en þarf síðan að bíða eftir einföldum upplýsingum eða afgreiðslu hjá opinberum aðilum. Þessi væntingamunur mun aukast hratt á næstu árum. Þar liggur bæði hætta og tækifæri fyrir sveitarfélög. Gervigreind gæti hjálpað sveitarfélögum að bæta þjónustu án þess að stækka stjórnsýsluna í sama hlutfalli. Hún gæti einfaldað samskipti við íbúa, stytt biðtíma, hjálpað starfsfólki að vinna hraðar og gert sérfræðingum kleift að verja meiri tíma í flóknari mál. En það sem gerir þetta sérstaklega áhugavert fyrir Ísland er stærðin okkar. Lítil sveitarfélög hafa oft ekki bolmagn til að byggja upp stór upplýsingatækniteymi eða kaupa dýrar sérlausnir. Nú gætu þau fengið aðgang að getu sem áður var aðeins í boði fyrir stærstu stofnanir heims. Lítum á einfalt dæmi. Í stað þess að starfsfólk eyði stórum hluta dagsins í að svara endurteknum spurningum gæti gervigreind aðstoðað við grunnupplýsingar allan sólarhringinn. Í stað þess að sérfræðingar eyði tíma í að finna upplýsingar í löngum skjölum gætu þeir fengið hraðari samantektir og betri yfirsýn. Í stað þess að fundir dragist vegna skorts á undirbúningi gætu fyrstu greiningar og minnisblöð verið tilbúin á örfáum mínútum. Þetta hljómar einfalt. En áhrifin gætu orðið mikil. Sérstaklega þar sem mörg sveitarfélög glíma við manneklu og aukið álag. En tæknin ein og sér leysir ekki vandann. Stærsta hættan er að sveitarfélög reyni að bæta nýrri tækni ofan á gömul og þung kerfi án þess að endurhugsa vinnulagið sjálft. Þá skapast bara meiri flækja. Gervigreind neyðir stofnanir til að spyrja grundvallarspurninga. Af hverju er þetta ferli svona flókið? Af hverju þarf íbúi að fylla út sömu upplýsingar aftur og aftur? Af hverju tekur þessi ákvörðun svona langan tíma? Hvaða vinna skapar raunverulegt virði fyrir samfélagið? Þetta eru ekki tæknispurningar. Þetta eru leiðtogaspurningar. Sveitarfélög sem ná árangri verða líklega ekki þau sem kaupa flest kerfin heldur þau sem þora að einfalda starfsemi sína og byggja upp menningu sem lærir hratt. Það þarf líka að ræða mannlega þáttinn af hreinskilni.Margir starfsmenn óttast að gervigreind þýði niðurskurð eða minna virði fyrir þeirra störf. Ef stjórnendur ræða breytingarnar ekki opinskátt skapast auðveldlega tortryggni. Raunverulegt tækifæri sveitarfélaga liggur hins vegar líklega annars staðar. Að losa fólk undan endurteknum verkefnum svo það geti varið meiri tíma í mannleg samskipti, lausn flókinna mála og þjónustu sem raunverulega skiptir íbúa máli. Því þrátt fyrir allar tæknibreytingarnar vilja íbúar enn upplifa að einhver hlusti á þá. Að einhver skilji aðstæður þeirra. Að einhver beri ábyrgð. Þar mun mannlegi þátturinn halda áfram að skipta máli. Kannski er það stærsta tækifærið fyrir sveitarfélög á tímum gervigreindar. Ekki að verða tæknilegri. Heldur að nota tæknina til að verða mannlegri. Höfundur er ráðgjafi á sviði gervigreindar og höfundur bókarinnar The AI Fluent Leader.
Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar