Stígur fram sem „al­ræmdur faðir“ í Vestur­bænum

Það gerir hann í aðsendri grein hér á Vísi en viðtal við hann og móður barnsins, undir nafnleynd, í Nútímanum í upphafi mánaðar vakti talsverða athygli. Þar kom meðal annars fram að þau hefðu tekið barnið úr skólanum á meðan erindi þeirra til skóla- og frístundasviðs Reykjavíkurborgar, þar sem farið var fram á að barnið fengi undanþágu frá kynfræðslu þrátt fyrir neitun skólans, er til meðferðar.

Í grein sinni rekur Atli Heiðar samskipti sín við skólann og þá skoðun sína að kyn mannisins séu aðeins tvö. Sú skoðun er í meira lagi umdeild en til að mynda segir í svari Arnars Pálssonar, erfðafræðings og prófessors í lífupplýsingafræði við HÍ, við spurningunni Eru kynin bara tvö? á Vísindavefnum að stutta svarið sé einfalt: Nei.

„Fjölbreytileiki er mikill í stofni manna og annarra dýra. Eðlilegast er að hugsa um fjölbreytt róf kyntengdra einkenna, frekar en tvö aðgreind kyn,“ segir meðal annars í svari hans.

Stangist á við kristna trú

Þá segir Atli Heiðar að hann sé kristinnar trúar og telji það sem kennt er í kynfræðslu í Vesturbæjarskóla stangast á við kristna trú.

„Ef það væri svo að vísindalegar staðreyndir sýndu fram á að kynin væru fjölmörg og kyn réðist af huglægum þáttum en ekki hlutlægum myndi ég vitanlega sættast á að barnið fengi kennslu í samræmi við bestu fáanlegu þekkingu. Kristin sérviska foreldranna myndi víkja fyrir menntun og velferð barnsins. En þær kenningar sem kynfræðslan í Vesturbæjarskóla byggja á eru hvorki byggðar á hlutlægum veruleika né vísindalegri þekkingu. Nær væri að tala um veraldleg trúarbrögð.“

Hann telji því að kynfræðslan í Vesturbæjarskóla sé barninu hættuleg og til þess fallin að rugla það í ríminu og valda skaða á sjálfsmynd þess.

Stígur fram vegna greinar Ingileifar

Þá segir Atli Heiðar að hann hafi ekki ætlað að stíga fram undir nafni með sín sjónarmið en hann hafi ákveðið að ganga fram fyrir skjöldu vegna skoðanagreinar Ingileifar Friðriksdóttur, aðstoðarmanns utanríkisráðherra, sem birtist hér á Vísi.

„Ingileif gerir því skóna að ósk okkar, byggð á velferð barnsins, sé óeðlileg og til marks um andstöðu við velferð annarra. Svo er ekki. Ég er aðeins með í huga mitt barn og fer ekki fram á að högum annarra barna sé raskað á einn eða annan hátt. Ingileif á beinna hagsmuna að gæta í málinu. Hún er höfundur bókar um „hinsegin“ sem kennd er í Vesturbæjarskóla. Að sjálfsögðu getur hún þess ekki í Vísisgreininni.“

Í grein sinni, sem Atli Heiðar skrifar um, vísar Ingileif til frétta af því að foreldrar barns í Vesturbæjarskóla hefðu fjarlægt barnið úr skólanum vegna hinseginfræðslu, í inngangi en minnist að öðru leyti ekki á málið.

Þess í stað fjallar hún um mikilvægi sýnileika hinseginleikans og baráttu gegn fordómum í garð þeirra sem tilheyra hinseginsamfélaginu.

„Ég fer ekki fram á annað en sanngirni. Ingileif er í valdastöðu í samfélaginu og býr að víðtæku tengslaneti. Í krafti þess talar hún niður til fólks sem er kannski með sína sérvisku – en hvað á þá að kalla hugmyndafræðina sem Ingileif aðhyllist?“ segir Atli Heiðar í lok greinar sinnar.