Garðabær: Menning, umhverfi og lífsgæði fyrir okkur öll Sveinbjörg Vilhjálmsdóttir skrifar 8. maí 2026 22:31 Garðabæjarlistinn gengur nú til kosninga óháður öllum stjórnmálaflokkum. Hann hefur setið í bæjarstjórn í tvö kjörtímabil og fékk 20.9% atkvæða í síðustu kosningum og tvo menn kjörna, en aðeins vantaði 12 atkvæði til að þriðji maður næði kjöri. Garðabæjarlistinn er stærsti flokkurinn í stjórnarandstöðu. Það er skrítið að tala um stjórnarandstöðu í bæjarmálum. Að kosningum loknum eiga allir flokkar að sjálfsögðu að taka höndum saman að framgangi bæjarins í sameiningu og láta alla flokkadrætti lönd og leið. Því miður hefur það ekki tíðkast í íslenskum stjórnmálum nema til undantekninga. Þeir sem veljast til forystu í bænum okkar að loknum kosningum ættu að hafa þetta í huga og samþykkja allar góðar tillögur, hvaðan sem þær koma og í sameiningu að efla bæinn okkar allra. Ég tel að flestir bæjarbúar geti tekið undir þessa kröfu. Ég er íbúi á Álftanesi og hef fyrir hönd Garðabæjarlistans setið í menningar- og safnanefnd og í öldungaráði á kjörtímabilinu. Hér eru þau atriði sem ég vil vekja athygli á nú í aðdraganda kosninga. Menningarmálin Það hefur margt gott verið gert á undanförnum árum og þar má t.d. nefna menningarmál sem hafa tekið stakkaskiptum síðan ráðinn var menningarfulltrúi bæjarins árið 2020 og var ætlað að efla starfsemi Hönnunarsafns Íslands, Bókasafns Garðabæjar, minjagarðsins Hofs, burstabæjarins Króks og aðra starfsemi á sviði menningar í bænum. Ólöf Breiðfjörð var ráðin í starfið og vorum við einstaklega heppin að fá svo dugmikinn, metnaðarfullan og hæfan fulltrúa sem raun ber vitni. Ólöf hefur lyft grettistaki í menningarmálum á þessum 5 árum, m.a. í barnamenningu svo ég tali nú ekki um Jazzþorpið sem sló öll met í aðsókn þetta árið og stendur sannarlega fyrir sínu. Nú er svo komið að okkur sárvantar menningarhús fyrir menningarstarfsemi í bænum og þó fyrr hefði verið. Menningarhús hefur verið til umræðu í Garðabæ í mörg ár en nú er komið að því að gera eitthvað í málunum. Staðsetningin hefur t.d. lengi vafist fyrir mönnum. Bókasafn Garðabæjar er í algjörlega ófullnægjandi húsnæði og ótrúlegt hvað starfsfólk safnsins getur boðið uppá við þessar aðstæður. Einnig vantar góðan sal til tónleikahalds og listsýninga. Allt þetta ætti að rúmast í menningarhúsi, ásamt fleiru. Þar sem bærinn er svo dreifður eins og raun ber vitni er nauðsynlegt að stuðlað sé að menningarviðburðum í úthverfum svo sem Álftanesi og Urriðaholti. Það mætti hugsar sér hverfisstjórn sem hefði m.a. viðburði á sinni könnu. Loksins var komið að Tónlistarskólanum en fyrsta skóflustunga var tekin að stækkun skólans á dögunum og gert er ráð fyrir að kennsla geti hafist í nýju álfunni haustið 2028. Þetta er sannarlega fagnaðarefni en meira þarf til en húsnæði. Meira fjármagn þarf til reksturs skólans svo að stytta megi biðlista, sérstaklega þar sem íbúum er stöðugt að fjölga, en það er óásættanlegt með öllu að börn þurfi að bíða í ár eða lengur til að komast í tónlistarnám. List þarf þar að auki að vera sýnilegri í bænum en Garðabær er fátækur af útilistaverkum og þau sem eru fyrir eru kannski ekki staðsett á réttum stöðum. Úr þessu þarf að bæta. Garðatorg Garðatorg hefur verið hálfgert vandræðabarn þar sem það var ekki hugsað til enda frá byrjun heldur í smáskömmtum. Það er höfuðverkur að vita hvað best er að gera í stöðunni eins og hún er í dag, en það er alveg ljóst að of mikið er af bílum og steinsteypu. Við þurfum mannvænlegra torg með með grasi og gróðri. Garðabær er mjög ríkur af fjölbreyttum og fallegum útivistarsvæðum en við þurfum líka á fallegri náttúru að halda í byggð svo sem almenningsgörðum sem ættu að vera í öllum hverfum bæjarins. Álftanes Uppbygging hefur verið gríðarleg á Álftanesi á undanförnum árum og er enn. Við megum ekki gleyma okkur í steinsteypu, við þurfum grænt og náttúrulegt umhverfi til að halda geðheilsu. Álftanes hefur sérstöðu sem fuglaparadís við þurfum einnig að taka tillit til fuglanna í allri uppbyggingu. Sjávarvarnir eru í algjöru lamasessi á nesinu og hafa verið til margra ára. Sjórinn gengur langt inná land í verstu veðrum og skilur eftir sig sand og þang langt inn á tún. Við þetta verður ekki unað mikið lengur, ýta þarf á Vegagerðina að gera eitthvað í málunum. Bæta þarf og leggja nýja gangstíga víða um nesið. Nú þegar hjólreiðastefna hefur verið samþykkt, að frumkvæði Garðabæjarlistans, er nauðsynlegt að breikka stíga svo þeir rými bæði hjólandi og gangandi vegfarendur. Huga þarf að staðsetningu bekkja við gerð göngustíga, til þess að bæta aðgengi þeirra sem þurfa að hvílast. Þar má t.d. nefna eldra fólk. Eldra fólk Eldra fólk er fjölmennt í Garðabæ og margir þurfa á þjónustu að halda þegar aldurinn færist yfir. Flestir vilja búa sem lengst heima og hafa aðgengi að þjónustu. Bæta þarf aðgengi að heilsugæslu, en hún nær ekki að anna eftirspurn. Flestir vilja einstaklingsmiðaða þjónustu, jafnræði og virkt samráð. Brýnt er að fjölga hjúkrunarrýmum í bænum og tryggja viðeigandi stuðning meðan á bið stendur. Biðtími er of langur eða um 133 dagar að meðaltali. Leggja þarf áherslu á við heilbrigðisráðuneytið að hraða uppbyggingu hjúkrunarheimilis eins og kostur er. Fjölga þarf almennum og sértækum dagdvalarrýmum á Ísafold. Forvarnir eru svo mikilvægur þáttur, ekki síst fyrir aldraða. Janus heilsuefling hefur sannað sig og nauðsynlegt er að halda áfram að styrkja eldra fólk til heilsuræktar. Það er kominn tími á að taka upp hvatapeninga fyrir aldraða, sem innleiða mætti í skrefum, svo fólk hafi meira val um það hvert það sækir sína heilsueflingu. Auk þess er mikilvægt er að efla samskipti milli eldri og yngri kynslóða, t.d. með uppbyggingu húsnæðis fyrir alla hópa og með því að efla samfélagsleg rými á borð við bókasöfn og sundlaugar. Að lokum Garðabæjarlistinn hefur skýra sýn á bæinn okkar, reynslu og vilja til þess að gera hlutina þannig úr garði að Garðabær verði til framtíðar bæjarfélag þar sem öllum getur liðið vel í heilnæmu og skapandi umhverfi. Við óskum eftir umboði til þess að vinna að því - fyrir okkur öll. Höfundur skipar 9. sæti Garðabæjarlistans, X-G. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Skoðun Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Er kominn tími á nýtt norrænt leiðtogahlutverk? Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Þegar fyrirmyndirnar horfa í skjáinn Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hver framleiðir matinn okkar eftir 20 ár? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Sjá meira
Garðabæjarlistinn gengur nú til kosninga óháður öllum stjórnmálaflokkum. Hann hefur setið í bæjarstjórn í tvö kjörtímabil og fékk 20.9% atkvæða í síðustu kosningum og tvo menn kjörna, en aðeins vantaði 12 atkvæði til að þriðji maður næði kjöri. Garðabæjarlistinn er stærsti flokkurinn í stjórnarandstöðu. Það er skrítið að tala um stjórnarandstöðu í bæjarmálum. Að kosningum loknum eiga allir flokkar að sjálfsögðu að taka höndum saman að framgangi bæjarins í sameiningu og láta alla flokkadrætti lönd og leið. Því miður hefur það ekki tíðkast í íslenskum stjórnmálum nema til undantekninga. Þeir sem veljast til forystu í bænum okkar að loknum kosningum ættu að hafa þetta í huga og samþykkja allar góðar tillögur, hvaðan sem þær koma og í sameiningu að efla bæinn okkar allra. Ég tel að flestir bæjarbúar geti tekið undir þessa kröfu. Ég er íbúi á Álftanesi og hef fyrir hönd Garðabæjarlistans setið í menningar- og safnanefnd og í öldungaráði á kjörtímabilinu. Hér eru þau atriði sem ég vil vekja athygli á nú í aðdraganda kosninga. Menningarmálin Það hefur margt gott verið gert á undanförnum árum og þar má t.d. nefna menningarmál sem hafa tekið stakkaskiptum síðan ráðinn var menningarfulltrúi bæjarins árið 2020 og var ætlað að efla starfsemi Hönnunarsafns Íslands, Bókasafns Garðabæjar, minjagarðsins Hofs, burstabæjarins Króks og aðra starfsemi á sviði menningar í bænum. Ólöf Breiðfjörð var ráðin í starfið og vorum við einstaklega heppin að fá svo dugmikinn, metnaðarfullan og hæfan fulltrúa sem raun ber vitni. Ólöf hefur lyft grettistaki í menningarmálum á þessum 5 árum, m.a. í barnamenningu svo ég tali nú ekki um Jazzþorpið sem sló öll met í aðsókn þetta árið og stendur sannarlega fyrir sínu. Nú er svo komið að okkur sárvantar menningarhús fyrir menningarstarfsemi í bænum og þó fyrr hefði verið. Menningarhús hefur verið til umræðu í Garðabæ í mörg ár en nú er komið að því að gera eitthvað í málunum. Staðsetningin hefur t.d. lengi vafist fyrir mönnum. Bókasafn Garðabæjar er í algjörlega ófullnægjandi húsnæði og ótrúlegt hvað starfsfólk safnsins getur boðið uppá við þessar aðstæður. Einnig vantar góðan sal til tónleikahalds og listsýninga. Allt þetta ætti að rúmast í menningarhúsi, ásamt fleiru. Þar sem bærinn er svo dreifður eins og raun ber vitni er nauðsynlegt að stuðlað sé að menningarviðburðum í úthverfum svo sem Álftanesi og Urriðaholti. Það mætti hugsar sér hverfisstjórn sem hefði m.a. viðburði á sinni könnu. Loksins var komið að Tónlistarskólanum en fyrsta skóflustunga var tekin að stækkun skólans á dögunum og gert er ráð fyrir að kennsla geti hafist í nýju álfunni haustið 2028. Þetta er sannarlega fagnaðarefni en meira þarf til en húsnæði. Meira fjármagn þarf til reksturs skólans svo að stytta megi biðlista, sérstaklega þar sem íbúum er stöðugt að fjölga, en það er óásættanlegt með öllu að börn þurfi að bíða í ár eða lengur til að komast í tónlistarnám. List þarf þar að auki að vera sýnilegri í bænum en Garðabær er fátækur af útilistaverkum og þau sem eru fyrir eru kannski ekki staðsett á réttum stöðum. Úr þessu þarf að bæta. Garðatorg Garðatorg hefur verið hálfgert vandræðabarn þar sem það var ekki hugsað til enda frá byrjun heldur í smáskömmtum. Það er höfuðverkur að vita hvað best er að gera í stöðunni eins og hún er í dag, en það er alveg ljóst að of mikið er af bílum og steinsteypu. Við þurfum mannvænlegra torg með með grasi og gróðri. Garðabær er mjög ríkur af fjölbreyttum og fallegum útivistarsvæðum en við þurfum líka á fallegri náttúru að halda í byggð svo sem almenningsgörðum sem ættu að vera í öllum hverfum bæjarins. Álftanes Uppbygging hefur verið gríðarleg á Álftanesi á undanförnum árum og er enn. Við megum ekki gleyma okkur í steinsteypu, við þurfum grænt og náttúrulegt umhverfi til að halda geðheilsu. Álftanes hefur sérstöðu sem fuglaparadís við þurfum einnig að taka tillit til fuglanna í allri uppbyggingu. Sjávarvarnir eru í algjöru lamasessi á nesinu og hafa verið til margra ára. Sjórinn gengur langt inná land í verstu veðrum og skilur eftir sig sand og þang langt inn á tún. Við þetta verður ekki unað mikið lengur, ýta þarf á Vegagerðina að gera eitthvað í málunum. Bæta þarf og leggja nýja gangstíga víða um nesið. Nú þegar hjólreiðastefna hefur verið samþykkt, að frumkvæði Garðabæjarlistans, er nauðsynlegt að breikka stíga svo þeir rými bæði hjólandi og gangandi vegfarendur. Huga þarf að staðsetningu bekkja við gerð göngustíga, til þess að bæta aðgengi þeirra sem þurfa að hvílast. Þar má t.d. nefna eldra fólk. Eldra fólk Eldra fólk er fjölmennt í Garðabæ og margir þurfa á þjónustu að halda þegar aldurinn færist yfir. Flestir vilja búa sem lengst heima og hafa aðgengi að þjónustu. Bæta þarf aðgengi að heilsugæslu, en hún nær ekki að anna eftirspurn. Flestir vilja einstaklingsmiðaða þjónustu, jafnræði og virkt samráð. Brýnt er að fjölga hjúkrunarrýmum í bænum og tryggja viðeigandi stuðning meðan á bið stendur. Biðtími er of langur eða um 133 dagar að meðaltali. Leggja þarf áherslu á við heilbrigðisráðuneytið að hraða uppbyggingu hjúkrunarheimilis eins og kostur er. Fjölga þarf almennum og sértækum dagdvalarrýmum á Ísafold. Forvarnir eru svo mikilvægur þáttur, ekki síst fyrir aldraða. Janus heilsuefling hefur sannað sig og nauðsynlegt er að halda áfram að styrkja eldra fólk til heilsuræktar. Það er kominn tími á að taka upp hvatapeninga fyrir aldraða, sem innleiða mætti í skrefum, svo fólk hafi meira val um það hvert það sækir sína heilsueflingu. Auk þess er mikilvægt er að efla samskipti milli eldri og yngri kynslóða, t.d. með uppbyggingu húsnæðis fyrir alla hópa og með því að efla samfélagsleg rými á borð við bókasöfn og sundlaugar. Að lokum Garðabæjarlistinn hefur skýra sýn á bæinn okkar, reynslu og vilja til þess að gera hlutina þannig úr garði að Garðabær verði til framtíðar bæjarfélag þar sem öllum getur liðið vel í heilnæmu og skapandi umhverfi. Við óskum eftir umboði til þess að vinna að því - fyrir okkur öll. Höfundur skipar 9. sæti Garðabæjarlistans, X-G.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar