Strætó, bílar, rafhjól og gangandi fólk Unnar Jónsson skrifar 7. maí 2026 20:47 Stækkun bæjarins með tilheyrandi lengri vegalengdum innanbæjar hefur haft í för með sér mikla fjölgun bíla á Akureyri undanfarin ár. Nú eru fleiri einkabílar á mann á Akureyri en á höfuðborgarsvæðinu. Skipulagið og stopular ferðir strætisvagna gera það að verkum að flest heimili komast varla af án tveggja bíla. Þetta eykur umferð og nú er farið að bera á töfum í umferðinni á Akureyri. Einkum á þetta við um gatnamót Hörgárbrautar, Glerárgötu, Borgarbrautar og Tryggvabrautar, en einnig myndst langar raðir á Hlíðarbraut í lok vinnudags og víðar. Að sama skapi hefur nýting á bílastæðum miðsvæðis aukist. Fjölgun bíla og aukinni umferð fylgja ókostir eins og lengri ferðatími, færri laus bílastæði og aukið svifryk. Viðbrögð við þessu voru að hefja gjaldtöku á bílastæðum í miðbænum, sem hefur losað um þau til bóta fyrir þjónustuaðila í miðbænum. Gjaldtakan er hófleg og hefur skilað tilætluðum árangri. Einhverjir tala fyrir byggingu bílastæðahúss í miðbænum, en það er mjög dýr framkvæmd og ekki tímabær. En hvað er til ráða til að stuðla að greiðri umferð og góðu aðgengi að bílastæðum? Það er hægt að bregðast við með ýmsum hætti. Besta lausnin væri að bæta mjög strætókerfið á Akureyri, laga leiðaferfið og auka tíðni þannig að strætó nái yfir allan bæinn. Hann þarf að aka í Krossanes, út á flugvöll og inn í Kjarnaskóg. Og strætó þarf að verða raunhæfur valkostur við að eiga bíl, eða alla vega þannig að það mætti fækka um annan bílinn á heimilinu. Það mundi í senn minnka umferð og skutl, minnka svifryk og spara háar fjárhæðir í heimilisrekstrinum. Þar er eftir miklu að slægjast, því samkvæmt vef FÍB kostar um 155 þúsund krónur á mánuði að reka bíl sem er ekið 15.000 km á ári. Stígakerfið á Akureyri hefur verið í þróun undanfarin ár og það þarf að halda áfram á þeirri leið til að hvetja íbúa til að ganga og hjóla meira. En með rafhjólunum er “Akureyri orðin flöt” eins og einhver benti á. Með því að Akureyrarbær taki upp samgöngustyrki fyrir sitt starfsfólk, eins og sum fyrirtæki eru að gera nú þegar , væri með betra strætókerfi og “flatneskjunni” á Akureyri kominn góður hvati fyrir fólk að skipta yfir í rafhjól og aðra umhverfisvænni ferðamáta. Samhliða þarf að gera átak í að byggja vönduð hjólaskýli fyrir stækkandi flota rafmagnshjóla við fyrirtæki og stofnanir í bænum. Einhverjir kunna að óttast kostnað við að auka við rekstur strætó, veita samgöngustyrki og byggja fjöldann allan af hjólaskýlum. En það er miklu, miklu dýrara að bæta sífellt í innviði fyrir aukinn fjölda einkabíla, götur og bílastæði. Þó að einkabíllinn verði áfram aðal samgöngutækið er það bæði hagkvæmara og bætir lýðheilsu að stækka þann hóp sem notar aðra ferðamáta. Með fjárhagslegum hvötum til einstaklinga er því bæði verið að gera rekstur Akureyrarbæjar betri og gera bæjarbúim mögulegt að draga úr mikilvægi einkabílsins og spara verulega í heimilisrekstrinum. Höfundur skipar 16. sætið á lista Samfylkingarinnar á Akureyri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Halldór 22.08.2026 Halldór Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson skrifar Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Sjá meira
Stækkun bæjarins með tilheyrandi lengri vegalengdum innanbæjar hefur haft í för með sér mikla fjölgun bíla á Akureyri undanfarin ár. Nú eru fleiri einkabílar á mann á Akureyri en á höfuðborgarsvæðinu. Skipulagið og stopular ferðir strætisvagna gera það að verkum að flest heimili komast varla af án tveggja bíla. Þetta eykur umferð og nú er farið að bera á töfum í umferðinni á Akureyri. Einkum á þetta við um gatnamót Hörgárbrautar, Glerárgötu, Borgarbrautar og Tryggvabrautar, en einnig myndst langar raðir á Hlíðarbraut í lok vinnudags og víðar. Að sama skapi hefur nýting á bílastæðum miðsvæðis aukist. Fjölgun bíla og aukinni umferð fylgja ókostir eins og lengri ferðatími, færri laus bílastæði og aukið svifryk. Viðbrögð við þessu voru að hefja gjaldtöku á bílastæðum í miðbænum, sem hefur losað um þau til bóta fyrir þjónustuaðila í miðbænum. Gjaldtakan er hófleg og hefur skilað tilætluðum árangri. Einhverjir tala fyrir byggingu bílastæðahúss í miðbænum, en það er mjög dýr framkvæmd og ekki tímabær. En hvað er til ráða til að stuðla að greiðri umferð og góðu aðgengi að bílastæðum? Það er hægt að bregðast við með ýmsum hætti. Besta lausnin væri að bæta mjög strætókerfið á Akureyri, laga leiðaferfið og auka tíðni þannig að strætó nái yfir allan bæinn. Hann þarf að aka í Krossanes, út á flugvöll og inn í Kjarnaskóg. Og strætó þarf að verða raunhæfur valkostur við að eiga bíl, eða alla vega þannig að það mætti fækka um annan bílinn á heimilinu. Það mundi í senn minnka umferð og skutl, minnka svifryk og spara háar fjárhæðir í heimilisrekstrinum. Þar er eftir miklu að slægjast, því samkvæmt vef FÍB kostar um 155 þúsund krónur á mánuði að reka bíl sem er ekið 15.000 km á ári. Stígakerfið á Akureyri hefur verið í þróun undanfarin ár og það þarf að halda áfram á þeirri leið til að hvetja íbúa til að ganga og hjóla meira. En með rafhjólunum er “Akureyri orðin flöt” eins og einhver benti á. Með því að Akureyrarbær taki upp samgöngustyrki fyrir sitt starfsfólk, eins og sum fyrirtæki eru að gera nú þegar , væri með betra strætókerfi og “flatneskjunni” á Akureyri kominn góður hvati fyrir fólk að skipta yfir í rafhjól og aðra umhverfisvænni ferðamáta. Samhliða þarf að gera átak í að byggja vönduð hjólaskýli fyrir stækkandi flota rafmagnshjóla við fyrirtæki og stofnanir í bænum. Einhverjir kunna að óttast kostnað við að auka við rekstur strætó, veita samgöngustyrki og byggja fjöldann allan af hjólaskýlum. En það er miklu, miklu dýrara að bæta sífellt í innviði fyrir aukinn fjölda einkabíla, götur og bílastæði. Þó að einkabíllinn verði áfram aðal samgöngutækið er það bæði hagkvæmara og bætir lýðheilsu að stækka þann hóp sem notar aðra ferðamáta. Með fjárhagslegum hvötum til einstaklinga er því bæði verið að gera rekstur Akureyrarbæjar betri og gera bæjarbúim mögulegt að draga úr mikilvægi einkabílsins og spara verulega í heimilisrekstrinum. Höfundur skipar 16. sætið á lista Samfylkingarinnar á Akureyri.
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun