Má vera gamalt ef það hentar mér Hjörtur J. Guðmundsson skrifar 22. apríl 2026 06:31 Misbeiting tungmálsins í póltískum tilgangi var Sigurði Kristni Pálssyn, fyrrverandi framkvæmdastjóra, umhugsunarefni í grein sem birtist á Vísi nýverið. Kaus hann að nefna sem dæmi að andstæðingar inngöngu í Evrópusambandið kölluðu viðræður í þeim efnum aðlögunarviðræður en ekki aðildarviðræður og vísaði þar til enska orðalagsins „accession negotiations“. Veruleikinn er hins vegar sá að hugtakið aðlögunarviðræður er miklu meira lýsandi fyrir það út á hvað slíkar viðræður ganga miðað við gögn sambandsins en aðildarviðræður. Sem sagt mun betur upplýsandi fyrir kjósendur. „Þetta snýst að miklu leyti um það að aðlaga löggjöf umsóknarríkisins að löggjöf Evrópusambandsins,“ sagði Marta Kos, stækkunarráðherra sambandsins, í samtali við norska ríkisútvarpið NRK 21. maí síðastliðinn um ferlið sem fer í gang þegar ríki sækir um inngöngu í það. Þetta er sem fyrr segir í fullu samræmi við gögn Evrópusambandsins í þessum efnum. Þar á meðal gögn þess í tengslum við umsókn Íslands sem skilað var inn árið 2009 og nú stendur til að endurlífga. Til að mynda í viðræðuramma sambandsins vegna umsóknar landsins sem viðræðurnar þurfa að rúmast innan. Til dæmis segir í spurt og svarað á vef Evrópusambandsins: „Upptaka og innleiðing regluverksins er grundvöllur viðræðnanna. […] Hversu hratt viðræðurnar ganga fyrir sig fer eftir því hversu fljótt hvert ríki kemur á umbótum og aðlagast regluverki sambandsins. […] Markmið viðræðnanna er að umsóknarríkið taki upp regluverkið eins og það leggur sig.“ Í viðræðurammanum segir:“ Rétt innleiðing Íslands á regluverkinu og framkvæmd þess, þ.m.t. árangursrík og skilvirk beiting af hálfu viðeigandi stofnana á sviði stjórnsýslu og dómsmála, mun ákvarða hversu hratt viðræðurnar ganga fyrir sig.“ Hins vegar er ekki nóg með að þetta komi fram í gögnum Evrópusambandsins, og sé auk þess í fullu samræmi við reynslu umsóknarríkja að sambandinu, heldur kemur þetta beinlínis fram í greinargerðinni með þingsályktunartillögu Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur, utanríkisráðherra og formanns Viðreisnar, um fyrirhugað þjóðaratkvæði. „Á það er gjarnan bent að aðildarviðræður við ESB snúist um að ný aðildarríki lagi sig að reglum sambandsins. Má þetta til sanns vegar færa, enda væri Ísland að ganga í ríkjabandalag með fyrirliggjandi reglum,“ segir þannig í greinargerð ráðherrans. Vert er að halda því til haga að hér er í öllum tilfellum um að ræða mjög nýlegar upplýsingar en Sigurður kvartar mikið yfir því í grein sinni að andstæðingar inngöngu í Evrópusambandið vísi í tilvitnanir í forystumenn sambandsins á undanförnum árum án þess þó að sýna fram á með nokkrum hætti að þær eigi ekki eins við í dag og þegar þau orð voru látin falla. Sjálfur vísar hann síðan meðal annars í skýrslu Evrópunefndar forsætisráðherra frá árinu 2007 sem er enn eldri en allt það sem hann sakaði pólitíska andstæðinga sína um að vísa í og vildi meina að væri úrelt án alls haldbærs rökstuðnings. Til að mynda var Sigurði sérstaklega uppsigað við tilvitnun í Uffe heitinn Ellemann-Jensen, fyrrverandi utanríkisráðherra Danmerkur, þar sem hann sagði í samtali við mbl.is 2018 að við Íslendingar vissum fullkomlega hvað væri í pakkanum og ef okkur litist ekki á það væri bezt fyrir okkur að standa áfram utan Evrópusambandsins. Rifjaði hann réttilega upp að Ellemann-Jensen hefði einnig sagt að tekið væri tillit til hvers ríkis. Með öðrum orðum þá vitum við með hvaða hætti er í boði að taka tillit til okkar enda pakkinn opinn. Til dæmis engar varanlegar undanþágur frá yfirstjórn sambandsins. Mjög sérstakt er fyrir vikið að sjá Sigurð kalla eftir umræðu byggðri á „núverandi veruleika, heildstæðum heimildum og heiðarlegri framsetningu.“ Það færi því vitanlega afar vel á því að hann byrjaði á því að líta í eigin barm í þeim efnum. Deginum ljósara er af skrifum Sigurðar að vandamálið að hans mati er ekki það að verið sé að vitna í heimildir sem séu gamlar, þó sem fyrr segir sem enn eru í fullu gildi, heldur sem henta ekki hans pólitíska málstað. Sjálfur telur hann ljóslega á sama tíma ekkert því til fyrirstöðu að skírskota til enn eldra efnis ef hann telur það vera málstað hans til framdráttar. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Handbók MAGA hreyfingarnar: Flood the zone with shit Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Halldór 22.10.26 Halldór Baldursson Halldór Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason Skoðun Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac Skoðun Skoðun Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ósýnilegt fólk og sýnileg ábyrgð Þorvaldur Óttar Guðlaugsson skrifar Skoðun Bókun 35 - þarf virkilega að breyta stjórnarskránni? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun „Ný“ markmið í grunnskólum duga ekki Þórgunnur Reykjalín Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Pólitískt fleipur landlæknis Bjarni Freyr Guðmundsson skrifar Skoðun Ákall um samstarf – Ekki bara samtal Anton Kári Halldórsson skrifar Sjá meira
Misbeiting tungmálsins í póltískum tilgangi var Sigurði Kristni Pálssyn, fyrrverandi framkvæmdastjóra, umhugsunarefni í grein sem birtist á Vísi nýverið. Kaus hann að nefna sem dæmi að andstæðingar inngöngu í Evrópusambandið kölluðu viðræður í þeim efnum aðlögunarviðræður en ekki aðildarviðræður og vísaði þar til enska orðalagsins „accession negotiations“. Veruleikinn er hins vegar sá að hugtakið aðlögunarviðræður er miklu meira lýsandi fyrir það út á hvað slíkar viðræður ganga miðað við gögn sambandsins en aðildarviðræður. Sem sagt mun betur upplýsandi fyrir kjósendur. „Þetta snýst að miklu leyti um það að aðlaga löggjöf umsóknarríkisins að löggjöf Evrópusambandsins,“ sagði Marta Kos, stækkunarráðherra sambandsins, í samtali við norska ríkisútvarpið NRK 21. maí síðastliðinn um ferlið sem fer í gang þegar ríki sækir um inngöngu í það. Þetta er sem fyrr segir í fullu samræmi við gögn Evrópusambandsins í þessum efnum. Þar á meðal gögn þess í tengslum við umsókn Íslands sem skilað var inn árið 2009 og nú stendur til að endurlífga. Til að mynda í viðræðuramma sambandsins vegna umsóknar landsins sem viðræðurnar þurfa að rúmast innan. Til dæmis segir í spurt og svarað á vef Evrópusambandsins: „Upptaka og innleiðing regluverksins er grundvöllur viðræðnanna. […] Hversu hratt viðræðurnar ganga fyrir sig fer eftir því hversu fljótt hvert ríki kemur á umbótum og aðlagast regluverki sambandsins. […] Markmið viðræðnanna er að umsóknarríkið taki upp regluverkið eins og það leggur sig.“ Í viðræðurammanum segir:“ Rétt innleiðing Íslands á regluverkinu og framkvæmd þess, þ.m.t. árangursrík og skilvirk beiting af hálfu viðeigandi stofnana á sviði stjórnsýslu og dómsmála, mun ákvarða hversu hratt viðræðurnar ganga fyrir sig.“ Hins vegar er ekki nóg með að þetta komi fram í gögnum Evrópusambandsins, og sé auk þess í fullu samræmi við reynslu umsóknarríkja að sambandinu, heldur kemur þetta beinlínis fram í greinargerðinni með þingsályktunartillögu Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur, utanríkisráðherra og formanns Viðreisnar, um fyrirhugað þjóðaratkvæði. „Á það er gjarnan bent að aðildarviðræður við ESB snúist um að ný aðildarríki lagi sig að reglum sambandsins. Má þetta til sanns vegar færa, enda væri Ísland að ganga í ríkjabandalag með fyrirliggjandi reglum,“ segir þannig í greinargerð ráðherrans. Vert er að halda því til haga að hér er í öllum tilfellum um að ræða mjög nýlegar upplýsingar en Sigurður kvartar mikið yfir því í grein sinni að andstæðingar inngöngu í Evrópusambandið vísi í tilvitnanir í forystumenn sambandsins á undanförnum árum án þess þó að sýna fram á með nokkrum hætti að þær eigi ekki eins við í dag og þegar þau orð voru látin falla. Sjálfur vísar hann síðan meðal annars í skýrslu Evrópunefndar forsætisráðherra frá árinu 2007 sem er enn eldri en allt það sem hann sakaði pólitíska andstæðinga sína um að vísa í og vildi meina að væri úrelt án alls haldbærs rökstuðnings. Til að mynda var Sigurði sérstaklega uppsigað við tilvitnun í Uffe heitinn Ellemann-Jensen, fyrrverandi utanríkisráðherra Danmerkur, þar sem hann sagði í samtali við mbl.is 2018 að við Íslendingar vissum fullkomlega hvað væri í pakkanum og ef okkur litist ekki á það væri bezt fyrir okkur að standa áfram utan Evrópusambandsins. Rifjaði hann réttilega upp að Ellemann-Jensen hefði einnig sagt að tekið væri tillit til hvers ríkis. Með öðrum orðum þá vitum við með hvaða hætti er í boði að taka tillit til okkar enda pakkinn opinn. Til dæmis engar varanlegar undanþágur frá yfirstjórn sambandsins. Mjög sérstakt er fyrir vikið að sjá Sigurð kalla eftir umræðu byggðri á „núverandi veruleika, heildstæðum heimildum og heiðarlegri framsetningu.“ Það færi því vitanlega afar vel á því að hann byrjaði á því að líta í eigin barm í þeim efnum. Deginum ljósara er af skrifum Sigurðar að vandamálið að hans mati er ekki það að verið sé að vitna í heimildir sem séu gamlar, þó sem fyrr segir sem enn eru í fullu gildi, heldur sem henta ekki hans pólitíska málstað. Sjálfur telur hann ljóslega á sama tíma ekkert því til fyrirstöðu að skírskota til enn eldra efnis ef hann telur það vera málstað hans til framdráttar. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is.
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar