Hamingja á stafrænum tímum Ingrid Kuhlman skrifar 20. mars 2026 08:32 Er ég að nota tæknina eða er hún að nota mig? Rólegt kvöld. Síminn í hendinni. Fingurinn rennur ósjálfrátt niður skjáinn. Myndir af ferðalögum, árangri og brosandi fjölskyldum birtast hver á fætur annarri. Ein mynd í viðbót. Eitt myndband enn. Við erum stöðugt tengd án þess að upplifa raunveruleg tengsl. Það er því ekki tilviljun að þema alþjóðadags hamingjunnar í ár er tengsl samfélagsmiðla og hamingju. Spurningin er þó ekki einföld: Hvernig getur tækni sem lofar nánd og innblæstri grafið undan vellíðan? Svarið liggur ekki í tækninni sjálfri heldur í þeim samfélagslega og sálfræðilega jarðvegi sem hún sprettur upp úr. Þegar tæknin styrkir tengsl Samfélagsmiðlar móta hugmyndir okkar um hvað telst eðlilegt og eftirsóknarvert og magna upp það sem fyrir er, bæði styrkleika og veikleika. Rannsóknir sýna þó að þeir geta einnig eflt tengsl, sérstaklega hjá jaðarsettum hópum eða fólki sem býr við félagslega einangrun. Martin Seligman, einn af frumkvöðlum jákvæðrar sálfræði, hefur bent á að góð félagsleg tengsl séu einn sterkasti forspárþáttur hamingjunnar. Þegar samfélagsmiðlar eru notaðir með ásetningi til raunverulegra samskipta geta þeir styrkt þessa mikilvæga stoð. Munurinn liggur þó í notkuninni. Virk samskipti hafa mun jákvæðari áhrif en endalaust skrun. Það er ekki það sama að tala við fólk og fylgjast með lífi þess úr fjarlægð. Samanburðurinn grefur undan sjálfsmyndinni Samfélagsmiðlar virkja einnig djúpstæða tilhneigingu okkar til samanburðar. Samkvæmt félagslegu samanburðarkenningunni, sem sálfræðingurinn Leon Festinger setti fram, berum við okkur saman við aðra til að meta eigið gildi. Á samfélagsmiðlum, þar sem flest sýna sín bestu augnablik, verður samanburðurinn auðveldlega skakkur: við berum hversdagsleika okkar saman við hátinda annarra. Sálfræðingurinn Jean Twenge hefur bent á tengsl milli mikillar samfélagsmiðlanotkunar og aukinnar vanlíðanar meðal ungmenna. Þótt orsakasamhengið sé flókið bendir margt til þess að stöðug útsetning fyrir slípaðri mynd af „fullkomnu lífi“ annarra geti grafið undan sjálfsmynd og vellíðan. Áhrif samfélagsmiðla eru þó ekki eins hjá öllum. Þau ráðast meðal annars af aldri, sjálfsmynd og því hvort notkunin snýst um tengsl eða endalaust samanburðarskrun. Hönnun sem heldur athyglinni Hönnun miðlanna skiptir einnig máli. „Læk“-hnappar, tilkynningar og sífellt nýtt efni virkja umbunarkerfi heilans með breytilegri umbun, sama kerfi og gerir fjárhættuspil ávanabindandi. Við vitum aldrei hvenær næsta viðurkenning birtist eða hvaða efni bíður okkar. Þessi óvissa gerir það erfitt að leggja símann frá sér. Það sem birtist okkur er heldur ekki hlutlaus mynd af heiminum. Algóritmar velja það efni sem líklegt er til að vekja viðbrögð og halda athygli okkar sem lengst. Tilfinningar eins og reiði, öfund og hneykslun dreifast því oft hraðar en yfirvegun og dýpt. Sýnileikamenning og áhrif á einbeitingu Á samfélagsmiðlum erum við ekki eingöngu notendur heldur sýningarstjórar eigin sjálfsmyndar. Við veljum hvaða myndir, orð og augnablik fá að sjást og smám saman getur sjálfsmatið orðið háð viðbrögðum annarra. Í menningu þar sem sýnileiki hefur orðið eins konar gjaldmiðill verður staðfesting mælanleg í tölum. Þegar viðbrögð eru færri en við væntum getur það skapað tilfinningu um að vera ósýnilegur eða ekki nógu merkilegur. Tæknin magnar þannig upp þörf okkar fyrir viðurkenningu án þess að tryggja raunverulega nánd. Samfélagsmiðlanotkun getur einnig haft áhrif á svefn, einbeitingu og getu okkar til að vera til staðar í augnablikinu. Þegar skjánotkun fyllir hvert hlé dagsins verður erfiðara að finna kyrrð, hvíld og samfellda athygli. Meðvituð notkun: Þrjú skref Spurningin er ekki hvort við eigum að yfirgefa samfélagsmiðla heldur hvernig við notum þá með meiri meðvitund. Þrjú skref geta hjálpað: Hlusta á eigin upplifun: Hvernig líður mér eftir notkun? Finn ég fyrir innblæstri eða tómleika? Setja skýr mörk og minnka truflun: Slökkva á óþarfa tilkynningum, skapa símalaus tímabil og rækta rými fyrir raunveruleg samskipti, til dæmis á kaffihúsi, í göngutúr eða við eldhúsborðið. Velja meðvitað hvað við fylgjumst með: Fólk og miðla sem efla skilning, gleði og merkingu frekar en samanburð og neikvæðni. Við þurfum líka, sem samfélag, að ræða siðferðilega hönnun stafrænnar tækni. Þegar tekjur samfélagsmiðlafyrirtækja byggjast á því að halda athygli okkar sem lengst, verðum við í raun hráefni í viðskiptalíkani sem byggir á athygli okkar og gögnum. Hamingja á stafrænum tímum Hamingja byggir á tengslum, sjálfsvirðingu og tilgangi. Samfélagsmiðlar geta annað hvort styrkt þessa þætti eða grafið undan þeim. Á stafrænum tímum verður það hluti af sjálfsumhyggju að vernda athygli okkar, sjálfsmynd og tengsl. Að lokum snýst þetta um stjórn á athyglinni. Er ég að nota tæknina eða er hún að nota mig? Höfundur er leiðbeinandi hjá Þekkingarmiðlun og með meistaragráðu í hagnýtri jákvæðri sálfræði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ingrid Kuhlman Mest lesið Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson Skoðun Halldór 10.10.2026 Halldór Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Tóm-stundar-iðkun Kristín Björg Viggósdóttir Skoðun Sjáðu þig - taktu eftir breytingum Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir Skoðun Ríkið hefur gert sig að ritstjóra Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ríkið hefur gert sig að ritstjóra Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar Skoðun Tóm-stundar-iðkun Kristín Björg Viggósdóttir skrifar Skoðun Sjáðu þig - taktu eftir breytingum Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar Skoðun Í hverju felst virðing fyrir lífinu? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson skrifar Skoðun Ríkið stal þremur árum frá ungum föður og syni hans Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar Skoðun Hvenær á að segja upp kjarasamningum? Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar Skoðun „Raflítri“ Hvað kostar bensínlítraígildi? Sigurður Ingi Friðleifsson skrifar Skoðun Orð skipta máli Guðrún Jóna Guðlaugsdóttir skrifar Skoðun Tóbaksfyrirtækin eiga ekki að skrifa lögin Vala Smáradóttir,Jóhanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar Skoðun Að skattleggja fjarlægðir og búsetu fólks Jón Bjarnason skrifar Skoðun Ertu þroskaheft? Áslaug Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Hvað fær Ísland fyrir Seyðisfjörð? Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Gerum gott betra – þorum að horfa á allar hliðar Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Það gengur svo vel hjá okkur! Kristján Freyr Halldórsson skrifar Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Skammsýni eða skynsemi? Skúli Mogensen skrifar Skoðun Mjúkt net og snjallrassar Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Frá gullsöltum til líftæknilyfja Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Orð eiga að hafa merkingu og undirskriftir að skipta máli Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun Hvernig styðja skal við árangur í Efra-Breiðholti Sæmundur Árni Hermannsson skrifar Sjá meira
Er ég að nota tæknina eða er hún að nota mig? Rólegt kvöld. Síminn í hendinni. Fingurinn rennur ósjálfrátt niður skjáinn. Myndir af ferðalögum, árangri og brosandi fjölskyldum birtast hver á fætur annarri. Ein mynd í viðbót. Eitt myndband enn. Við erum stöðugt tengd án þess að upplifa raunveruleg tengsl. Það er því ekki tilviljun að þema alþjóðadags hamingjunnar í ár er tengsl samfélagsmiðla og hamingju. Spurningin er þó ekki einföld: Hvernig getur tækni sem lofar nánd og innblæstri grafið undan vellíðan? Svarið liggur ekki í tækninni sjálfri heldur í þeim samfélagslega og sálfræðilega jarðvegi sem hún sprettur upp úr. Þegar tæknin styrkir tengsl Samfélagsmiðlar móta hugmyndir okkar um hvað telst eðlilegt og eftirsóknarvert og magna upp það sem fyrir er, bæði styrkleika og veikleika. Rannsóknir sýna þó að þeir geta einnig eflt tengsl, sérstaklega hjá jaðarsettum hópum eða fólki sem býr við félagslega einangrun. Martin Seligman, einn af frumkvöðlum jákvæðrar sálfræði, hefur bent á að góð félagsleg tengsl séu einn sterkasti forspárþáttur hamingjunnar. Þegar samfélagsmiðlar eru notaðir með ásetningi til raunverulegra samskipta geta þeir styrkt þessa mikilvæga stoð. Munurinn liggur þó í notkuninni. Virk samskipti hafa mun jákvæðari áhrif en endalaust skrun. Það er ekki það sama að tala við fólk og fylgjast með lífi þess úr fjarlægð. Samanburðurinn grefur undan sjálfsmyndinni Samfélagsmiðlar virkja einnig djúpstæða tilhneigingu okkar til samanburðar. Samkvæmt félagslegu samanburðarkenningunni, sem sálfræðingurinn Leon Festinger setti fram, berum við okkur saman við aðra til að meta eigið gildi. Á samfélagsmiðlum, þar sem flest sýna sín bestu augnablik, verður samanburðurinn auðveldlega skakkur: við berum hversdagsleika okkar saman við hátinda annarra. Sálfræðingurinn Jean Twenge hefur bent á tengsl milli mikillar samfélagsmiðlanotkunar og aukinnar vanlíðanar meðal ungmenna. Þótt orsakasamhengið sé flókið bendir margt til þess að stöðug útsetning fyrir slípaðri mynd af „fullkomnu lífi“ annarra geti grafið undan sjálfsmynd og vellíðan. Áhrif samfélagsmiðla eru þó ekki eins hjá öllum. Þau ráðast meðal annars af aldri, sjálfsmynd og því hvort notkunin snýst um tengsl eða endalaust samanburðarskrun. Hönnun sem heldur athyglinni Hönnun miðlanna skiptir einnig máli. „Læk“-hnappar, tilkynningar og sífellt nýtt efni virkja umbunarkerfi heilans með breytilegri umbun, sama kerfi og gerir fjárhættuspil ávanabindandi. Við vitum aldrei hvenær næsta viðurkenning birtist eða hvaða efni bíður okkar. Þessi óvissa gerir það erfitt að leggja símann frá sér. Það sem birtist okkur er heldur ekki hlutlaus mynd af heiminum. Algóritmar velja það efni sem líklegt er til að vekja viðbrögð og halda athygli okkar sem lengst. Tilfinningar eins og reiði, öfund og hneykslun dreifast því oft hraðar en yfirvegun og dýpt. Sýnileikamenning og áhrif á einbeitingu Á samfélagsmiðlum erum við ekki eingöngu notendur heldur sýningarstjórar eigin sjálfsmyndar. Við veljum hvaða myndir, orð og augnablik fá að sjást og smám saman getur sjálfsmatið orðið háð viðbrögðum annarra. Í menningu þar sem sýnileiki hefur orðið eins konar gjaldmiðill verður staðfesting mælanleg í tölum. Þegar viðbrögð eru færri en við væntum getur það skapað tilfinningu um að vera ósýnilegur eða ekki nógu merkilegur. Tæknin magnar þannig upp þörf okkar fyrir viðurkenningu án þess að tryggja raunverulega nánd. Samfélagsmiðlanotkun getur einnig haft áhrif á svefn, einbeitingu og getu okkar til að vera til staðar í augnablikinu. Þegar skjánotkun fyllir hvert hlé dagsins verður erfiðara að finna kyrrð, hvíld og samfellda athygli. Meðvituð notkun: Þrjú skref Spurningin er ekki hvort við eigum að yfirgefa samfélagsmiðla heldur hvernig við notum þá með meiri meðvitund. Þrjú skref geta hjálpað: Hlusta á eigin upplifun: Hvernig líður mér eftir notkun? Finn ég fyrir innblæstri eða tómleika? Setja skýr mörk og minnka truflun: Slökkva á óþarfa tilkynningum, skapa símalaus tímabil og rækta rými fyrir raunveruleg samskipti, til dæmis á kaffihúsi, í göngutúr eða við eldhúsborðið. Velja meðvitað hvað við fylgjumst með: Fólk og miðla sem efla skilning, gleði og merkingu frekar en samanburð og neikvæðni. Við þurfum líka, sem samfélag, að ræða siðferðilega hönnun stafrænnar tækni. Þegar tekjur samfélagsmiðlafyrirtækja byggjast á því að halda athygli okkar sem lengst, verðum við í raun hráefni í viðskiptalíkani sem byggir á athygli okkar og gögnum. Hamingja á stafrænum tímum Hamingja byggir á tengslum, sjálfsvirðingu og tilgangi. Samfélagsmiðlar geta annað hvort styrkt þessa þætti eða grafið undan þeim. Á stafrænum tímum verður það hluti af sjálfsumhyggju að vernda athygli okkar, sjálfsmynd og tengsl. Að lokum snýst þetta um stjórn á athyglinni. Er ég að nota tæknina eða er hún að nota mig? Höfundur er leiðbeinandi hjá Þekkingarmiðlun og með meistaragráðu í hagnýtri jákvæðri sálfræði.
Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir Skoðun
Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar
Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar
Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar
Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar
Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar
Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar
Skoðun Orð eiga að hafa merkingu og undirskriftir að skipta máli Guðmundur Halldór Björnsson skrifar
Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir Skoðun