Endursamningar lykillinn að stórbættum fjárhag Tinna Traustadóttir skrifar 6. mars 2026 08:02 Ísland er eyja og orkukerfið okkar tengist ekki öðrum orkukerfum. Staðreyndin er samt sú að við seljum rafmagnið okkar á alþjóðlegum markaði. Viðskiptavinir okkar eru stór og öflug alþjóðleg fyrirtæki með starfsemi um allan heim. Sum þessara fyrirtækja hafa mun sterkari efnahagsreikning en Landsvirkjun – eitt þeirra skilaði hagnaði sem nemur rúmlega 3 þúsund milljörðum íslenskra króna á dögunum. Rætur þess félags, Rio Tinto, liggja í raforkuframleiðslu og álframleiðslu í Kanada. Móðurfélag Norðuráls er stærsti álframleiðandinn í Bandaríkjunum. Alcoa og Elkem eru meðal stærstu framleiðenda málma í Noregi og með starfsemi víða um heim. Þá hafa gagnaver, sem öll eiga íslenskar rætur, byggt upp mikla starfsemi í nágrannalöndunum á síðastliðnum misserum. Öll eiga þessi fyrirtæki það sammerkt að hafa valið Ísland og Landsvirkjun eftir ítarlega skoðun. Valið stóð á milli okkar og landa á borð við Noreg og Kanada. Þau völdu okkur og við völdum þau. Saga Landsvirkjunar og viðskiptavina hennar er samofin saga atvinnuþróunar, verðmætasköpunar og bættra lífskjara. Við höfum vaxið saman og styrkt samkeppnishæfni hvert annars. Lítil Landsvirkjun í stórum heimi Landsvirkjun er lítið fyrirtæki í alþjóðlegum samanburði. Systurfélög okkar á Norðurlöndunum framleiða og selja margfalt meira rafmagn. Þá er eðlismunur á starfsemi orkufyrirtækis sem er með beinar tengingar við aðra raforkumarkaði og fyrirtækis sem starfar í lokuðu kerfi sem byggir eingöngu á endurnýjanlegum orkukostum. Þessi sérstaða okkar, ásamt stærðinni, gerir samningsstöðu Landsvirkjunar gagnvart alþjóðlegum viðskiptavinum snúna. Viðskiptavinir okkar kaupa einnig raforku erlendis og að sumu leyti hafa orkufyrirtæki á samkeppnismörkuðum náð að standa sig betur en fyrirtæki hérlendis því þau hafa haft orku að bjóða nýjum viðskiptavinum. Nýleg dæmi um gagnaver sýna að þau hafa leitað til Finnlands, Noregs, Svíþjóðar og Danmerkur vegna þess að hér á landi hefur ekki verið tiltæk orka fyrir frekari vöxt. Við höfum þannig orðið af vaxtartækifærum vegna skorts á raforku. Landsvirkjun er ekki aðeins smá miðað við aðra raforkuframleiðendur heldur einnig miðað við notendurna sjálfa. Rio Tinto notar til dæmis rúmlega fjórum sinnum meiri raforku en Landsvirkjun framleiðir. Þessi fyrirtæki eru harðir viðsemjendur sem eru vanir að semja um orkukaup hvar sem er í veröldinni. Þau eru eftirsóknarverðir viðskiptavinir sem eiga þess kost að færa starfsemi sína á milli landa þegar samningar renna út. Fjárhagslegur styrkur þeirra er einnig gríðarlegur og jafnast á við fjárhagslegan styrk heilu ríkjanna. Mesta endursamningaskeiðið Allt frá stofnun Landsvirkjunar var sýn manna sú að raforkuverðið yrði fremur lágt í upphafi en myndi hækka þegar fram liðu stundir. Jóhannes Nordal, sem var stjórnarformaður fyrirtækisins fyrstu þrjá áratugina, ítrekaði þetta reglulega. Fram til ársins 2005 voru aðstæður erfiðar, orkuverð á heimsvísu lágt og samningsstaða Landsvirkjunar erfið í lokuðu kerfi. Fyrirtækið var mjög skuldsett, hafði aldrei greitt skatta og lítinn arð. Endursamningar við Rio Tinto Alcan í Straumsvík árið 2010 mörkuðu kaflaskil. Síðan þá hefur okkur tekist vel upp við samningaborðið. Endursamningar á allra síðustu árum hafa verið lykillinn að stórbættum fjárhag Landsvirkjunar, niðurgreiðslu skulda og aukinni arðsemi. Arðgreiðslur til eiganda Landsvirkjunar – íslensku þjóðarinnar – nema samtals um 110 milljörðum króna fyrir síðustu fimm ár og um 70 milljarðar hafa verið greiddir í skatta á sama tímabili. Fram undan er mikilvægasta endursamningaskeið í 60 ára sögu fyrirtækisins. Stærsti hlutinn snýr að Alcoa, sem notar þriðjung allrar raforku sem Landsvirkjun framleiðir. Samningurinn er til 40 ára og nú er komið að verðendurskoðun um miðbik samningstímans. Auk þess renna fleiri samningar út á næstu árum og viðræður um framhaldið standa yfir. Í endursamningum felast bæði tækifæri og áskoranir. Hart er tekist á, enda eru þetta stærstu viðskiptasamningar sem gerðir eru hér á landi. Niðurstaðan litast af stöðunni á alþjóðlegum orku- og afurðamörkuðum. Okkur hefur þó alltaf tekist að ná saman að lokum. Viðskiptavinir okkar eru í harðri alþjóðlegri samkeppni og rekstrarskilyrði þeirra hafa áhrif á greiðslugetuna. Á komandi árum viljum við raungera enn meiri verðmæti og fá hærra verð fyrir orkuna, en jafnframt halda áfram að vaxa með viðskiptavinum okkar. Sá tími sem Jóhannes Nordal sá fyrir sér er runninn upp: Tími til að uppskera ríkulega fyrir þær miklu fjárfestingar í orkuvinnslu sem lítil þjóð hefur byggt upp jafnt og þétt undanfarna áratugi. Höfundur er framkvæmdastjóri Sölu og þjónustu hjá Landsvirkjun. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tinna Traustadóttir Orkumál Landsvirkjun Mest lesið Uppnám í Uppsveitum Sigurður Ingi Jóhannsson Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir. Skoðun Bannað að gagnrýna konur – það er kvenfyrirlitning Íris Erlingsdóttir Skoðun Ríkisstjórnin sker niður þjónustu við börn Lilja Dögg Alfreðsdóttir Skoðun Gráðugir hótelgestir sem borða rafmagn Björg Eva Erlendsdóttir Skoðun Þjóðaröryggi, fæðuöryggi og almannahagsmunir Ingibjörg Davíðsdóttir Skoðun Mannleg reisn á ekki að vera munaður – um aðstæður fólks sem leitar eftir mataraðstoð Sunna Lind Adessa Skoðun Styðjum Kúbu, verjum byltinguna, Bandaríkin burt með krumlurnar! Gylfi Páll Hersir Skoðun Upprætum fátækt á Íslandi! Anna Margrét Bjarnadóttir,Steinunn Þóra Árnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir. skrifar Skoðun ÁTVR, Ölgerðin og breyttir tímar Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Gilda engin lög um óvígða sambúð? Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin sker niður þjónustu við börn Lilja Dögg Alfreðsdóttir skrifar Skoðun Vill fólk að allir leikir skipti máli? Jón Fannar Árnason skrifar Skoðun Bannað að gagnrýna konur – það er kvenfyrirlitning Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Mannleg reisn á ekki að vera munaður – um aðstæður fólks sem leitar eftir mataraðstoð Sunna Lind Adessa skrifar Skoðun Styðjum Kúbu, verjum byltinguna, Bandaríkin burt með krumlurnar! Gylfi Páll Hersir skrifar Skoðun Þjóðaröryggi, fæðuöryggi og almannahagsmunir Ingibjörg Davíðsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun Darwin og samkynhneigðin Ásgeir M Rudolfsson skrifar Skoðun Upprætum fátækt á Íslandi! Anna Margrét Bjarnadóttir,Steinunn Þóra Árnadóttir skrifar Skoðun Uppnám í Uppsveitum Sigurður Ingi Jóhannsson skrifar Skoðun Bætur fyrir lögregluaðgerðir lítið kynntar Bjarni Þór Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Verjum það sem við höfum – byggjum upp það sem þarf Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun EES-samningurinn: Tími til kominn að endurmeta stöðu Íslands? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Yfirfærslan 2011 – horft yfir veginn Gerður Aagot Árnadóttir skrifar Skoðun Gervigreind skýrsla gervigreindrar ríkisstjórnar Kristján Logason skrifar Skoðun Gráðugir hótelgestir sem borða rafmagn Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Sjá meira
Ísland er eyja og orkukerfið okkar tengist ekki öðrum orkukerfum. Staðreyndin er samt sú að við seljum rafmagnið okkar á alþjóðlegum markaði. Viðskiptavinir okkar eru stór og öflug alþjóðleg fyrirtæki með starfsemi um allan heim. Sum þessara fyrirtækja hafa mun sterkari efnahagsreikning en Landsvirkjun – eitt þeirra skilaði hagnaði sem nemur rúmlega 3 þúsund milljörðum íslenskra króna á dögunum. Rætur þess félags, Rio Tinto, liggja í raforkuframleiðslu og álframleiðslu í Kanada. Móðurfélag Norðuráls er stærsti álframleiðandinn í Bandaríkjunum. Alcoa og Elkem eru meðal stærstu framleiðenda málma í Noregi og með starfsemi víða um heim. Þá hafa gagnaver, sem öll eiga íslenskar rætur, byggt upp mikla starfsemi í nágrannalöndunum á síðastliðnum misserum. Öll eiga þessi fyrirtæki það sammerkt að hafa valið Ísland og Landsvirkjun eftir ítarlega skoðun. Valið stóð á milli okkar og landa á borð við Noreg og Kanada. Þau völdu okkur og við völdum þau. Saga Landsvirkjunar og viðskiptavina hennar er samofin saga atvinnuþróunar, verðmætasköpunar og bættra lífskjara. Við höfum vaxið saman og styrkt samkeppnishæfni hvert annars. Lítil Landsvirkjun í stórum heimi Landsvirkjun er lítið fyrirtæki í alþjóðlegum samanburði. Systurfélög okkar á Norðurlöndunum framleiða og selja margfalt meira rafmagn. Þá er eðlismunur á starfsemi orkufyrirtækis sem er með beinar tengingar við aðra raforkumarkaði og fyrirtækis sem starfar í lokuðu kerfi sem byggir eingöngu á endurnýjanlegum orkukostum. Þessi sérstaða okkar, ásamt stærðinni, gerir samningsstöðu Landsvirkjunar gagnvart alþjóðlegum viðskiptavinum snúna. Viðskiptavinir okkar kaupa einnig raforku erlendis og að sumu leyti hafa orkufyrirtæki á samkeppnismörkuðum náð að standa sig betur en fyrirtæki hérlendis því þau hafa haft orku að bjóða nýjum viðskiptavinum. Nýleg dæmi um gagnaver sýna að þau hafa leitað til Finnlands, Noregs, Svíþjóðar og Danmerkur vegna þess að hér á landi hefur ekki verið tiltæk orka fyrir frekari vöxt. Við höfum þannig orðið af vaxtartækifærum vegna skorts á raforku. Landsvirkjun er ekki aðeins smá miðað við aðra raforkuframleiðendur heldur einnig miðað við notendurna sjálfa. Rio Tinto notar til dæmis rúmlega fjórum sinnum meiri raforku en Landsvirkjun framleiðir. Þessi fyrirtæki eru harðir viðsemjendur sem eru vanir að semja um orkukaup hvar sem er í veröldinni. Þau eru eftirsóknarverðir viðskiptavinir sem eiga þess kost að færa starfsemi sína á milli landa þegar samningar renna út. Fjárhagslegur styrkur þeirra er einnig gríðarlegur og jafnast á við fjárhagslegan styrk heilu ríkjanna. Mesta endursamningaskeiðið Allt frá stofnun Landsvirkjunar var sýn manna sú að raforkuverðið yrði fremur lágt í upphafi en myndi hækka þegar fram liðu stundir. Jóhannes Nordal, sem var stjórnarformaður fyrirtækisins fyrstu þrjá áratugina, ítrekaði þetta reglulega. Fram til ársins 2005 voru aðstæður erfiðar, orkuverð á heimsvísu lágt og samningsstaða Landsvirkjunar erfið í lokuðu kerfi. Fyrirtækið var mjög skuldsett, hafði aldrei greitt skatta og lítinn arð. Endursamningar við Rio Tinto Alcan í Straumsvík árið 2010 mörkuðu kaflaskil. Síðan þá hefur okkur tekist vel upp við samningaborðið. Endursamningar á allra síðustu árum hafa verið lykillinn að stórbættum fjárhag Landsvirkjunar, niðurgreiðslu skulda og aukinni arðsemi. Arðgreiðslur til eiganda Landsvirkjunar – íslensku þjóðarinnar – nema samtals um 110 milljörðum króna fyrir síðustu fimm ár og um 70 milljarðar hafa verið greiddir í skatta á sama tímabili. Fram undan er mikilvægasta endursamningaskeið í 60 ára sögu fyrirtækisins. Stærsti hlutinn snýr að Alcoa, sem notar þriðjung allrar raforku sem Landsvirkjun framleiðir. Samningurinn er til 40 ára og nú er komið að verðendurskoðun um miðbik samningstímans. Auk þess renna fleiri samningar út á næstu árum og viðræður um framhaldið standa yfir. Í endursamningum felast bæði tækifæri og áskoranir. Hart er tekist á, enda eru þetta stærstu viðskiptasamningar sem gerðir eru hér á landi. Niðurstaðan litast af stöðunni á alþjóðlegum orku- og afurðamörkuðum. Okkur hefur þó alltaf tekist að ná saman að lokum. Viðskiptavinir okkar eru í harðri alþjóðlegri samkeppni og rekstrarskilyrði þeirra hafa áhrif á greiðslugetuna. Á komandi árum viljum við raungera enn meiri verðmæti og fá hærra verð fyrir orkuna, en jafnframt halda áfram að vaxa með viðskiptavinum okkar. Sá tími sem Jóhannes Nordal sá fyrir sér er runninn upp: Tími til að uppskera ríkulega fyrir þær miklu fjárfestingar í orkuvinnslu sem lítil þjóð hefur byggt upp jafnt og þétt undanfarna áratugi. Höfundur er framkvæmdastjóri Sölu og þjónustu hjá Landsvirkjun.
Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun
Mannleg reisn á ekki að vera munaður – um aðstæður fólks sem leitar eftir mataraðstoð Sunna Lind Adessa Skoðun
Skoðun Mannleg reisn á ekki að vera munaður – um aðstæður fólks sem leitar eftir mataraðstoð Sunna Lind Adessa skrifar
Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson skrifar
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun
Mannleg reisn á ekki að vera munaður – um aðstæður fólks sem leitar eftir mataraðstoð Sunna Lind Adessa Skoðun