Opið bréf til Mið­flokks­manna

Kæru Miðflokksmenn,

á landsþingi um helgina kjósum við okkur varaformann. Þrír þingmenn hafa boðið sig fram, Bergþór Ólason, Ingibjörg Davíðsdóttir og ég. Báðir eru meðframbjóðendur mínir sterkir fulltrúar flokksins og yrðu glæsilegir varaformenn. Hér er því ekki um að ræða baráttu á milli einstaklinga, heldur erum við mun frekar að ákveða hvernig við nálgumst hin stórbrotnu tækifæri sem blasa við flokknum.

Vindar um alla álfu blása Miðflokknum í hag, þótt hingað til lands berist stórar breytingar stundum með seinni skipum. Daginn inn og út er ég í samskiptum við ört vaxandi hóp fólks, ýmist rótgróinna stuðningsmanna okkar, nýliða eða fólks sem er alveg við það að stíga skrefið til okkar. Í þessum hópi skynjar maður þrá eftir breytingum og þrá eftir stjórnmálaafli sem ræðst af fullum þunga gegn margri þeirri óheillaþróun í okkar þjóðfélagi, sem hefur fengið að þrífast í skjóli pólitísks rétttrúnaðar.

Úr þessum áttum hefur mér borist eindregin hvatning til að bjóða mig fram til frekari ábyrgðar í flokknum. Kallað er eftir því að Miðflokkurinn taki enn frekari forystu í þjóðfélagsumræðunni og þar er mikilvægt skref að brúa kynslóðabilið í forystusveit flokksins. Nú er tækifæri til að senda skilaboð um að flokkurinn horfi til framtíðar og að við séum líka flokkur fyrir ungu kynslóðina.

Margs konar lífsreynsla er grundvallarkostur í öllu félagsstarfi og við núverandi kringumstæður þarf að gaumgæfa hvaða reynslu flokkurinn þarf helst á að halda. Á ferli mínum í fjölmiðlum og svo í rekstri eigin fyrirtækis á því sviði hef ég fengið tækifæri til að ná góðum tökum á nútímalegri margmiðlun á samfélagsmiðlum. Sú þekking hefur verið eitt allra verðmætasta verkfæri mitt eftir að ég hóf þátttöku í stjórnmálum og er lykilatriði við að fá til liðs við okkur nýtt fólk.

Við þekkjum það í Miðflokknum að á okkar tímum má stjórnmálaafl sín lítils ef það ætlar að reiða sig á réttláta kynningu í hefðbundnum meginstraumsmiðlum, að ekki sé talað um hér á Íslandi með okkar pólitíska ríkisútvarp. Eina leiðin er að taka málin í eigin hendur með beinu sambandi við kjósendur á okkar eigin miðlum. Um allan heim eru pólitískar samskiptaleiðir að taka stakkaskiptum og aðeins þeir sem tileinka sér það af fyllstu alvöru geta vænst kosningasigra. Árangur á þessu sviði mun skilja á milli feigs og ófeigs á komandi tímum.

Viðburðir á vegum flokksins hafa verið sögulega vel sóttir að undanförnu og stemningin er mögnuð, en því miður hefur hluti landsbyggðarinnar ekki notið sama starfs. Fengi ég til þess umboð sem varaformaður, myndi ég hrinda af stað miklu átaki í innra starfi flokksins. Fyrsta skrefið eftir kosningar væri að skipuleggja og taka þátt í röð nýliðakvölda vítt og breitt um land strax í vetur. Þetta verður mikil lyftistöng fyrir flokkinn í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga.

Hagsmunir landsbyggðar og höfuðborgarsvæðisins eru samofnir og fæðufullveldið er undirstaða samfélagsins. Þar að auki er menningarheild sveitanna ákveðinn grundvöllur lífsins í landinu, óháð því hvar menn eru búsettir. Við finnum að heildarhugsjón okkar um framtíð alls landsins á hljómgrunn meðal þjóðarinnar og njótum aukins stuðnings í öllum byggðarlögum.

Ég spái miklum umbreytingum fram undan í íslenskri pólitík og tel að nú geti farið í hönd tími sögulegrar sóknar fyrir Miðflokkinn. Tækifærin eru þarna og það er okkar að grípa þau. Það er mikið í húfi fyrir íslenska þjóð og ég er tilbúinn að leggja mig allan fram í verkefnið.

Ég bið um þinn stuðning.

Snorri Másson

Höfundur er þingmaður Miðflokksins.