Meðferðarfulltrúinn Krugman

Ég þekki engan alkahólista sem hefur ákveðið að takast á við drykkjuvandann með því að drekka sjaldnar og minna í hvert skipti - ef hann gæti það, þá væri hann ekki alkahólisti.

Það er ástæðan fyrir því að engin meðferðarstofnun reynir að hjálpa drykkjumönnum að ná stjórn á drykkjunni, heldur að hætta henni alveg. Meðferðarfulltrúi sem teldi að einhver annar vegur væri drykkjusjúklingi fær myndi ekki halda starfi sínu lengi.

Þrátt fyrir það stóð einn meðferðarfulltrúi í sínu fagi frammi fyrir íslensku þjóðinni í síðustu viku og veitti henni nákvæmlega slík ráð. Það var nóbelsverðlaunahafinn Paul Krugman.



Betri stefna

Í viðtali í kvöldfréttum Stöðvar 2 viðurkenndi hann að Íslendingar hefðu vissulega slæma reynslu af því að fara sjálfir með peningamálastjórn í landinu, en svarið væri ekki það að huga að upptöku annars gjaldmiðils, heldur að hafa bara betri peningamálastefnu. Jahá. Flóknara er það ekki!

Hvað hélt Nóbelsverðlaunahafinn eiginlega að þeir sem efast um krónuna sem heppilegan gjaldmiðil væru ósáttir við? Myndirnar og litavalið á peningaseðlunum? Auðvitað er vandinn sá að umgjörð og stjórntæki peningastefnunnar glíma við fjölda kerfislægra galla sem hafa komið bersýnilega í ljós á síðustu árum, auk þess sem mikið hefur skort á bæði aga og skynsemi við beitingu þeirra í gegnum tíðina. Og gallarnir eru of djúpstæðir til að hægt sé að laga þá bara með því að vilja það, auk þess sem lítill vilji virðist yfir höfuð standa til þess.

Að veita þjóð sem hefur hvorki getað haldið verðlagi né gengi gjaldmiðils síns stöðugu í meira en nokkur ár í senn síðustu 90 árin, ekki einu sinni undir fastgengisstefnu, þau ráð að hún þurfi bara betri peningamálastjórn er álíka gagnlegt og að veita alkahólista þau ráð að hann þurfi bara að drekka sjaldnar og minna í hvert skipti. Ef málið væri svo einfalt, þá væri enginn vandi til staðar til að byrja með.

Upphaf umræðunnar, ekki endalok

Paul Krugman er frábær hagfræðingur, sem hafði margt skynsamlegt til málanna að leggja þann stutta tíma sem hann dvaldist á landinu. Hann vakti upp mikilvægar og aðkallandi spurningar um framtíðarskipan peningamála á Íslandi, sem raunar er að mati undirritaðs það mikilvægasta sem Íslendingar þurfa að taka ákvörðun um eftir hrun fjármálakerfisins.

En þau einfeldningslegu ráð sem Krugman veitti Íslendingum þar um afhjúpuðu þá staðreynd að orð hans ættu að marka upphafið að umræðunni, ekki endalok hennar.