Hvað er ást?

Ódauðlegt verk um ást og ástleysi, hvar er guð?

LÓKAL og Reykjavík Dance Festival

Áhugaleikhús atvinnumanna

Borgarleikhúsið – Litla sviðið

Höfundar og leikarar: Áhugaleikhús atvinnumanna





Áhugaleikhús atvinnumanna hefur verið starfandi síðan 2005 en á þessum tíu ára starfsferli hafa þau sýnt fjögur sviðsverk undir nafninu „Ódauðlegt verk um?…“, Ódauðlegt verk um ást og ástleysi, hvar er guð? er hið fimmta.

Sýningin byrjar áður en gengið er inn í salinn þar sem áhorfendur eru kynntir fyrir litlum og gríðarlega einlægum hjálparhellum hópsins. Þær hafa í fórum sínum spurningalista sem er óneitanlega í þyngri kantinum. Þess er ekki krafist að spurningunum sé svarað upphátt á staðnum heldur fá þær að fljóta um í hugarfylgsnum áhorfenda meðan á sýningunni stendur. Þær eru á þessa leið: „Hefur þú verið ástfangin?“ „Hvað er ástleysi?“ „Hefur þú upplifað hjartasorg?“

Ókeypis er inn á allar sýningar hópsins og hefur verið frá stofnun. Slík afstaða gerir áhorfendur líklegri til að taka áhættu og mæta á tilraunaleiksýningu en verður líka til þess að þverskurðurinn af áhorfendahópnum er fjölbreyttari heldur en gengur og gerist. Hópurinn blandar saman gjörðum áhorfenda og hópsins en sýningin verður þannig sameiginleg eign allra í salnum, einhvers konar útgáfa af helgileik. Beinni þátttöku gesta er haldið í lágmarki en er leikandi vel samansett þannig að útkoman er áhrifamikil meðan á sýningu stendur, jafnvel lengi eftir að henni lýkur.

Öll umgjörð er hin einfaldasta; svört baktjöld, einn hljóðnemi, nótna­standur og sviðslýsingunni haldið í lágmarki. Leikararnir klæðast einnig sínum eigin fötum og finnast oftar en ekki úti í sal á meðal þeirra sem þar sitja. Nándin sem þau skapa á Litla sviði Borgarleikhússins með þessum lágstemmdu aðferðum er virkilega áhrifarík.

Lítið er um svör við stóru spurningum lífsins en það er ekki tilgangur verksins heldur frekar að biðja áhorfendur um að finna svörin innra með sér. Þau berjast ekki við að finna þau sjálf eða einblína stöðugt á sitt eigið sálarlíf heldur opna þau fyrir sjálfsskoðun hjá öðrum.

Taktur framvindunnar er flæðandi og afslappaður en samt sem áður má finna undirliggjandi spennu þar sem hópurinn sjálfur spinnur ákveðnar senur með því að spyrja hvert annað óvæntra spurninga. Sýningin daðrar stundum við væmnina en nær oftast að draga í land áður en tilfinningavellan fer yfir þolmörk.

Áhugaleikhús atvinnumanna á mikið hrós skilið fyrir að varpa fram þessum stærstu vangaveltum mannverunnar en spurningar um guðlegt yfirbragð ástarinnar ganga aðeins of langt. Þrátt fyrir fallegar tengingar á milli hugtakanna eru þær yfirborðskenndar og ættu betur heima í annarri sýningu.

Þrátt fyrir nokkra hugmyndafræðilega galla er Ódauðlegt verk um ást og ástleysi, hvar er guð? krefjandi og eftirminnilegt sviðsverk. Vonandi verður þetta ekki síðasta verk hópsins í þessari seríu því þau eiga svo sannarlega mikið inni.

Niðurstaða: Töfrandi tilraunaleikhús sem hikar ekki við að varpa fram stórum spurningum.