Spurningum vísað til EFTA dómstólsins í 1000 milljarða Icesave dómsmáli

EFTA dómstólinn mun svara þremur spurningum er varða dómsmál hollenska seðlabankans og breska innistæðutryggingarsjóðsins gegn íslenska innistæðutryggingarsjóðnum. Hæstiréttur staðfesti úrskurð Héraðsdóms þess efnis á þriðjudag.

Ýtrustu kröfur Breta og Hollendinga kveða á um að íslenski tryggingarsjóðurinn greiði þeim um 1000 milljarða að meðtöldum vöxtum og kostnaði.

Hollenski seðlabankinn og breski tryggingarsjóðurinn greiddu innistæðueigendum Icesave-reikninga Landsbankans í Hollandi og Bretlandi við fall Landsbankans. Hollendingar og Bretar vilja að íslenski innistæðutryggingarsjóðurinn greiði að fullu lágmarkstryggingu sem nemur allt að 20.887 evrum fyrir hvern innstæðueiganda, auk vaxta og kostnaðar. 

Svör EFTA dómstólsins verða meðal málsgagna þegar málið verður tekið efnislega fyrir hjá Héraðsdómi Reykjavíkur.

Bjóðast til að greiða það sem var í sjóðnum

Íslenski tryggingarsjóðurinn hefur boðist til að greiða það fé sem var í sjóðnum þegar bankarnir féllu auk ávöxtunar á því fé en það nemur í dag tæplega 24 milljörðum króna. Síðan þá hafa safnast 14 milljarða í innstæðutryggingarsjóðinn og því er ljóst að það mun taka áratugi að greiða Bretum og Hollendingum til baka verði farið að ýtrustu kröfum þeirra.

Íslenska ríkið verður ekki skuldbundið til að greiða upphæðina því hinn 28. janúar 2013 féll dómur EFTA dómstólsins þar sem kveðið var upp úr með það að íslenska ríkið beri ekki ábyrgð á greiðslum íslenska tryggingarsjóðsins vegna Icesave innstæðna í Bretlandi og Hollandi.



Spurningarnar snúa að málsvörn íslenska tryggingasjóðsins

Spurningar sem EFTA dómstólinn mun svara snúast að mestu um hvort málsvörn íslenska tryggingarsjóðsins standist ákvæði EES samningsins og tilskip Evrópuþingsins- og ráðsins um innistæðutryggingakerfi.

Því er spurt hvort heimilt sé að takmarka útgreiðslur við það sem var í sjóðnum þegar svokallað kerfishrun verður. Einnig er spurt hvort hvort heimilt sé, líkt og íslenski tryggingarsjóðurinn hefur gert, að stofna nýja deild sem í renna nýjar iðngreiðslur en þær séu ekki látnar mæta fyrir skuldbindingum.

Spurningarnar þrjár sem EFTA dómstólinn mun svara eru eftirfarandi:

1. Samrýmist það ákvæðum EES-samningsins, einkum 1. mgr. 7. gr. tilskipunar 94/19/EB um innstæðutryggingar og tryggingakerfi, þegar um kerfishrun er að ræða, að skuldbindingar fyrir fram fjármagnaðs innlánatryggingakerfis takmarkist við eignir þess á þeim tíma sem innstæður verða ótiltæk innlán í skilningi 3. mgr. 1. gr. tilskipunarinnar og eignirnar duga ekki til að bæta kröfu hvers innstæðueiganda að fjárhæð allt að 20.000 evrur?

2. Samrýmist það tilskipun 94/19/EB að í kjölfar kerfishruns setji samningsríki lög eða stjórnvaldsfyrirmæli sem heimili fyrir fram fjármögnuðu innlánakerfi að setja á stofn nýja deild eða reikning þar sem safnað sé iðgjöldum og ákveða að þau iðgjöld skuli renna í nýju deildina eða reikninginn í því skyni að byggja upp sjóð sem eingöngu sé ætlað að mæta mögulegum framtíðaráföllum og standi ekki til greiðslu eldri skuldbindinga?

3.  Samrýmist það 11. gr. tilskipunar 94/19/EB að innlánatryggingakerfi samningsríkis fái frekari réttindi samkvæmt landsrétti en þann að við greiðslu úr sjóðnum yfirtaki það kröfu kröfuhafa á hendur hlutaðeigandi aðildarfyrirtæki eða þrotabúi sem svari til fjárhæðarinnar sem greidd er?