Gler, kapal eða bor? Heimir Laxdal Jóhannsson skrifar 3. janúar 2012 06:00 Orkumál í Grímsey eru athyglisverð. Eftir mjög snögga leikmannsskoðun við eldhúsborðið skilst mér að það kosti sem svari sæmilegri íþróttahússbyggingu að leggja rafmagnsstreng út í eyna. Er sú kenning byggð á skýrslu nefndar iðnaðarráðuneytis um „SJÁLFBÆRT ORKUKERFI Í GRÍMSEY" frá árinu 2003. Með því að bæta við 10% mætti svo trúlega greiða kostnað íbúanna við að leggja rafkyndingar í hús sín þeim að skaðlausu miðað við að sá kostnaður væri hálf milljón á hús. Miðað við hraðsoðna eldhúsborðsútreikninga aftan á umslag virðist því einboðið að leggja eigi rafstreng út í Grímsey eins og gert var til Heimaeyjar. Hið merkilega við fréttir og umræðu um orkumál byggða úti á landi er að sjaldnast virðist horft á hagsmuni íbúanna sjálfra heldur er talað um kostnað við svokallaðar niðurgreiðslur. En eðli máls samkvæmt er íbúanum slétt sama hvort um niðurgreidda orku er að ræða eða ekki svo lengi sem kostnaðurinn er sá sami fyrir hann. En niðurgreiðsla og niðurgreiðsla er ekki það sama. Svokölluð niðurgreiðsla getur verið mjög hagkvæm. Eða hvaða heilvita manni dytti í hug að velja aðra aðferð en niðurgreiðslu við húshitun í Flatey á Breiðafirði t.d. sem er enn ein eyjan þar sem fólk hefur fasta búsetu? En þar virðist vera sama fyrirkomulag á orkumálum og í Grímsey ef marka má fyrrgreinda skýrslu sem reyndar er ekki alveg ný. Sé horft á hagsmuni Grímseyinga, þ.e. íbúanna sjálfra til tilbreytingar, er alls ekki víst að óbreytt ástand sé svo slæmt. Miðað við reynslu af hitaveituvæðingu í mínum heimabæ, Stykkishólmi, myndi það kosta hvern húseiganda upphæðir sem væru verulega íþyngjandi fyrir hvert heimili að skipta yfir í hitaveitu (væri kostur á því) miðað við þau vinnubrögð sem viðhöfð voru þar og sem viðhöfð hafa verið í þessum málum víðast hvar hingað til. Það má velta þeirri spurningu upp hvort það sé ekki ábyrgðarlaust af opinberum aðilum að þvinga heimili út í þann mikla kostnað sem stundum hefur fylgt því þegar íbúum er gert undir hótunum um stórhækkun orkukostnaðar að skipta um orkusala og beina greiðslustraumum sínum vegna orkukaupa annað en þeir hafa gert fram að því. En þessi vinnubrögð minna óþægilega mikið á vinnubrögð samtaka af ákveðinni gerð sem ég vil helst ekki nefna á nafn og sem ég vona að sveitarstjórnarmenn og aðrir stjórnmálamenn vilji vonandi ekki líkjast eða kenna sig við. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson Skoðun Skoðun Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir skrifar Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson skrifar Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Baldur snýr heim á Breiðafjörð Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Dagur, bannað að plata! Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Íslenska sumarveðrið dýrmæt auðlind? Gunnar Salvarssson skrifar Skoðun Við þurfum ekki að kaupa gervigreindarfullveldið að utan Hafsteinn Einarsson skrifar Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Ég hélt að ég væri bara óvenju hrætt foreldri Heiðrún V. Ingudóttir skrifar Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar Sjá meira
Orkumál í Grímsey eru athyglisverð. Eftir mjög snögga leikmannsskoðun við eldhúsborðið skilst mér að það kosti sem svari sæmilegri íþróttahússbyggingu að leggja rafmagnsstreng út í eyna. Er sú kenning byggð á skýrslu nefndar iðnaðarráðuneytis um „SJÁLFBÆRT ORKUKERFI Í GRÍMSEY" frá árinu 2003. Með því að bæta við 10% mætti svo trúlega greiða kostnað íbúanna við að leggja rafkyndingar í hús sín þeim að skaðlausu miðað við að sá kostnaður væri hálf milljón á hús. Miðað við hraðsoðna eldhúsborðsútreikninga aftan á umslag virðist því einboðið að leggja eigi rafstreng út í Grímsey eins og gert var til Heimaeyjar. Hið merkilega við fréttir og umræðu um orkumál byggða úti á landi er að sjaldnast virðist horft á hagsmuni íbúanna sjálfra heldur er talað um kostnað við svokallaðar niðurgreiðslur. En eðli máls samkvæmt er íbúanum slétt sama hvort um niðurgreidda orku er að ræða eða ekki svo lengi sem kostnaðurinn er sá sami fyrir hann. En niðurgreiðsla og niðurgreiðsla er ekki það sama. Svokölluð niðurgreiðsla getur verið mjög hagkvæm. Eða hvaða heilvita manni dytti í hug að velja aðra aðferð en niðurgreiðslu við húshitun í Flatey á Breiðafirði t.d. sem er enn ein eyjan þar sem fólk hefur fasta búsetu? En þar virðist vera sama fyrirkomulag á orkumálum og í Grímsey ef marka má fyrrgreinda skýrslu sem reyndar er ekki alveg ný. Sé horft á hagsmuni Grímseyinga, þ.e. íbúanna sjálfra til tilbreytingar, er alls ekki víst að óbreytt ástand sé svo slæmt. Miðað við reynslu af hitaveituvæðingu í mínum heimabæ, Stykkishólmi, myndi það kosta hvern húseiganda upphæðir sem væru verulega íþyngjandi fyrir hvert heimili að skipta yfir í hitaveitu (væri kostur á því) miðað við þau vinnubrögð sem viðhöfð voru þar og sem viðhöfð hafa verið í þessum málum víðast hvar hingað til. Það má velta þeirri spurningu upp hvort það sé ekki ábyrgðarlaust af opinberum aðilum að þvinga heimili út í þann mikla kostnað sem stundum hefur fylgt því þegar íbúum er gert undir hótunum um stórhækkun orkukostnaðar að skipta um orkusala og beina greiðslustraumum sínum vegna orkukaupa annað en þeir hafa gert fram að því. En þessi vinnubrögð minna óþægilega mikið á vinnubrögð samtaka af ákveðinni gerð sem ég vil helst ekki nefna á nafn og sem ég vona að sveitarstjórnarmenn og aðrir stjórnmálamenn vilji vonandi ekki líkjast eða kenna sig við.
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar
Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar