Vinstri grænir að gera þjóðina fráhverfa umhverfismálum

Einn af stofnendum Vinstri grænna, Indriði Aðalsteinsson, bóndi á Skjaldfönn, segist vera búinn að fá nóg af ríkisstjórninni og ekki geta stutt flokkinn vegna svika í Evrópusambandsmálum. Þá hafi Vinstri grænir haldið þannig á umhverfisráðuneytinu að stór hluti þjóðarinnar sé að verða fráhverfur umhverfismálum.

Þetta kom fram í þættinum Um land allt, sem er á dagskrá Stöðvar 2 að loknum fréttum á sunnudagskvöldum. Indriði og eiginkona hans, Kristbjörg Lóa Árnadóttir leikskólakennari, oftast kölluð Lóa, voru viðmælendur Kristjáns Más Unnarssonar í þættinum að þessu sinni, en Skjaldfönn er nú útjaðar byggðarinnar í norðanverðu Ísafjarðardjúpi.

Indriði er landskunnur fyrir kjarnyrtar blaðagreinar og á bæjartröppunum kvaðst hann skrifa til að gera pólitískum andstæðingum grammt í geði. Indriði kvaðst vera einlægur vinstrimaður og helst vilja angra þá sem væru á hinum vængnum til að höggva skarð í þeirra raðir.

Hann leyndi því hins vegar ekki að nú væri hann búinn að fá nóg af þessari ríkisstjórn og Evrópusambandsflandri hennar. Hann gæti ekki kosið flokk þar sem foringinn sviki það sem sagt var fyrir kosningar; að berjast af alefli gegn inngöngu. Ísland væri nú á samningaleiðarvegferð, það væri óþolandi og það gæti hann ekki fyrirgefið. Kvaðst Indriði í staðinn reikna með að verða Samstöðumaður með Lilju Mósesdóttur að vori.

Indriði kvaðst einnig mjög ósáttur við hvernig Vinstri grænir hefðu haldið á umhverfisráðuneytinu. Það væri til skammar og það bæri ekki vott um umhverfisvernd að leyfa tófunni að fjölga sér um land allt, sem hlyti að koma niður á fuglalífi. Það væri ólíðandi að umhverfisráðherra, sem réttast ætti að kalla vargaverndarráðherra, skyldi bjóða upp á þetta.

Þá sagði Indriði ráðuneytið og stofnanir þess fyrir sunnan sækjast í að taka völdin af heimamönnum og landeigendum, - í Djúpinu með því að færa friðland Hornstranda upp að bæjardyrum á Skjaldfönn.

„Ég hef ekki heyrt um einn einasta landeiganda sem kærir sig um að verða ofurseldur þessu yfirvaldi að sunnan, Umhverfisstofnunar eða umhverfisráðuneytis. Við lýsum bara algjörri vanþóknun á svona tilraunum."

Hann sagði að fólkið þar virtist ekki vera í neinum tengslum við líf og starf fólks úti á landi. „Maður finnur þetta um allt land. Það er komin þvílík neikvæðni gagnvart þessu ráðuneyti."

Indriði minnti á að þessi aðilar hefðu látið ýmislegt ógert, svo sem varðandi iðnaðarsalt og díoxín-mengun.

„Þetta bólgnar út, eins og ég veit ekki hvað, í fólkshaldi og öðru, og allskonar fræðingar, sem samfélagið þarf að standa undir, en virðist ekki gera nokkurt einasta gagn. Og eru að gera stóran hluta þjóðarinnar algörlega fráhverfan umhverfismálum, og því sem þetta ráðuneyti átti að standa fyrir."