Súlukóngurinn með stóra hjartað

Það er óhætt að segja að Ásgeir Þór Davíðsson hafi verið umdeildur maður. Hann rak lengi vel nektardansstaði og hafði sínar skoðanir á hlutunum, sem fylgdu ekki alltaf meginstraumi þjóðfélagsins. Samferðarfólk hans segir Ásgeir hafa verið með stórt hjarta fjölskyldukær og ættrækinn. Og hann var góður við náungann að sögn þeirra sem til hans þekktu.

„Hann var alltaf tilbúinn að að hjálpa fólki," segir systir Ásgeirs, Bergljót Davíðsdóttir blaðamaður, þegar hún lýsir bróður sínum og bætir við að hann hafi verið elskaður af öllum sem kynntust honum, þrátt fyrir umdeilda persónu.

Þrettán ára á sjóinn

Ásgeir, eða Geiri á Goldfinger eins og hann var oft kallaður, lést á heimili sínu í gærkvöldi 62 ára gamall. Hann fæddist 25. janúar árið 1950. Hann lætur eftir sig sjö börn.

Ásgeir fæddist í Reykjavík en flutti fljótlega í Kópavoginn þar sem hann sótti barnaskóla. Síðar stundaði hann nám við Héraðsskólann á Laugarvatni. Aðeins þrettán ára gamall fór hann fyrst til sjós. Fyrsta skipið sem hann starfaði á var gamla Skjaldbreið hjá Ríksskipum. Ári síðar, eða árið 1964, fór hann að vinna á Arnarfellið hjá SÍS og því næst olíuskipinu Litlafelli. Hann starfaði síðan á íslenskum varðskipum frá 1965 til 1966. Ásgeir menntaði sig í matreiðslu á Hótel Borg frá 1966 til 1969. Eftir námið fór hann á Gullfoss og varð svo matsveinn og bryti hjá Landhelgisgæslunni um tæplega tíu ára skeið, eða árin 1972 til 1983.

Súlukóngurinn

Það var þá sem Geiri kom í land. Hann festi kaup á Næturgrillinu en flutti út til Spánar árið 1989 þar sem hann bjó næstu þrjú árin. Þegar hann snéri aftur til Íslands opnaði hann veitingastaðinn Skipperinn sem síðar varð að Hafnarkránni. Það var því alltaf stutt í sjómanninn í Geira. Síðar átti Hafnarkráin eftir að verða nektardansstaðurinn Maxíms. Þegar Reykjavíkurborg bannaði nektarstaði í borginni flutti hann alfarið til Kópavogs með rekstur sinn en þar starfrækti hann nektardansstaðinn Goldfinger sem hann rak þangað til hann lést.

„Hann var yndislegur maður," segir Bergljót um bróður sinn sem útvegaði henni fyrstu vinnuna sína á Hótel Borg þegar hún var þrettán ára gömul. Hún lýsir bróður sínum sem hjálpsömum manni með stórt hjarta sem virtist alltaf tilbúinn að aðstoða þá sem minna máttu sín.

„Ég var einmitt að glugga í einhverjum bréfum sem hann átti fyrir allnokkru, sem ég átti nú líklega ekkert með að vera að gera. Þá fann ég þakkarbréf frá Ísafjarðar-Beggu sem hann aðstoðaði fjárhagslega þegar hún átti í vandræðum," segir Bergljót og bætir við: „Hann gerði aldrei neinn greinarmun á fólki."

Og undir þetta tekur Sveinn Andri Sveinsson sem starfaði meðal annars sem lögmaður Geira. „Geiri þekkti ekki snobb nema af afspurn enda átti hann vini í öllum lögum þjóðfélagsins," segir Sveinn Andri þegar hann lýsir Geira.

Það er líklega ekki ofsögum sagt að segja að vina- og kunningjahópur Geira hafi verið fjölbreyttur.

Umdeildur maður með gott hjartalag

Geiri var umdeildur alla sína tíð. Þannig lýsir Sveinn Andri honum sem manni sem ekki batt bagga sína sömu hnútum og samferðarmenn. „Hann var auðvitað umdeildur maður og með miklar skoðanir. Hann fylgdi ekki alltaf meginstraumi samfélagsins."

Sveinn Andri segir að þó Geiri hafi verið umdeildur í samfélaginu þá hafi hann ekki verið það á meðal vina. „Menn skiptust kannski á skoðunum við hann og sitt sýndist hverjum. En allir voru sammála um að hann væri góður maður."

Sveinn Andri segir Geira hafa verið þrælskemmtilegur. „Og hann var persóna með stórt hjarta," bætir hann við. Þessu er Bergljót sammála. „Hann var alltaf kátur og glaður og bara hversmanns hugljúfi."