Ábyrgðarlaust að auglýsa neyslulán

Ég veit ekki hvort það eru stundargrið að neysluauglýsingum banka og fjármálafyrirtækja virðist hafa linnt síðust daga. Mér finnst það hinsvegar grafalvarlegt mál ef þær beinast að fólki sem hefur lítið á milli handanna og þarf að fjármagna sinn heimilisrekstur með lánsfé. Að auglýsa neyslulán til kaupa á allt að 10 ára gömlum bílum eða öðrum verðlausum varningi er að mínu mati bæði ábyrgðarlaust og siðferðislega rangt. Auðvitað veltir maður fyrir sér þeirri þversögn stjórnvalda hvernig saman fari að hvetja til einkaneyslu sem auka á hagvöxt á sama tíma og fólk er skattpínt, vextir sparifjáreigenda neikvæðir og útlánavextir háir.

Vissulega kann það að virka hvetjandi fyrir sparifjáreigendur sem fá neikvæða vexti að fjárfesta í einhverju öðru, t.d. fasteignum ef innistæður leyfa, en slíkar fjárfestingar hafa ýmsar hliðarverkanir, t.d. skattalegar. Þær eru vissulega áhættusamar á þessum óvissutímum og varla er hægt að reikna með að þegnar eins og eldri borgarar taki slíka áhættu og þá fyrirhöfn sem því fylgir. Það væri svo að bera í bakkafullan lækinn að ræða mál okkar sem í raun borgum brúsann af hruninu. Þar á ég við fólk sem ekki hefur þurft að leita sérstakra úrlausna á sínum málum og átti umtalsverðan hlut í sínum fasteignum en hefur nú verið rúið eignum vegna lækkunar fasteignaverðs og ákvæða verðtrygginga sem eiga sér enga hliðstæðu í hinum siðmenntaða heimi.

Því þarf varla að koma á óvart að traust almennings á bankastofnunum og þjóðþinginu sé nánast ekkert. Ekki bætir úr skák að vilji menn fylgjast með þjóðmálaumræðunni verða menn að þola að sitja undir gaspri, stóryrðum og þrefi sem ekki yrði liðið á nokkrum öðrum vettvangi.

Ekki veit ég hvað til bragðs skal taka. Við höfum frá árinu 1262 aðeins haft sjálfstæði í 67 ár. Við áttum nokkra þokkalega áratugi í veldi Noregskonunga en öldum saman verri undir danskri stjórn. Nú kann okkur að bjóðast að lúta stjórn Evrópusambandsins, sem við að vissu marki höfum þegar undirgengist. Ef það getur hjálpað okkur til að losna undan vitsmuna- og marklausri umræðu væri það líklega til vinnandi.