Sögur í rými

Myndlist. Hafnarborg. Samræmi, Hildur Bjarnadóttir og Guðjón Ketilsson.



Hildur Bjarnadóttir er þekkt fyrir einstaka og frumlega nálgun sína við íslenska hannyrðahefð. Verk Guðjóns Ketilssonar hafa sömuleiðis hlotið mikla athygli vegna persónulegrar og frumlegrar túlkunar á hefðinni, en Guðjón hefur meðal annars unnið nýstárlega smiðisgripi. Nú hefur Hafnarborg fengið þá afbragðs hugmynd að leiða þessi tvö saman og útkoman er afar ánægjuleg. Þessir listamenn eru í senn ólíkir og eiga sterka snertifleti.

Hildur er sjaldgæf blanda af frábærri handavinnukonu og sterkum samtímalistamanni. Form og litir eru mikilvægur þáttur á sýningu hennar. Hér vann hún liti úr plöntum á sumarhúsalandi ömmu sinnar, litaði ullargarn og heklaði misstóra ferninga. Ferningana setur hún síðan fram eins og málverk í mörgum hlutum og virkjar rýmið á stórum endavegg salarins á efri hæð í Hafnarborg. Garður er flott verk, litbrigðin fínleg og falleg og sum óvænt, eins og grænn litur lúpínublóma.

Hildur sýnir ömmu sinni virðingu á ýmsan máta. Skondið er verkið sem hún vann upp úr buxunum hennar ömmu. Form og litir minna á listaverk í anda naumhyggjustefnu en inntakið er saknaðarfullt. Nýjar kynslóðir byggja á reynslu þeirra sem á undan gengu og hið liðna býr yfir ófyrirséðum möguleikum. Þetta er fallegt verk. Sömuleiðis ljósmyndir Hildar af höndum, amman kennir barninu handtökin og síðan snýst leikurinn við, barnið aðstoðar lúnar hendur. Hildur sýnir hér klárlega að hún hefur fundið sína leið innan listarinnar.

Sýningar Guðjóns Ketilssonar hafa vakið mikla athygli á undanförnum árum. Hér sjáum við höggmyndir úr tré byggðar úr einingum húsgagna, bókaformið kemur líka við sögu. Ef til vill vísar Guðjón til þess að efniviður hans á sér sína sögu, rétt eins og bækur. Aðaláhersla Guðjóns á þessari sýningu er þó form hlutanna, höggmynda, húsgagna, bygginga og bóka. Hann dregur fram sterk og einföld form húsanna í Norðurmýrinni en bætir titlinum, Sunnudagur með dagsetningu, inn á teikningarnar. Hann skapar sögur.

Veggverk með spýtukubbum í laginu eins og bækur, úr fjarlægð eins og bókahilla, er fallegt bæði í formi og lit. Það öðlast bæði húmor og dýpt þegar textinn við hlið þess er lesinn, þar sem fundartími og staðsetning þeirra notuðu spýtna sem fyrir koma í verkinu eru skráð. Mynd af Reykjavík verður til.

Verk þeirra Hildar og Guðjóns mætast á margvíslegan hátt í rýminu, háttvís og ljúf grípa þau ekki fram í hvert fyrir öðru heldur leyfa öllum að njóta sín. Báðir listamenn vinna með rými, form, liti og sögur á einstakan máta.

Niðurstaða: Óhætt er að mæla með sýningu þeirra Hildar Bjarnadóttur og Guðjóns Ketilssonar. Persónuleg list beggja tengir aldagamlar hefðir og efnivið samtímalistum á frumlegan hátt. Einstaklega falleg og aðgengileg sýning þar sem form, litir, hefðir og saga fá að njóta sín.