Sagður hafa slegið móðurina við brjóstagjöf: Fær dæturnar út

Héraðsdómur Austurlands hefur fallist á kröfu föður um að þrjár dætur hans verði færðar úr umsjá móður þeirra og til hans. Móðirin flúði með stúlkurnar frá Danmörku til Íslands vegna andlegs og líkamlegs ofbeldis sem hún segir föður stúlknanna hafa beitt sig. Þá taldi hún börnunum beinlínis stafa hætta af umgengni við föður sinn, að því er segir í dómi, og segir móðirin hann hafa beitt þau ofbeldi.

Faðirinn höfðaði hins vegar mál vegna þess að hún nam dæturnar brott gerði honum ókleift að umgangast þær, eins og hann hefur rétt á. Stúlkurnar eru 3, 4 og 6 ára gamlar.

Nam dæturnar brott

Móðirin og faðirinn voru í óvígðri sambúð þegar þau eignuðust stúlkurnar en gengu í hjúskap árið 2009 í Danmörku og fóru sameiginlega með forsjá stúlknanna.

Í mars 2010 fór móðirin með stúlkurnar til Íslands án samþykkis föðurins sem tilkynnti brottnámið til lögreglu. Ennfremur lagði hann fram beiðni til fjölskyldudeildar danska dómsmálaráðuneytisins sem aðhafðist ekki vegna málsins.

Móðirin kom aftur til baka með börnin til Danmerkur í apríl. Þau hófu ekki aftur sambúð en stúlkurnar fóru reglulega til föður síns um helgar.

Voru ekki á leikskólanum

Þann 23. október hafði verið ráðgert að faðirinn sækti stúlkurnar í skóla og leikskóla en þegar hann kom þangað voru þær ekki þar. Síðar kom í ljós að móðir þeirra hafði sent honum tölvupóst þennan sama dag og tilkynnt honum að þær væru fluttar aftur til Íslands.

Málið sem hér um ræðir er þingfest í lok nóvember. Lögmaður föður er Sveinn Andri Sveinsson en lögmaður móður er Valborg Þ. Snævarr.

Skapgerðarbrestir

Í greinargerð móður segir að hún hafi sætt andlegu og líkamlegu ofbeldi af hálfu föðurins. Hann hafi jafnframt beitt börn þeirra og son hennar andlegu og líkamlegu ofbeldi.

Hún segir að fljótlega eftir að þau kynntust hafi farið að bera á skapgerðarbrestum hjá honum.

Sagður hafa hrint henni óléttri

„Reiðiköst sóknaraðila hafi bitnað á allri fjölskyldunni. Hafi hann m.a. átt það til að henda hlutum og rjúka út og láta sig hverfa svo tímum skipti. Í lögregluskýrslu dags. 26. júlí 2010 hafi varnaraðili tilkynnt andlegt og líkamlegt ofbeldi sóknaraðila. Komi m.a. fram í umræddu skjali að þann 27. júní 2008 hafi sóknaraðili slegið varnaraðila í eitt af mörgum skiptum. Hafi varnaraðili verið að gefa barni þeirra brjóst þegar sóknaraðili hafi reiðst skyndilega og hafi slegið hana. Skýrslunni fylgi ljósmynd af áverka varnaraðila. Vakin skuli athygli á því að í lögregluskýrslunni sé tekið fram að lögreglan á E hafi vitað að sóknaraðili ætti til að fá bræðisköst sem hann hafi látið bitna á fjölskyldu sinni en ekki hafi verið vitað nákvæmlega hvernig hegðun hans hafi verið háttað. Þá hafi sóknaraðili einnig slegið varnaraðila í andlitið og hrint henni upp á eldhúsborð en varnaraðili hafi þá verið ólétt af yngsta barni þeirra," segir í greinargerðinni.

Segir börnin hrædd við föður sinn

Móðirin heldur því ennfremur fram að börnin séu hrædd við föður sinn,og tekur sem dæmi að hann hafi hent syni hennar niður stiga í reiðikasti, sparkað í bak einnar dóttur þeirra, hent púða í aðra og öskrað ítrekað á þau öll. Hún segir einnig að börnin hafi margoft orðið vitni að andlegu ofbeldi hans í garð móðurinnar.



Kvennaathvarfið og geðdeild

Eftir að móðirin hafði flúið til Íslands leitaði hún sér aðstoðar, meðal annars hjá Kvennaathvarfinu og á bráðamótttöku geðdeildar.

Gunnar Hrafn Birgisson sálfræðingur var fenginn til að ræða við börnin til að kanna afstöðu þeirra til þess hjá hvoru foreldrinu þau vilja vera.

Í skriflegri greinargerð hans kemur fram að eldri systurnar óska báðar eftir að vera hjá móður sinni á Íslandi. Sú yngsta hafði í samskiptum við sálfræðinginn færst undan að tjá sig en ,, ...af nánum samskiptum hennar við eldri systur sínar megi gera ráð fyrir að hún fylgi þeim að málum."

Að mati sálfræðingsins eru stúlkurnar ekki dómbærar á hvað þeim er fyrir bestu. Hann telur þær líta á málið á svarthvítan hátt þannig að móðirin sé algóð en faðirinn alvondur, og að þeim þurfi að hjálpa að líta á málið í heild sinni.

Telur stúlkurnar ekki hafa verið beittar ofbeldi

Þá segir í dómi: ,,Framburður telpnanna í viðtölum þessum bendi að mati Gunnars Hrafns hvorki til þess að þær systur þrjár hafi orðið fyrir ofbeldi né orðið vitni að því. Sálrænt ástand þeirra bendi heldur ekki til þess að þær hafi orðið fyrir áföllum af völdum heimilisofbeldis eða annars. Þrátt fyrir það séu þær óöruggar gagnvart föður og hafi áhyggjur af því að hann kunni að taka þær frá móður þeirra."

Niðurstaða dómara er að móðirin hafi gerst brotleg við lög þegar hún nam dæturnar frá Danmörku þar sem þær eiga lögheimili og hamlaði réttmætri umgengni föðurins við dætur sínar.

Samkvæmt dómsorði verða dæturnar færðar úr umsjá hennar með beinni aðfararaðgerð ef hún kemur þeim ekki sjálf aftur til Danmerkur. Tekið er fram að dómurinn tekur ekki afstöðu til forræðis enda verði að útkljá það fyrir dönskum dómsstólum.

Ekki er vitað hvort málinu verður áfrýjað til Hæstaréttar.