Tilgangsleysi skólastarfs – óvænt tíðindi í skólabyrjun

Upphaf skólaársins er alltaf fréttaefni í fjölmiðlum hvar sem er í heiminum. Ég horfði t.d. á fréttir frá Frakklandi um styrki vegna upphafs skólaársins. Hver fjölskylda fékk um 50 þúsund krónur og í fréttinni var fylgst með því hvernig þetta létti þeim lífið. Svona stendur franska velferðarkerfið sig í stykkinu.

En hér á Fróni urðu nokkuð óvænt tíðindi í skólabyrjun þegar borgarstjórinn lýsti því yfir að leggja ætti niður skólaskyldu og hvetja fólk til að kenna börnum sínum heima, ef svo bæri undir. Mér finnst þessi hugmynd allrar umræðu verð og hvet fólk til að ræða hana í þaula, s.s. út frá hugmyndum um frelsi og mannréttindi. Sá vinkill á þessa skoðun borgarstjórans sem mér er nú hugleikinn er að hugmyndin um að leggja niður skólaskylduna er býsna náin hugmyndinni um tilgang skólagöngu.

Hvers vegna fer fólk í skóla? Ég á ekki við því eitt svar, en vek athygli á að það skortir verulega á það í íslensku skólakerfi að bent sé á það með kerfisbundnum hætti að nemendur eru í skóla til að búa sig undir starf. Kannanir sýna að einungis um 30% skóla fræða börn og ungmenni skipulega um nám og störf og hvernig þau sjálf geta fundið sig í námi eða starfi eftir grunnskóla og framhaldsskóla. Þessi tengsl á milli þess sem hver og einn hefur fram að færa og svo þess veruleika sem blasir við í atvinnulífinu verður að styrkja.