Stílhreint, rökrétt, glæsilegt

Tónlist. K03CD28. Verk eftir Kjartan Ólafsson. Kjartan ÓLafsson. Erkitónlist.



Kjartan Ólafsson er prófessor í tónsmíðum við Listaháskóla Íslands. Eftir hann liggur fjöldi tónsmíða, sum elektrónísk, önnur ekki. Nú er kominn út þrefaldur geisladiskur með verkum hans sem spanna hátt í þrjátíu ár. Á einum diskinum eru kammerverk, á öðrum raftónsmíðar, á þeim þriðja leikhústónlist.

Það er auðheyrt að Kjartan er flínkur. Kammerverkin hans eru mörg afbragðsgóð, fallega samansett og spennandi. Og rafverkin eru oft mögnuð. Ég man að ég heillaðist af Hljómkeldu, sem ég heyrði á tónleikum um miðjan níunda áratuginn, og aftur fyrst nú. Hún hefur elst vel.

Verk Kjartans eru kannski ekki alltaf aðgengileg, og sjálfsagt finnst mörgum þau framúrstefnuleg. Auðvitað spilar smekkur þar líka inn í. En það er ekki hægt að neita því að tónlistin er glæsileg, framvindan er fókuseruð og oft óvænt, en rökrétt – svona eftir á að hyggja. Þetta er stílhrein músík, og skrifuð af fagmennsku.

Leikhústónlist Kjartans er sérkapítuli út af fyrir sig. Ég verð að viðurkenna að ég fer lítið í leikhús, og margar þessara tónsmíða er ég að heyra í fyrsta sinn. Þær eru lagrænar og grípandi, og virka sjálfsagt fullkomlega í því umhverfi sem þær eru hugsaðar. Tónlistin við Pétur Pan er t.d. óborganleg!

Í það heila er þetta metnaðarfullur þverskurður á verkum Kjartans.

Niðurstaða: Glæsileg tónlist sem lætur vel í eyrum, þrátt fyrir framandi yfirbragð.