Tekjubil á Íslandi hefur breikkað frá 2004 til 2009

Þetta kemur fram á vefsíðu Hagstofunnar. Þar segir að svo virðist sem þróunin sé á þann veg að þeir tekjulægstu séu í svipaðri stöðu samanborið við miðgildið, eða meðalmanninn, en þeir tekjuhæstu séu á sama tímabili að hækka hlutfallslega meira en aðrir.

Gini-stuðullinn, sem sýnir dreifingu ráðstöfunartekna meðal landsmanna á einkaheimilum, var 29,6 árið 2009. Stuðullinn væri 100 ef einn maður væri með allar tekjurnar en 0 ef allir hefðu jafnar tekjur. Gini-stuðullinn hefur farið hækkandi frá 2004 en þá var hann 24,1.

Lágtekjuhlutfall var 10,2% á Íslandi árið 2009 og hefur lítið breyst frá árinu 2004 þegar það var 10%. Lágtekjuhlutfall er skilgreint sem 60% af ráðstöfunartekjum á neyslueiningu en þær byggjast á ráðstöfunartekjum heimila og hversu margir þurfa að lifa af þeim.

Af 29 Evrópuþjóðum var Ísland í 10. til 11. sæti þegar þjóðunum er raðað frá þeirri sem var með lægsta Gini-stuðulinn til þeirrar sem hafði hæsta stuðulinn. Tölurnar fyrir alþjóðlega samanburðinn eru fyrir árið 2008. Af 29 Evrópuþjóðum var Ísland með næst lægsta lágtekjuhlutfallið á eftir Tékklandi.

Ef litið er til aldurs og kyns kemur í ljós að hlutfall þeirra sem voru undir lágtekjumörkum í lífskjararannsókninni 2009 var hæst hjá konum á aldrinum 18 til 24 ára eða rúm 20,6% og hjá konum 65 ára og eldri, tæp 18%.

Hlutfall undir lágtekjumörkum var lægst hjá fólki í aldurshópnum 50 til 64 ára.

Hlutfallslega fleiri sem bjuggu einir eða voru einir með börn voru undir lágtekjumörkum en þeir sem bjuggu á annars konar heimilum. Það sama gildir um þá sem bjuggu í leiguhúsnæði samanborið við þá sem bjuggu í eigin húsnæði.