Telur Peningastefnunefnd oftúlka verðbólguálag

„Seðlabankamenn virðast horfa nokkuð í hækkandi verðbólguálag á markaði og hafa af því áhyggjur að væntingar markaðarins standi nú til meiri verðbólgu til meðallangs tíma en áður. Við teljum þetta oftúlkun."

Þetta segir í umfjöllun greiningar Íslandsbanka um ákvörðun Peningastefnunefndar í morgun að halda stýrivöxtum óbreyttum í 12%

Í Morgunkorni greiningarinnar segir að framboðsáhrif hafa undanfarið verið áhrifaþáttur á hlutfallslega þróun verðtryggðra og óverðtryggðra vaxta. Þannig hafa væntingar um framboð íbúðabréfa á næstunni jafnt og þétt breyst í átt til minna framboðs, á meðan útlit er fyrir að framboð ríkisbréfa verði öllu meira en áður var talið.

„Þetta útskýrir að okkar mati að minnsta kosti hluta af þeirri hækkun verðbólguálags sem lesa má út úr þróun ávöxtunarkröfu á skuldabréfamarkaði undanfarið," segir greiningin.

Í yfirlýsingu Peningastefnunefndar kemur fram að þótt verðbólga hafi reynst talsverð á öðrum fjórðungi ársins sé hætta ekki mikil á viðvarandi verðbólguþrýstingi vegna mikils slaka í hagkerfinu og nýlegrar framlengingar kjarasamninga til ársins 2010.

Einnig hafa línur skýrst varðandi aðhaldsaðgerðir í ríkisfjármálum og lánasamninga við hin Norðurlöndin, auk þess sem endurskipulagningu fjármálakerfisins miðar áleiðis. Þetta, ásamt því að skuldastaða hins opinbera og þjóðarbúsins í heild er að skýrast, mun að mati nefndarinnar styðja við þá viðleitni að draga smám saman úr gjaldeyrishöftum án þess að tefla stöðugleika krónunnar í tvísýnu. Þó er varað við að nauðsynlegt geti reynst að hækka vexti á meðan afléttingarferlinu stendur ef aðstæður kalla á slíkt.

Greiningin segir að nú kveði við annan tón en í maí, þegar góðar líkur voru taldar á myndarlegri vaxtalækkun á komandi mánuðum. Þótt gengisþróun krónu hafi verið nokkru óhagstæðari undanfarið en vonir Seðlabankamanna stóðu væntanlega til í maíbyrjun skýrir það varla þennan algera viðsnúning í skilaboðum bankans um mögulega vaxtaþróun á næstunni. Slík misvísandi skilaboð eru tæpast til þess fallin að auka trúverðugleika peningastefnunnar eða gegnsæi hennar.