Raungengi krónunnar nálægt sögulegu lágmarki

Raungengi íslensku krónunnar lækkaði um rúm 10% á milli ársfjórðunga á öðrum ársfjórðungi en á fyrsta fjórðungi ársins hækkaði raungengi um 12%. Raungengi í júní stóð hinsvegar um 20% veikar en í júní á síðasta ári og er nú nálægt sögulegu lágmarki. Þetta kemur fram í hagsjá Landsbankans í dag.

Raungengi er mælikvarði á þróun kaupmáttar íslenskrar krónu að teknu tilliti til verðbólgu innanlands og utan. Ein leið til að skilgreina raungengi er að veikara raungengi þýðir að framleiða þyrfti meira á Íslandi til þess að kaupa sömu körfu af vörum að utan, en að sama skapi er íslensk framleiðsla þá orðin ódýrari fyrir útlendinga.

Allt síðasta ár féll raungengi krónu, um 40% frá árslokum 2007 til ársloka 2008. Á tímabilinu desember 2008 til febrúar 2009 styrktist það hinsvegar um 20%, en þá ber að hafa í huga að gildið í nóvember var lægsta sögulega gildi vísitölunnar. Sú styrking raungengisins hefur hinsvegar gengið til baka nær að fullu og var raungengið í júní aðeins 1 prósenti yfir gildinu í nóvember.

Ef nánar er að gáð má skrifa veikingu raungengisins frá því í september nær alfarið á fall krónunnar, það er að segja nafngengis hennar. Hlutfallslega meiri verðbólga hér á landi en í grannríkjunum hefur orðið til að halda lítillega aftur af veiking raungengisins.

Í veikara raungengi er þó fólgin jákvæð fregn þar sem samkeppnisstaða íslensks útflutnings hefur sjaldan eða aldrei verið betri. Lágt raungengi þýðir að útflutningsgreinar og ferðamannaiðnaður getur skapað meiri gjaldeyristekjur þrátt fyrir að verðlag innanlands kunni að hafa hækkað. Þar sem innflutt vara hækkar jafnframt í verði ætti að draga úr eftirspurn eftir henni og meiri afgangur verður því á viðskiptum við útlönd. Þetta er í samræmi við þær tölur sem birst hafa að undanförnu um þróun vöruskiptajafnaðar við útlönd.